Την δεκαετία του ’90 οι έφηβοι είχαν τρελαθεί με 2 Diablo, το ένα ήταν video game και το άλλο ήταν ένα supercar! Προσωπικά την γνώρισα μέσα από το Need for Speed, οι μεγαλύτεροι που διάβαζαν ειδικό τύπο στις αρχές των 90s, πιστεύω θα θυμούνται ακόμα το πρώτο εξώφυλλο με την Diablo, που είδαν.

Πλέον η Lamborghini είναι 54 ετών, το 1994 όμως είχε ξεπεράσει αισίως 30 και μιας και ακόμα ήταν ζωντανή, αποφάσισε να το γιορτάσει με μια ειδική έκδοση της Diablo, την SE30, ήτοι Special Edition 30. Η ειδική αυτή έκδοση παρήχθη σε 150 κομμάτια και είχε σημαντικές αλλαγές σε σχέση με την “απλή” Diablo. Ξεκινώντας από το πρόσθιο τμήμα, ο θυρεός με τον μαινόμενο ταύρο μετακόμισε στον προφυλακτήρα από το καπό. Οι εισαγωγές αέρα που βλέπεις μπροστά είναι για την ψύξη των φρένων και το χείλος του σπόιλερ είναι επιμηκυμένο σε σχέση με τις απλές εκδόσεις. Οι πλευρικοί αεραγωγοί έχουν ανασχεδιαστεί, όπως και το πίσω σπόιλερ που ενσωμάτωσε και τα φώτα ανάγκης και οπισθοπορείας. Η αλλαγή όμως που κατά την γνώμη μου την κάνει την πιο όμορφη Diablo είναι στο κάλυμμα του μοτέρ που πλέον φτάνει ως την οροφή και κρύβει και το πίσω παράθυρο. Το χρώμα ήταν το χαρακτηριστικό ιώδες που βλέπεις αλλά υπήρχε η δυνατότητα να επιλέξεις άλλο κατά παραγγελία.

H Diablo ήταν εξαρχής κραυγαλέο αυτοκίνητο χωρίς να είναι επ’ουδενί κιτς και έτσι οι εξωτερικές παρεμβάσεις ήταν στα σημεία. Όμως η SE30 θεωρείτο αγωνιστικό δρόμου και έτσι οι μηχανολογικές αλλαγές ήταν αρκετά σημαντικές. Το ιπποφορβείο απέκτησε νέα εξάτμιση, εισαγωγές μαγνησίου και με την βοήθεια της νέα χαρτογράφησης ανέβηκε από τα 485 άτια στα 523! Οι ζάντες ήταν κι αυτές από ελαφρύ κράμα μαγνησίου. Για να κρατηθεί χαμηλά το βάρος δεν είχε τετρακίνηση και δεν είχε επίσης τα ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της VT, αλλά είχε ηλεκτρικά ρυθμιζόμενες (σε πραγματικό χρόνο) αντιστρεπτικές.Το Air Condition, το ηχοσύστημα και το υδραυλικό τιμόνι παρέμειναν να βαραίνουν τα ράφια και όχι την SE30. Αλλά δεν έχουμε τελειώσει εδώ με την δίαιτα. Τα παράθυρα είναι plexiglas και δεν είναι ούτε καν ανοιγόμενα παράθυρα! Όπως μπορείς να παρατηρήσεις ανοίγει απλά ένα μικρό φινιστρίνι, όπως γίνεται σε αρκετά αγωνιστικά αυτοκίνητα. Τα καθίσματα είναι ανθρακονημάτινα και ζώνες 4 σημείων κρατούν τους επιβάτες σφιχτά πάνω τους. Αρκετά πάνελ στην καμπίνα έχουν αντικατασταθεί με ανθρακονημάτινα και έχουν ντυθεί με αλκαντάρα. Επίσης είχε και σύστημα πυρόσβεσης κατά τα αγωνιστικά πρότυπα. Για όσους αυτά δεν ήταν αρκετά υπήρχε και το πακέτο “Jota” που το έκανε ακόμη πιο ακραίο, αλλά η Diablo που βλέπεις δεν το έχει.

Αυτή εδώ έχει 35.000 χιλιόμετρα και έχει περάσει από τρεις ιδιοκτήτες, δύο Ιταλούς και έναν Βρετανό, που όπως φαίνεται την τιμήσαν δεόντως και τώρα ψάχνει τον τέταρτο ιδιοκτήτη της σε δημοπρασία που θα γίνει σε έναν μήνα περίπου από την RM Sotheby’s. Α, και κάτι που την κάνει ακόμη πιο ιδιαίτερη, είναι η 1η από τις 150 SE30 που παρήχθησαν!