«Σπασμένο καράβι» τραγουδά ο Δημήτρης Μπάσης (original από Κώστα Καράλη), χαμένο διαμάντι ακούμε. Εξίσου μελαγχολικά με το μελοποιημένο ποίημα του Γιάννη Σκαρίμπα, τα αυτοκίνητα που θα παρελαύνουν από εδώ και στο εξής σε αυτό το section θα λένε τις ιστορίες τους. Κάτι που επιχείρησαν να κάνουν και όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν, αλλά για διάφορους λόγους πήγαν «στο βρόντο».

Μοντέλα παρεξηγημένα, αδικημένα από κοινό και κριτικούς –κάποια και από τις ίδιες τους τις εταιρίες-, Νίκοι Ξανθόπουλοι και Αλέφαντοι (βλέπε εκπομπή Στάη για Δούρο) της αυτοκίνησης, όλοι παίρνουν το μικρόφωνο για μια δεύτερη ευκαιρία.

Θα δεις τετράτροχα που πιθανόν να τα έχεις ξεχάσει ή να μην τα ξέρεις καν. Κάποια άλλα ίσως να τα έχεις «στολίσει», ενώ δεν λείπουν και αυτά που αναγνωρίζεις ότι έχουν πάρει πολύ λιγότερα εύσημα από όσα τους αναλογούν.

Πρεμιέρα με ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα. Έναν «θρύλο» που δεν ξέφυγε ποτέ από το στάδιο της απλής αναφοράς.

1Η ναυαρχίδα

Το Honda Legend αποτελεί τη ναυαρχίδα του «Big-H» για 30 συναπτά έτη. Μπορεί να σου λέει περισσότερα το όνομα Acura RL, όπως είναι γνωστό στις ΗΠΑ. Το κομμάτι της ονομασίας το κρατάμε, θα μας χρειαστεί στη συνέχεια.

2Οι γενιές

Από την πρώτη γενιά φάνηκε ότι η ιαπωνική εταιρία στόχευε ψηλά. Θέλοντας να παρουσιάσει ένα premium μοντέλο ισάξιο του Toyota Crown, αλλά και μια αξιοπρεπή εναλλακτική στις ευρωπαϊκές δυνάμεις που το 1985 οι Ιάπωνες έβλεπαν με το τηλεσκόπιο, το πρώτο Legend είχε ως τεχνολογικό highlight έναν 2λιτρο V6 κινητήρα με τούρμπο μεταβλητής γεωμετρίας. Το Legend Wing Turbo, όπως βαφτίστηκε, απέδιδε 190 ίππους και πετύχαινε νούμερα κατανάλωσης και εκπομπών ρύπων λίγο παραπάνω από το Civic της εποχής. Φαντάζομαι κάτι σου θυμίζει το όλο σκηνικό.

Η επόμενη γενιά είχε την τιμή να δανείσει την πλατφόρμα της ως “μουλάρι” για την ανάπτυξη του NSX, η τρίτη πέρασε και δεν ακούμπησε, για να έρθουμε στο «ρεζουμέ». Το 2004 εμφανίστηκε η τέταρτη εκδοχή και η πρώτη που έφερε την αίγλη της Acura με το RL. Οι διαστάσεις μίκρυναν, η σχεδίαση έγινε δυναμική, ο κινητήρας ήταν ολοκαίνουργιος και η τεχνολογία έστησε πάρτι κάτω από το όμορφο αμάξωμα. Να τα πάρουμε ένα-ένα, όμως.

3Οι τεχνολογίες

Το ντιζάιν ήταν προσφορά του Τμήματος R&D Βορείου Αμερικής, το οποίο έκανε χρήση αεροδυναμικής σήραγγας για να καθορίσει εν πολλοίς τις γραμμές του πλήρως ανανεωμένου Legend. Ο κινητήρας δεν γινόταν να μείνει πίσω, για αυτό και το μόνο που διατήρησε από τον προκάτοχό του ήταν ο κυβισμός. Ο J35A «βγήκε» στην παρανομία, καθώς αθέτησε τη συμφωνία κυρίων των 280 ίππων και απέδιδε 300 βελούδινα, ατμοσφαιρικά άλογα από μια διάταξη V 6 κυλίνδρων και 3.5 λίτρων. Το «βελούδινα» μπορούσε να αλλάξει κατόπιν παραγγελίας, με την προσφορά του «Μ1 Package». Τι ήταν αυτό το εύηχο εξοπλιστικό στοιχείο; Χαρτογράφηση V-Tec made in Mugen, η οποία ερχόταν κομπλέ με νέα εξάτμιση και καπάκι κινητήρα «Μ-Τec» με το μονόγραμμα της διάσημης αγωνιστικής φίρμας. Η δύναμη δεν ανέβαινε ιδιαίτερα (5 ίπποι), αλλά ο ήχος και ο χαρακτήρας αποκτούσαν Nippon κακία. Kαι κάπου εδώ είναι που αρχίζουν τα ωραία.

Προκειμένου να εξασφαλίσει την πολυπόθητη alternativeness (υπάρχει η λέξη, δεν την κατασκεύασα) η Honda έκρυψε ένα διαστημόπλοιο κάτω από το διακριτικό περίβλημα. Τα συστήματα ασφαλείας ήταν state of the art, με το INV (Intelligent Night Vision) να είναι το πρώτο σύστημα του είδους παγκοσμίως που μπορούσε να αναγνωρίσει πεζούς και να τους προβάλει σε πραγματικό χρόνο στο head up display. Το σύστημα διατήρησης λωρίδας LKAS (Lane Keeping Assistance System) ήταν ικανό να κατευθύνει το αυτοκίνητο μέχρι και σε στροφές με κατώτατο τόξο τις 220 μοίρες (βάσει ιαπωνικής νομοθεσίας, για αποφυγή απότομων μεταβολών κατεύθυνσης), ενώ το GPS είχε τη δυνατότητα συγχρονισμού με το internet. Όλα, ωστόσο, έσκυβαν ταπεινά το κεφάλι και γονάτιζαν ιπποτικά στο άκουσμα του SH-AWD.

4SH-AWD

Το Super Handling All Wheel Drive θεωρείται από πολλούς ο γεννήτορας των σύγχρονων συστημάτων torque vectoring. Σε αντίθεση με την πλειονότητα του ανταγωνισμού που περίμενε να έρθει το γλίστρημα για να αντιδράσει, το SH-AWD «προέβλεπε» τις εξελίξεις και προφόρτιζε ανάλογα τους κατάλληλους τροχούς. Η κατανομή κυμαινόταν από 70-30 και τούμπαλιν, ενώ όλη η ουσία ήταν πακτωμένη στο πίσω διαφορικό. Παίρνοντας το AYC (Active Yaw Control) της Mitsubishi και πηγαίνοντας το σε «άλλα επίπεδα πρόσφυσης», καθένας από τους δυο εξωτερικούς τροχούς μπορούσε να τροφοδοτηθεί μέχρι και με το 100% της ροπής που έφτανε πίσω, εξαλείφοντας την υποστροφή και προσδίδοντας χαρακτηριστικά τετραδιεύθυνσης (στο περίπου) στο στήσιμο του Legend. Η καινοτομία έγκειτο στον τρόπο εμπλοκής του SH-AWD, ο οποίος χρησιμοποιούσε ηλεκτρομαγνήτες. Μάλιστα. Οι πολύδισκοι συμπλέκτες έρχονταν κοντά με τη χρήση ηλεκτρομαγνητισμού, κάτι που εξασφάλιζε ακαριαία προσαρμογή στις μεταβολές των συνθηκών που συναντούσε σε μια στροφή. Ρίξε μια ματιά και στο βίντεο για οπτικοποίηση της επιστήμης.

Ως αποτέλεσμα του τετρακίνητου «Magneto», το Legend εξαφάνιζε άκοπα από τον χάρτη των skidpads τα Lexus LS και Infiniti M, έδερνε για πλάκα την E Class και τo δικίνητο Α6, «ίδρωνε» ακόμα και την Μ5, ενώ μπορούσε να «ξεσπιτώσει» τους πάντες σε βρεγμένο οδόστρωμα. Με τη χρήση ελαστικών χαμηλής τριβής για καλύτερη ποιότητα κύλισης και κατανάλωση όλα αυτά.

5Τα βραβεία

Τόσο το αυτοκίνητο γενικά, όσο και το SH-AWD ειδικά. σάρωσαν τα βραβεία, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται το «Ιαπωνικό Αυτοκίνητο της Χρονιάς», το βραβείο Mossuto για την καλύτερη τεχνολογία, η «Καλύτερη Καινοτομία στον χώρο του Αυτοκινήτου» από το Popular Science και πάει λέγοντας. Οι διθύραμβοι του Ειδικού Τύπου δεν σταματούσαν, με μόνες ενστάσεις την ελαφρώς άτολμη σχεδίαση και το 5αρι αυτόματο που «χάζευε» λίγο όταν καλούταν να ακολουθήσει γρήγορο ρυθμό.

6Πωλήσεις…

Και φυσικά το σήμα στο καπό. Παρά την αδιαμφισβήτητη αξία του, το Legend έδωσε νέο νόημα στη φράση «πήγε άπατο». Στις ΗΠΑ το όνομα της Acura πρόλαβε να περισώσει κάτι από το ναυάγιο, αν και τα 50.000 δολάρια που κόστιζε έκαναν πολύ κόσμο να κοιτάει τους V8 των BMW 540i και Lexus LS400. Στην Ευρώπη, αντίθετα, η διάθεση με το «Η» στη μάσκα δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το σκότωσε στη γέννα. Στην Ελλάδα έχουν ταξινομηθεί 2 ολόκληρα, ένα τρίτης και ένα τέταρτης γενιάς (το τελευταίο μάλλον προσωπικό όχημα του Σαρακάκη).

7Σήμερα

Σήμερα η κληρονομιά του Legend συνεχίζει να πωλείται μόνο στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ με το ψευδώνυμο Αcura RLX. Ο 3,5 V6 παραμένει σε νέα βερσιόν, αλλά το «εξωγήινο» σύστημα τετρακίνησης γύρισε στον πλανήτη του και έδωσε τόπο σε ένα υβριδικό σύνολο με το ίδιο όνομα συνολικής απόδοσης 377 ίππων. Οι καινοτομίες περιορίζονται στη συστοιχία 16 προβολέων LED στο εμπρός μέρος με την πιασάρικη ονομασία «Jewel Eye».

8Κλείνοντας

Προσωπικά μιλώντας, το Legend ήταν το καλύτερο αυτοκίνητο που μπορούσε να αγοράσει κανείς για τον πραγματικό κόσμο. Γρήγορο, στριφτερό, άνετο, αξιόπιστο, ικανό για κίνηση παντός συνθηκών, πολυτελές, οικονομικό (με τα μέτρα της κατηγορίας πάντα). Δυστυχώς, έπεσε θύμα της εντυπωμένης ιδεοληψίας που ήθελε οτιδήποτε premium να φέρει στο καπό κύκλους, αστέρια ή έλικες. Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια η τάση έχει αλλάξει. Και το Legend έχει κάθε λόγο να υπερηφανεύεται πως θυσιάστηκε για το γενικότερο καλό. Αυτό δεν κάνει έναν ήρωα θρύλο, εξάλλου;