Ο David Ogle ίδρυσε την συμβουλευτική εταιρία σχεδιασμού του, Ogle Design, το 1954 και πριν τον πρόωρο θάνατό του, το 1962 είχε παρουσιάσει ένα kit-car με βάση το Μini, το SX1000. Είχε, επίσης, μια ιδέα να φτιάξει ένα μεγαλύτερο και πιο φουτουριστικό αυτοκίνητο, αλλά αυτό έγινε εφικτό μετά το θάνατό του, υπό την επίβλεψη του διαδόχου του, Tom Karen.
Το αυτοκίνητο αυτό βασιζόταν στην Aston Martin DBS V8 Ogle, και έγινε γνωστή και ως “The Sotheby Special”, καθώς χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία καπνού, W.O.Wills, η οποία χρησιμοποίησε το αυτοκίνητο για να προωθήσει τη νέα premium μάρκα τσιγάρων της. Μόλις τρία αυτοκίνητα κατασκευάστηκαν, εκ των οποίων τα δύο βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση μετά την ανακατασκευή τους.
Το τρίτο, όμως, ή καλύτερα το πρώτο που κατασκευάστηκε, με αριθμό σασί DBSV8/10380/R, ήταν βαμμένο σε σκούρο μπλε χρώμα με χρυσές λεπτομέρειες και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην έκθεση του Montreal τον Ιανουάριο του 1972, και δύο μήνες αργότερα στην έκθεση της Γενεύης. Το αυτοκίνητο δεν πήρε ποτέ έγκριση τύπου και για αρκετά χρόνια είχε εξαφανιστεί σε κάποια αποθήκη για 40 χρόνια, για να βρεθεί πέρσι, στην κατάσταση που το βλέπεις.
Όπως είπα, βασιζόταν στο σασί της DBS V8, με το σώμα της να είναι από fibreglass και πάνω από την μεσαία γραμμή είναι κατασκευασμένο εξολοκλήρου από Perspex, το οποίο στηρίζεται σε ένα σωληνωτό πλαίσιο της Reynolds 531. Τα πίσω πάνελ ήταν κατασκευασμένα από ένα μόνο φύλλο ανοξείδωτου χάλυβα, το οποίο είχε 22 τρύπες για τα πίσω φώτα. Όσο πιο δυνατά φρέναρε ο οδηγός, τόσο περισσότερα φώτα άναβαν, με αυτά να ήταν κρυμμένα από ένα ζευγάρι υδραυλικών πάνελ, που έπεφταν κάτω όταν τα φώτα ήταν αναμμένα.
Στα τέλη του 2015, το αυτοκίνητο δημοπρατήθηκε από τον οίκο H & H για 88.140 λίρες, αλλά το κόστος της ανακατασκευής του ήταν μεγαλύτερο απ’όσο υπολόγιζε ο αγοραστής του και έτσι το έβγαλε χθες προς πώληση για “μόλις” 63.800 λίρες, ή περίπου 81.500 ευρώ. Του αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία.
