Η ιστορία με τις κεντρομήχανες Corvette είναι πολύ παλιά, ξεκινάει από τα μέσα της δεκαετίας του ’60. Τότε ήταν εποχές μεγάλων αλλαγών στα σπορ αυτοκίνητα και τους αγώνες, αλληλένδετα γαρ. Ήταν η εποχή που η διάταξη MR διάταξη και η χρήση αεροδυναμικών βοηθημάτων έγιναν μονόδρομος για τα κορυφαία πρωταθλήματα αγώνων ταχύτητας και σιγά σιγά άρχισαν να περνάν και στα κορυφαία σπορ αυτοκίνητα. Η πετρελαϊκή κρίση και ο πανικός που δημιούργησε, θεωρείται πως έκοψε τα φτερά πολλών φιλόδοξων projects. Ένα από αυτά λέγεται πως ήταν η κεντρομήχανη Corvette κι έτσι χρειάστηκαν αρκετά χρόνια μέχρι να επανεμφανιστεί, ως Corvette Indy. Αν η Indy περνούσε στην παραγωγή θα έκανε πάταγο και θα ανέβαζε πολύ τον πήχη για τις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες, αλλά αυτό ήταν ένα σενάριο πολύ καλό για να’ναι αληθινό.
Ο Bertone όμως ήθελε να εκμεταλλευτεί την παραφιλολογία της κεντρομήχανης Corvette κι έτσι στο σαλόνι της Γενεύης το 1990 παρουσιάζει την Corvette Nivola! Το όνομά του μάλιστα είναι βαρύ σαν ιστορία, αφού Nivola ήταν το παρατσούκλι του Tazio Nuvolari, του σπουδαιότερου οδηγού αγώνων σύμφωνα με τον Enzo Ferrari. Το αυτοκίνητο όπως βλέπεις είναι εντυπωσιακό και είμαι βέβαιος πως ο ειδικός τύπος της εποχής είχε ένα εξώφυλλο πρώτης τάξης, οι πρεσβύτεροι διαφωτίστε μας παρακαλώ. Ήταν σαφώς κατώτερο της Indy αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αφού του έδινε πόντους ως προς την υλοποιησιμότητα, δηλαδή ένα πιο απλό και προσγειωμένο σχέδιο έχει περισσότερες πιθανότητες να περάσει στην παραγωγή σε σχέση με ένα που προσπαθεί να χωρέσει πολλά καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη.
Το σχήμα είχε την ιδιαίτερη κομψότητα των 90s, που άφησε πίσω τις μάτσο αγριάδες των 80s κι αυτό είναι κάτι που κατά την γνώμη μου πάντα θα διχάζει τους βενζινοαίματους. Το σασί ήταν χωροδικτύωμα και το αμάξωμα ήταν μεταλλικό σε αντίθεση με τις παραδοσιακά πλαστικές Corvette. Το εσωτερικό ήταν ιδιαίτερο σε σχεδίαση με τα καθίσματα να προσφέρουν μασάζ και τις ογκώδεις πόρτες να φιλοξενούν των χώρο αποσκευών. Υπήρχε μάλιστα η πρόβλεψη για την κατασκευή ειδικών αποσκευών που να χωράνε ακριβώς σε αυτούς τους χώρους, μια πρακτική που βλέπουμε να αρχίζει να γίνεται αρκετά εμπορική τελευταία. Κίνηση έπαιρνε από τον αειθαλή small block V8 των 350 κυβικών ιντσών, ο οποίος με την βοήθεια δύο στροβιλοσυμπιεστών έφτανε στους 650 ίππους. Δεδομένα για τις επιδόσεις δεν υπάρχουν δυστυχώς αλλά θεωρείται βέβαιο πως θα ξεπερνούσε τα 200 μίλια την ώρα (320 χλμ/ώρα).
Όπως γνωρίζεις δεν πέρασε ποτέ στην παραγωγή. Το πρωτότυπο έμεινε στα χέρια του Bertone μέχρι το 2015, χρονιά που η ιστορική φίρμα χρεοκόπησε, το Automotoclub Storico Italiano μερίμνησε να βρει κονδύλια ύψους 3,5 εκατομμυρίων ευρώ και να αγοράσει τη Nivola καθώς και πλήθος ακόμα πρωτοτύπων, διαφυλάττοντας την πολιτιστική κληρονομιά.
