Όλα ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του ’80, από τον Ramon Jimenez, έναν πρώην αναβάτη μηχανών, από το Montoux της Γαλλίας, ο οποίος αποφάσισε μια μέρα να κατασκευάσει το υπέρτατο γαλλικό supercar.
Το αποτέλεσμα ήταν το Novia, με το όνομα να προέρχεται από τον αναγραμματισμό της λέξης avion, που στα γαλλικά σημαίνει αεροπλάνο. Ο Jimenez ήταν αυτοδίδακτος, και κατασκεύασε μόνος του το αυτοκίνητο, επενδύοντας σε αυτό όλες του τις οικονομίες.
Έμπνευση του αποτέλεσε ένα θρυλικό αγωνιστικό, η Porsche 917, με τις ομοιότητες, όμως, να σταματούν εκεί, καθώς το Novia είχε την δικιά του προσωπικότητα, που τονιζόταν από τα μεγάλα εμπρός φωτιστικά σώματα. Σύμφωνα με τον δημιουργό, το Novia σχεδιάστηκε με σκοπό τις επιδόσεις, και γι’αυτό μπορούσε να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις τόσο της πίστας, όσο και του δρόμου.
Το σώμα του αυτοκινήτου είχε καθαρές, ίσιες γραμμές, ενώ όλο ήταν κατασκευασμένο από carbon. Η αεροδυναμική του το πίεζε στην άσφαλτο, με την πρόκληση που είχε να αντιμετωπίσει ο κατασκευαστής να ήταν ο συνδυασμός εξαιρετικών επιδόσεων, με ευελιξία, άνεση και ομαλή κίνηση στον δρόμο.
Είχε μήκος 4.170 χλστ., πλάτος 1.950 χλστ., ύψος 1.100 χλστ., με το μεταξόνιο του να άγγιζε τα 2.540 χλστ. Το βάρος του δεν ξεπερνούσε τα 890 κιλά, με τον κινητήρα του να ήταν μοναδικός. Ο W16 ήταν το αποτέλεσμα της ένωσης τεσσάρων κινητήρων, προέλευσης Yamaha YZF 1000. Ο κινητήρας ήταν συμπαγής, ελαφρύς και με πολύ δυνατό block, ενώ έκανε χρήση δύο στροφάλων. Είχε χωρητικότητα 4,0-λίτρων (4.118 κ.εκ.), 8 εκκεντροφόρους και 80 βαλβίδες, ενώ απέδιδε 560 άλογα στις 10.000 σ.α.λ., με την ροπή του να αγγίζει τα 432 Nm, στις 7.500 σ.α.λ.
Είχε ειδική απόδοση 150 ίππων/λίτρο, εξαιρετική για την εποχή για ατμοσφαιρικό, με το 75% της ροπής να ήταν διαθέσιμη από τις 3.000 σ.α.λ. Ήταν τοποθετημένος στον κέντρο, στέλνοντας την κίνηση στον πίσω άξονα, μέσω ενός 6-τάχυτου dogleg κιβωτίου της Hewland. Για τα 0-100 χλμ/ώρα χρειαζόταν περίπου 3,2 δευτ., ενώ η τελική του ταχύτητα να αγγίζει τα 380 χλμ/ώρα.
Για το στήσιμο του αυτοκινήτου είχε την βοήθεια της Michelin, με το Novia να διέθετε ηλεκτρονικό σύστημα ευστάθειας, ενώ ο οδηγός μπορούσε να ρυθμίσει το ύψος του αμαξώματος για χρήση σε δρόμο ή πίστα. Ταυτόχρονα με το ύψος, άλλαζε και το set-up των αναρτήσεων, και όλα αυτά μπορούσαν να γίνουν από το εσωτερικό του αυτοκινήτου, το οποίο ήταν καλά ηχομονωμένο, με air-condition, και ντυμένο με δέρματα της Conolly.
Ο Ramon Jimenez παρουσίασε το δημιούργημα του στην έκθεση του Παρισιού του 1994, και ήταν έτοιμος να δεχτεί παραγγελίες από ιδιώτες. Δυστυχώς, γι’αυτόν δεν κατάφερε να πάρει έγκριση τύπου, ενώ του ζητήθηκε να κατασκευάσει άλλο ένα αυτοκίνητο, ώστε να γίνουν τα απαραίτητα crash test, και έκτοτε να μπορέσει να μπει στην παραγωγή.
Ο Jimenez κουρασμένος και αηδιασμένος από την κατάληξη, αποφάσισε να παρατήσει το project του, το οποίο του είχε κοστίσει όλη του την περιουσία. Ο Γάλλος, έπειτα αποσύρθηκε από τον κλάδο των αυτοκινήτων, και αφοσιώθηκε σε άλλα projects, αλλά το αυτοκίνητο παραμένει στην κατοχή του.