Κάποιες φορές, τα πράγματα είναι τόσο οριακά, που ένα δέκατο μπορεί να κάνει τη διαφορά, έτσι οι ομάδες έχουν βρει τρόπο να περνούν το λάδι στον θάλαμο καύσης, με στόχο να το καίνε, ώστε να αυξήσουν την ιπποδύναμη του κινητήρα. Για το μεγαλύτερο μέρος της περσινής σεζόν, το όριο ήταν 1,2 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, ένα νούμερο που για κάθε κινητήρα που ανοίχτηκε από τη Monza και μετά έπεσε στα 0,9 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα.

Φέτος, τα πράγματα είναι ακόμα πιο αυστηρά, καθώς η μέγιστη κατανάλωση λαδιού θα πρέπει να είναι 0,6 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, προκειμένου να περιοριστεί το φαινόμενο. Η Renault συμφωνεί με τον συγκεκριμένο κανονισμό, ωστόσο ο Cyril Abiteboul δεν είναι καθόλου σίγουρος για το αν η FIA έχει τα κατάλληλα μέσα για να παρακολουθεί τις ομάδες και το πόσο λάδι καίνε.

Πολλά έχουν γίνει σχετικά με αυτά τα κενά, όμως εξακολουθούμε να συνεργαζόμαστε με τη FIA, προκειμένου να διαβεβαιώσουμε ότι έχουν τα σωστά εργαλεία για να τους παρακολουθούν κατάλληλα. Έτσι, δεν έχει να κάνει μόνο με τους κανονισμούς, αλλά επίσης με το πώς τους παρακολουθείς. Είμαι σίγουρος ότι οι κανονισμοί είναι ξεκάθαροι, όμως δεν είμαι ακόμα σίγουρος για την ικανότητα της FIA να τους παρακολουθεί.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Renault θεωρεί ότι όλοι οι κινητήρες ενός κατασκευαστή θα πρέπει να είναι ίδιοι μεταξύ της εργοστασιακής και των πελατειακών ομάδων, όπως συμβαίνει με τα γαλλικά power units, ωστόσο το θέμα των καυσίμων και των λιπαντικών είναι καθαρά στην κρίση των ομάδων.

Είναι μια ανησυχία για τις πελατειακές ομάδες και είναι για καλό λόγο. Θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ίσα και πάντα το κάναμε αυτό εδώ και 40 χρόνια ως προμηθευτές κινητήρων. Όμως, θα πρέπει να δεχτούμε ότι πάντα θα υπάρχουν μικρές διαφορές. Για παράδειγμα, η Red Bull έχει έναν άλλον προμηθευτή, οπότε χρησιμοποιούν διαφορετικά καύσιμα και λιπαντικά. Αλλά, δεν τους αναγκάσαμε εμείς να το κάνουν αυτό, επομένως θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τη δική μας εταιρεία.