Επιστρέφουμε στην ενότητα με τους “τσαμπουκάδες” του παρελθόντος και ξαναγυρνάμε στην πίστα Talladega Speedway. Η Audi έφερε την επανάσταση στα rallies με την υιοθέτηση της τετρακίνησης, στην Ευρώπη τα πράγματα κυλούσαν πολύ καλά για την εταιρεία από το Ingolstadt και δειλά δειλά, έκανε τα πρώτα βήματα στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, αγωνιζόμενη στην περίφημη ανάβαση του Pikes Peak. Εκεί, η Audi κυριάρχησε απ΄το 1982 έως και το 1987, στην unlimited κατηγορία, με τους John Buffum, Bobby Unser, Walter Röhrl και φυσικά, την Κυρία των rallies, Michele Mouton, να φέρνουν στην κορυφή τα Quattros.
Τι γινόταν όμως και με τα πιο “συμβατικά” μοντέλα της; Κάπως έπρεπε να διαφημιστούν τα μοντέλα της και τη τεχνολογία της και ο καλύτερος τρόπος ήταν…ο αμερικάνικος τρόπος! Τι εννοώ; Απλά, παίρνουμε ένα Audi 200 (5000 στις Η.Π.Α), το γδύνουμε στην κυριολεξία, το πάμε-που αλλού;- στην οβάλ πίστα της Talladega Speedway, φωνάζουμε τον θρύλο του αμερικάνικου μηχανοκίνητου αθλητισμού Bobby Unser, κι αυτός προσπαθεί σε έναν μόνο γύρο να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας! Όλα αυτά, επειδή είμαστε στην Αμερική, βάσει των κανόνων του NASCAR.
Μπορεί το μαύρο 5000CS Turbo Quattro να φαίνεται stock, αλλά μόνο τέτοιο δεν είναι, καθώς κρύβει πολλές βελτιώσεις με στόχο την επίτευξη του ρεκόρ. Ο πεντακύλινδρος κινητήρας των 2,2 λίτρων απέδιδε 650 ίππους, ενώ εκτεταμένες αλλαγές έγιναν και στο αμάξωμα για τη βελτίωση της αεροδυναμικής. Οι μηχανικοί φρόντισαν να “εξομαλύνουν” τις γωνίες του αυτοκινήτου και στο εμπρός μέρος προστέθηκε ένα splitter, στο πίσω μέρος ήταν ευδιάκριτη μια μικρή αεροτομή και το αυτοκίνητο χαμήλωσε κατά 4 εκατοστά. Ως αποτέλεσμα, ο συντελεστής οπισθέλκουσας ήταν στο 0.33.
Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε και στο βάρος του Audi. To αυτοκίνητο απαλλάχτηκε από περιττές πολυτέλειες και πολλά μέρη του αμαξώματος αντικαταστάθηκαν από άλλα ελαφρύτερα, όπως για παράδειγμα, ο εμπρός και ο πίσω προφυλακτήρας ήταν πλέον από kevlar, οι πόρτες και το καπό ήταν από ελαφρύ κράμα αλουμινίου, τα παράθυρα από πλαστικό. Μετά την απαραίτητη “δίαιτα”, το 5000CS ζύγιζε 1.072 κιλά!
Επειδή μιλάμε όμως για γρήγορη, οβάλ πίστα, μια προσεχτική μελέτη έπρεπε να γίνει για την κατανομή του βάρους, Η πίστα της Talladega είναι απαιτητική για αυτοκίνητο και οδηγό και για να σου δώσω να καταλάβεις το μέγεθος των δυνάμεων που ασκούνται, μετρήθηκαν δυνάμεις περίπου στο 2,2G. Για να εξισορροπηθούν οι δυνάμεις και η κύλιση να είναι όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη, τα αμορτισέρ και τα ελατήρια στους εξωτερικούς τροχούς ήταν σκληρότερα, ενώ, τα αντίστοιχα στους εσωτερικούς τροχούς πιο μαλακά. Η κατανομή του βάρους έπαιξε σημαίνοντα ρόλο και οι αλλαγές που έπρεπε να γίνουν ήταν επιβεβλημένες. Ρεζερβουάρ και μπαταρία τοποθετήθηκαν στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου, αλλά και ο κινητήρας και τα διαφορικά τοποθετήθηκαν 5 εκατοστά πιο μέσα στην εσωτερική πλευρά.
Νέο ήταν και το κάτω μέρος του αυτοκινήτου, όπως και η κολόνα του τιμονιού και τα pedals, με τον οδηγό να κάθεται πιο αριστερά και 20 εκατοστά πιο πίσω. Έτσι, με τις αλλαγές που επιτεύχθηκαν, το 58% του βάρους του αυτοκινήτου ήταν στον εμπρός άξονα και το 53% στους εσωτερικούς τροχούς. Τα ελαστικά της Michelin είχαν πλάτος 10 ίντσες και η εταιρεία δήλωσε, πριν το εγχείρημα, ότι δεν θα αντέξουν την καταπόνηση. Ωστόσο, μετά από δοκιμές στα εργαστήρια, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ελαστικά θα μπορούσαν να αντέξουν σε ταχύτητες μέχρι 450 χλμ/ώρα.
https://www.youtube.com/watch?v=1fNwlalRRkc
Όλα ήταν έτοιμα και στις 24 Μαρτίου του 1986, ο Bobby Unser ξεκίνησε για να γράψει ιστορία. Σημείωσε μ.ω.τ. 331,243 χλμ/ώρα, στις ευθείες, κατάφερε να “πιάσει” σχεδόν τα 350 χλμ/ώρα! Βεβαίως και έκανε ρεκόρ για τετρακίνητα αυτοκίνητα, μιας και αυτός ήταν ο στόχος, και η επίδοσή του αυτή άνετα του εξασφάλιζε μια θέση στην πρώτη σειρά εκκίνησης στον αγώνα NASCAR στη συγκεκριμένη πίστα. Μετά την επίτευξη του ρεκόρ, η Audi πήρε το 5000CS Turbo Quattro και διαφήμισε το επίτευγμά της ανά την Αμερική.
