Τι χαρά κάναμε μόλις κλείσαμε το 18ο έτος της ηλικίας μας και ήμασταν σε θέση να πάρουμε δίπλωμα οδήγησης ή ακόμα καλύτερα, να αποκτήσουμε το δικό μας αυτοκίνητο. Νομίζω είναι από τις στιγμές που μένουν χαραγμένες στη μνήμη του κάθε ανθρώπου. Θα έχουν άραγε τα σημερινά παιδιά τέτοιες αναμνήσεις, όπως η χαρά της οδήγησης για πρώτη φορά. Ίσως και όχι.
Ο Henrik Christensen, ένας διάσημος Δανός ρομποτιστής και καθηγητής στην επιστήμη των υπολογιστών, είναι ένας από τους τριάντα κορυφαίους επιστήμονες του κόσμου που θα συναντηθούν το Φεβρουάριο στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο για να συζητήσουν τις προκλήσεις στη ρομποτική και τον αυτοματισμό, καθώς και για την αυτόνομη κινητικότητα και πως θα γίνει ασφαλής.
Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του μίλησε για το πώς βλέπει από τη μεριά του το μέλλον του αυτοκινήτου.
Η δική μου πρόβλεψη είναι ότι τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα δε θα χρειαστεί ποτέ να οδηγήσουν ένα αυτοκίνητο. Τα αυτόνομα αυτοκίνητα είναι 10-15 χρόνια μακριά. Όλες οι αυτοκινητοβιομηχανίες, η Daimler, η GM, η Ford, λένε ότι σε πέντε χρόνια από σήμερα θα έχουμε στους δρόμους αυτόνομα αυτοκίνητα χωρίς οδηγό.
Ο ίδιος όταν ρωτήθηκε για το πώς αισθάνεται που σε ένα κόσμο γεμάτο αυτοκίνητα τα σημερινά παιδιά δεν θα οδηγούν, είπε ότι ο ίδιος απολαμβάνει να οδηγάει το αυτοκίνητο του, αλλά του παίρνει πολύ από το χρόνο του.
Μου αρέσει να οδηγάω το αυτοκίνητο μου, αλλά τίθεται το ερώτημα πόσο χρόνο σπαταλάνε οι άνθρωποι με το να κάθονται μέσα στην κίνηση με το αυτοκίνητο τους και δεν κάνουν κάτι άλλο. Ο μέσος άνθρωπος στο Σαν Ντιέγκο ξοδεύει μια ώρα την ημέρα για τη μετακίνηση του. Αν σε αυτό το χρόνο γινόταν πιο παραγωγικός, αυτό θα ήταν καλό. Με τα αυτόνομα χωρίς οδηγό αυτοκίνητα θα μπορούμε να βάλουμε τα διπλάσια οχήματα στο δρόμο χωρίς να χρειαστεί να βελτιώσουμε τις υποδομές μας.
Το κυριότερο με τα αυτόνομα είναι ότι δεν θα χρειάζονται υποδομές για πάρκινγκ στα κέντρα των πόλεων.
Δεν θα υπάρχει ανάγκη να έχουμε χώρους στάθμευσης στο κέντρο του Σαν Ντιέγκο. Θεωρητικά, θα βγαίνουμε από το αυτοκίνητο μας και θα του λέμε “έλα να με πάρεις στις 16:00”. Μακροπρόθεσμα, μιλάμε για 20 χρόνια μετά, δε θα χρειάζεται να έχουμε καν δικό μας αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο θα γίνει μια υπηρεσία.
Νομίζω ότι η τελευταία φράση λέει πολλά για το μέλλον του αυτοκινήτου.