Ξέρεις ότι ένα αυτοκίνητο σου έχει πάρει τα μυαλά όταν το κλειδώνεις κι όπως απομακρύνεσαι, το χαϊδεύεις στο πλάι με τις άκρες των δακτύλων σου. Ρίχνεις και μια κλεφτή, αλλά γερή, ματιά για να πάρει homework ο εγκέφαλος. Ονειρώξεις πνιγμένες στα υγρά φρένων και τη βενζίνη. Σκέψεις πλημμυρισμένες τοποθετήσεις, οριακά φρεναρίσματα, γυρίσματα α λα Tsuchiya, ουρλιαχτά ελαστικών και κινητήρα, ή χαλαρές βόλτες με την αγάπη σου. Την τετράτροχη, μακριά από λοιπές γκρίνιες και μίζερες έγνοιες.
Το Toyota Prius εννοείται πως ουδεμία σχέση με την παραπάνω πραγματικότητα έχει. Τουναντίον, η δημιουργία του σηματοδότησε την αρχή του τέλους για το γκαζοφίλ και ιστορικό παρελθόν της Toyota. Η Supra ήταν το πρώτο θύμα ενός –τότε- ακήρυχτου πολέμου κατά της οδηγικής απόλαυσης, η Celica με το MR2 μπήκαν στην εντατική και λίγο αργότερα παρακολουθήσαμε με θλίψη το μόνιτορ της καρδιάς να μένει μια ευθεία γραμμή. Το προφίλ της εταιρίας είχε αλλάξει, το Prius εμφανιζόταν ως μια Justice League μόνο του στην υπεράσπιση του περιβάλλοντος και, μοιραία, μπήκε στο στόχαστρο σύσσωμης της petrolhead συνομοταξίας.
Για τον υπόλοιπο κόσμο, ωστόσο, αποτέλεσε την στροφή προς τα περιβαλλοντικά φιλικότερα οχήματα και την απαρχή της υβριδικής εποχής. Η ιστορία του ξεκινά το 1991, όταν τα κεντρικά στο Aichi αποφάσισαν την εξέλιξη ενός μοντέλου που να συνδυάζει την κατανάλωση του πιο οικονομικού αυτοκινήτου της γκάμας (του Starlet δηλαδή) με τις επιδόσεις και τους χώρους του λαοφιλέστερου (a.k.a. Corolla). Για την ακρίβεια, τέθηκε ο εξής στόχος: το G21 Project καλούνταν να παρουσιάσει 2 φορές χαμηλότερη κατανάλωση από το 1.300αρι μοτέρ του Starlet.
Το τμήμα R&D δοκίμασε πολλές εφαρμογές, μεταξύ των οποίων ένα 1.000αρι turbodiesel μοτέρ. Αντί για τον προπομπό του downsizing, τελικά επελέγη η λύση της συνδυαστικής κίνησης θερμικού-ηλεκτρικού κινητήρα. Το πρωτότυπο Prius παρουσιάστηκε στο Σαλόνι του Τόκιο το 1995, διαθέτοντας έναν 1.500αρη κινητήρα 58 ίππων με συμπίεση 13.5:1, που λειτουργούσε στον κύκλο Atkinson και έναν πυκνωτή που αποθήκευε θερμική ενέργεια σε μια μπαταρία, η οποία τροφοδοτούσε τον ηλεκτροκινητήρα. Η συνολική απόδοση άγγιζε τους 90 ίππους, με το ηλεκτρικό μοτέρ να λειτουργεί σε χαμηλό φορτίο γκαζιού κι έπειτα να αναλαμβάνει η Μ.Ε.Κ.. Τη μετάδοση συμπλήρωνε ένα κιβώτιο συνεχούς μεταβαλλόμενης σχέσης (CVT), ενώ πρεμιέρα στην αυτοκίνηση έκανε και το σύστημα start/stop. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα εντυπωσιακό 3,5 λίτρα/100 χλμ.
Η έκδοση παραγωγής χρειάστηκε άλλα 2 χρόνια για να ετοιμαστεί. Το 1997 εμφανίστηκε το Prius στην τελική μορφή του, με το νούμερο της κατανάλωσης να είναι ελαφρώς αυξημένο στα 4 λίτρα/100 χλμ. Φυσικά, άπαντες έμειναν με το στόμα ανοιχτό και το Prius κυκλοφόρησε σε 37.425 μονάδες μέσα σε 4 χρόνια, μέχρι το 2000 που αντικαταστάθηκε. Ο προφήτης είχε μιλήσει. To μέλλον είχε προδιαγραφεί.
