Η δεκαετία του 1970 σημαδεύτηκε από την κατάρρευση του συστήματος Bretton Woods, τον πόλεμο του Βιετνάμ και βεβαίως τις πετρελαϊκές κρίσεις, που αύξησαν δραματικά τις τιμές των καυσίμων και ήταν η αιτία να απορριφθούν αρκετά supercars αλλά και να στραφεί ο κόσμος στα μικρά-οικονομικά, κυρίως ιαπωνικά, αυτοκίνητα. Μέσα σε αυτό τον κυκεώνα οικονομικών και πολιτικών αλλαγών, ο πετρελαϊκός κολοσσός Exxon, εξέτασε σοβαρά την υβριδική τεχνολογία. Σε πολλούς, που έχουν συνδέσει τις πετρελαϊκές με τα καυσαέρια και τις οικολογικές καταστροφές κάτι τέτοιο φαντάζει οξύμωρο, όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό πως η Exxon έβαλε τις βάσεις για την δημιουργία του Prius.
Η ιστορία ξεκινάει στις αρχές της εν λόγω δεκαετίας με την αμερικάνικη εταιρεία να αναθέτει στον χημικό Stanley Whittingham, την δημιουργία μπαταριών ιόντων λιθίου.
Αργότερα με την τεχνολογία που ανέπτυξαν, τοποθέτησαν σε ένα Chrysler Cordoba, 10 τέτοιες μπαταρίες με έναν μετατροπέα για να γίνει το ρεύμα εναλλασσόμενο και ένα ηλεκτρομοτέρ 100 ίππων. Όσο για τον θερμικό κινητήρα, αυτός ήταν ένα τετρακύλινδρος diesel της VW, απόδοσης 50 ίππων. Το θηριώδες αμερικάνικο coupe πέτυχε τότε να μειώσει την κατανάλωση καυσίμου κάτω από 9 λίτρα/100 χλμ, τιμή-στόχο που είχε ορίσει η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ, για το 1985.
Οι αμερικάνικες αυτοκινητοβιομηχανίες δεν έδωσαν την δέουσα προσοχή στο project της Exxon και η τελευταία στράφηκε στην Toyota. Κάπως έτσι, το 1981, 15 και πλέον χρόνια πριν την παρουσίαση του Prius, η Exxon παρείχε τεχνογνωσία στην Toyota για να τοποθετήσει ένα υβριδικό σύνολο σε ένα Toyota Cressida.