Το Ουγγρικό Grand Prix ήταν ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα της σεζόν που πέρασε. Η Ferrari ολοκλήρωσε τον αγώνα στο «1-2», όντας η πιο δυνατή ομάδα, ενώ πιο πίσω τα πράγματα για τη Mercedes ήταν περίπλοκα, αφού ο Lewis Hamilton θέλησε να εκμεταλλευτεί το πρόβλημα του Sebastian Vettel, ο οποίος καθυστερούσε τον Kimi Raikkonen, και να προσπαθήσει έτσι να μπει ανάμεσα στα κόκκινα μονοθέσια.

Ο Valtteri Bottas έκανε στην άκρη, προκειμένου ο team-mate του να επιτεθεί στον «Iceman». Τελικά, ο Hamilton δεν κατάφερε αυτό που ήθελε, έτσι τίμησε το fair play κι έδωσε πίσω την τρίτη θέση στον Φινλανδό. Σύμφωνα με τον Πρωταθλητή, ο συγκεκριμένος αγώνας είχε σημαντικό αντίκρυσμα στην ψυχολογία του και στον τρόπο που προσέγγισε το δεύτερο μισό, εκεί όπου είχε εκπληκτική απόδοση.

Κάναμε κάτι σπουδαίο για την ομάδα που είχε ένα θετικό αποτέλεσμα. Ήταν πολύ θετικό το γεγονός ότι άφησα τον Valtteri να περάσει για να τερματίσω στην τέταρτη θέση. Στο καλοκαιρινό διάλειμμα σκεφτόμουν «δε θέλω να είμαι σε μια θέση ή να βάλω την ομάδα σε μία θέση που να αποφασίσει ποιος θα είναι στην πρώτη και ποιος θα είναι στη δεύτερη θέση».

Επίσης, σκεφτόμουν «από εδώ και στο εξής, πρέπει να είμαι μπροστά κάθε φορά» και μετά δε θα υπάρξει ποτέ ο ερώτημα αν θα πρέπει ο Valtteri τον Lewis να περάσει και αυτά τα πράγματα. Διάβασα ό,τι είχα κάνει από το ξεκίνημα της σεζόν και εφάρμοσα ό,τι έμαθα στο δεύτερο μισό.

Ο πιλότος της Mercedes απόλαυσε τη μάχη με τον Vettel και τη Ferrari, εξηγώντας πως ήταν πολύ διαφορετική απ’ ό,τι η περσινή με τον Nico Rosberg, ενώ η ψυχολογία και το κλίμα ήταν πολύ διαφορετικά μέσα στην ομάδα.

Ήταν μια πολύ πιο απολαυστική μάχη. Όταν μάχεσαι εναντίον μιας άλλης ομάδας, η ενέργεια μέσα στην ομάδα είναι τόσο διαφορετική. Όταν συναντάς όλους τους μηχανικούς, γυρνάς και βλέπεις ότι δουλεύουν και πώς το κάνουν, κάνεις ερωτήσεις όπως «θέλουμε να κερδίσουμε τη Ferrari, θέλουμε να έχουμε το καλύτερο που μπορούμε».

Είναι διαφορετικό συγκριτικά με πέρυσι, όταν είχαμε ένα πλεονέκτημα και ήταν απλώς μεταξύ των οδηγών. Στη συνέχεια ήταν σαν «δε μας νοιάζει ποιος κερδίζει». Είναι μια διαφορετική ατμόσφαιρα. Όταν η αυτοπεποίθησή τους είναι σ’ εσένα, ότι μπορείς να οδηγήσεις και να κερδίσεις μια άλλη ομάδα, υπάρχει μια πολύ διαφορετική δέσμευση για όλους. Υπήρξε μια ισχυρή δύναμη για έναν συγκεκριμένο στόχο.