Η McLaren F1 GTR του συνιδρυτή και ντράμερ των Pink Floyd, Nick Mason, Nick Mason, αυτή με αριθμό πλαισίου 10R, πουλήθηκε έναντι 34.655.000 δολαρίων στη δημοπρασία της RM Sotheby’s στο Monterey, καταγράφοντας νέο ρεκόρ για αυτοκίνητο της McLaren, αλλά και για βρετανικό αυτοκίνητο που έχει διατεθεί σε δημόσια δημοπρασία.
Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες και πιο αναγνωρίσιμες McLaren F1 GTR που κατασκευάστηκαν ποτέ. Η McLaren F1 θεωρείται από πολλούς ως το κορυφαίο hypercar της δεκαετίας του 1990, με τη φήμη της να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη θρυλική νίκη της αγωνιστικής έκδοσης F1 GTR στις 24 ώρες του Le Mans το 1995. Παρότι το μοντέλο δεν είχε σχεδιαστεί αρχικά για αγώνες, η τεχνολογία και η μηχανολογική του βάση το κατέστησαν εξαιρετικά ανταγωνιστικό στις πίστες.
Για τη σεζόν του 1996, η McLaren προχώρησε σε σημαντικές βελτιώσεις προκειμένου να αντιμετωπίσει νέους αντιπάλους όπως η Porsche 911 GT1. Η F1 GTR απέκτησε ανασχεδιασμένο αμάξωμα με μεγαλύτερη αεροδυναμική απόδοση, νέο εμπρός splitter, καθώς και κιβώτιο ταχυτήτων με ελαφρύτερο περίβλημα από μαγνήσιο και ενισχυμένα εσωτερικά εξαρτήματα. Το συνολικό βάρος μειώθηκε κατά 38 κιλά σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση.
Η έκδοση του 1996 θεωρείται η ταχύτερη που κατασκευάστηκε ποτέ, ακόμη και ταχύτερη από τις μεταγενέστερες Longtail του 1997. Συνολικά παρήχθησαν μόλις εννέα αυτοκίνητα αυτής της προδιαγραφής, με το πρώτο εξ αυτών να είναι το πλαίσιο 10R.
Αυτό ολοκληρώθηκε στο εργοστάσιο της McLaren στο Woking τον Δεκέμβριο του 1995 ως το πρώτο δείγμα της νέας προδιαγραφής F1 GTR 1996. Ως πρωτότυπο εξέλιξης παρέμεινε στην κατοχή της McLaren και συμμετείχε σε δοκιμές εξέλιξης με κορυφαίους οδηγούς της εταιρείας, μεταξύ των οποίων και ο νικητής του Le Mans το 1995, JJ Lehto.
Το αυτοκίνητο χρησιμοποιήθηκε επίσης ως μέσο προώθησης της μάρκας, εμφανιζόμενο σε αγώνες του BPR Global GT Series με το χαρακτηριστικό Blood Red χρώμα και τα κίτρινα γραφικά “96 GTR”, συνδυασμός που το έκανε άμεσα αναγνωρίσιμο.
Τον Απρίλιο του 1996 συμμετείχε σε πολύωρες δοκιμές προετοιμασίας ενόψει του Le Mans, ενώ λίγες εβδομάδες αργότερα ταξίδεψε στο Circuit de la Sarthe για τις επίσημες δοκιμές. Εκεί αγωνίστηκε με οδηγό τον David Brabham και τα χρώματα της Kokusai Kaihatsu Racing, της ομάδας που είχε κατακτήσει τη νίκη στο Le Mans την προηγούμενη χρονιά.
Στις δοκιμές σημείωσε τον 8ο χρόνο στην κατηγορία του και το 20στό στη γενική κατάταξη, χωρίς τελικά να συμμετάσχει στον αγώνα, καθώς η McLaren επέλεξε το αδελφό πλαίσιο 11R για την τελική συμμετοχή.
Όπως και το θρυλικό πλαίσιο 01R που κέρδισε το Le Mans το 1995, έτσι και το 10R παρέμεινε αρχικά στην κατοχή της McLaren. Στη συνέχεια η εταιρεία αποφάσισε να πουλήσει το αυτοκίνητο απευθείας στον Nick Mason, έναν από τους πιο γνωστούς συλλέκτες ιστορικών και αγωνιστικών αυτοκινήτων στον κόσμο.
Η συλλογή του Mason περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αυτοκίνητα όπως τα: Ferrari 250 GTO, Maserati 250F, Bugatti Type 35, Jaguar D-Type και Porsche 962, γεγονός που καθιστούσε τη McLaren F1 GTR μία φυσική προσθήκη στο γκαράζ του. Πριν παραδοθεί στον Βρετανό μουσικό, η McLaren μετέτρεψε το αγωνιστικό αυτοκίνητο για χρήση σε δημόσιους δρόμους. Το 1999 ταξινομήθηκε με τις πινακίδες K40 MCL, ενώ αργότερα δέχθηκε περαιτέρω εργασίες από την Lanzante.
Η εταιρεία του Paul Lanzante έχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του μοντέλου, καθώς ο ίδιος ήταν επικεφαλής της Kokusai Kaihatsu Racing στην ιστορική νίκη του Le Mans το 1995. Το 10R αποτέλεσε μία από τις πρώτες μετατροπές αγωνιστικής McLaren F1 GTR σε αυτοκίνητο δρόμου, διαδικασία που ακολούθησαν συνολικά περίπου 16 αγωνιστικές F1 GTR.
Η McLaren παρουσιάστηκε στο Retromobile το 2007 και χρησιμοποιήθηκε το 2009 σε δοκιμή από τον Steve Sutcliffe. Λίγο αργότερα, άλλος δημοσιογράφος έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα αυτό να καταλήξει σε χωράφι.
Το περιστατικό οδήγησε σε πλήρη αποκατάσταση από τον Dean Lanzante και την ομάδα του. Ο Dean, γιος του Paul Lanzante, είχε ήδη πολυετή εμπειρία στην προετοιμασία και ανακατασκευή McLaren Formula 1 και F1 GTR, εξελισσόμενος αργότερα σε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες παγκοσμίως στις μετατροπές αγωνιστικών McLaren για χρήση δρόμου.
Το αυτοκίνητο συμμετείχε το 2012 στο 73ο Goodwood Members Meeting, ενώ λίγες εβδομάδες αργότερα έλαβε μέρος σε επετειακή διαδρομή 750 χιλιομέτρων που διοργάνωσε το 106 Drivers Club. Το 2014 συμμετείχε σε εκδήλωση του ίδιου συλλόγου στην Τοσκάνη μαζί με ακόμη πέντε McLaren F1 GTR.
Το 2017 επέστρεψε στο Goodwood για επίδειξη αγωνιστικών GT1 αυτοκινήτων, όπου ο Nick Mason έχασε προσωρινά τον έλεγχο και προσέκρουσε σε προστατευτικό τοίχο από ελαστικά. Το αυτοκίνητο αποκαταστάθηκε εκ νέου από τον Dean Lanzante, ενώ η πιο πρόσφατη δημόσια εμφάνισή του πραγματοποιήθηκε στο Goodwood Festival of Speed του 2022.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ο Nick Mason ακολουθούσε πολιτική απεριόριστων δαπανών για τη συντήρηση της McLaren του. Μετά από κάθε σημαντική χρήση, το αυτοκίνητο επέστρεφε στις εγκαταστάσεις της Lanzante για πλήρη τεχνικό έλεγχο και συντήρηση. Χάρη στη συνεχή φροντίδα από τους Paul και Dean Lanzante, το 10R θεωρείται σήμερα ένα από τα καλύτερα διατηρημένα McLaren F1 GTR που υπάρχουν.
