Μπορεί σήμερα ο Kimi Raikkonen να δείχνει μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram και να δηλώνει παντού ότι είναι ένας αφοσιωμένος οικογενειάρχης, αλλά τόσο στα πρώτα στάδια της καριέρας του καθώς και πριν γίνει μπαμπάς έχει κάνει έξαλλη ζωή. Δεν το λέω εγώ, λόγια του 39-χρονου Φιλανδού είναι, μέσα από το επίσημο podcast F1 Beyond The Grid, που θα βγει στον “αέρα” αύριο (Τετάρτη).
Ο Raikkonen, μεταξύ άλλων αποκαλύψεων, μοιράζεται την πεποίθησή του ότι τα πάρτι ήταν τακτικό χαρακτηριστικό στην αρχή της καριέρας του και αυτά τον έκαναν πραγματικά καλύτερο οδηγό όταν έφτανε στην πίστα.
Υπάρχει μια ιστορία του θρυλικού γυμναστή της F1, Josef Leberer, για όταν προπονούσε τον νεαρό Raikkonen πριν τον ντεμπούτο του το 2001 με την Sauber. Συγκεκριμένα, μετά από ένα εξαντλητικό εξαήμερο προπόνησης στις Αυστριακές Άλπεις, ο Leberer πήρε τον Kimi να πάνε να φάνε μια πίτσα, και τον ρώτησε αν ήθελε μια μπύρα. Ο Leberer θυμάται ότι ο Kimi τον ρώτησε αν πραγματικά μπορεί να πιει μια. Ο γυμναστής απάντησε καταφατικά, καθώς ο Kimi εργάστηκε σκληρά, και μια μικρή μπύρα δεν είναι πρόβλημα.
Σύμφωνα με το Raikkonen, η φιλοσοφία του Leberer είναι αυτή που έμεινε μαζί του καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας του, για να τονίσει:
Προφανώς το αναφέρουν συχνά ως αστείο, αλλά νομίζω ότι είναι πιο πολύ αλήθεια παρά αστείο ότι συχνά οδηγούσα καλύτερα μετά από όταν έκανα ότι ήθελα μεταξύ των αγώνων, από όταν δεν διασκέδαζα, δεν έπινα, και διάφορα τέτοια.
Συνεχίζοντας, ο Raikkonen ανέφερε το 2013 όταν, μετά την ολοκλήρωση του δεύτερου αγώνα της σεζόν στο Μπαχρέιν, πάρταρε σε όλη την Ευρώπη για 16 ημέρες, και τελικά τερμάτισε δεύτερος στο Ισπανικό Grand Prix. Και ο Φιλανδός επιμένει ότι τα αποτελέσματά του το καλοκαίρι του 2013 αποτελούν απόδειξη της αποτελεσματικότητας της “μεθόδου Raikkonen”, προσθέτοντας:
Υπάρχουν πάρα πολλές αποδεδειγμένες θεωρίες … ότι [οδηγείς] καλύτερα [αφού έχεις] διασκεδάσει λίγο περισσότερο. Όλο το καλοκαίρι ήταν, λίγο πολύ, αγώνες και πάρτι. Δεν είναι κάτι καινούργιο – για μένα είναι φυσιολογικό. Στους έξω, αυτό μπορεί να φαίνεται λίγο περίεργο, αλλά για μένα, στο παρελθόν, ήταν κάτι πολύ φυσιολογικό. Πάντα πίστευα ότι με κάνει πιο χαλαρό και θα πρέπει να κάνω μεγαλύτερη προσπάθεια και να έχω περισσότερη συγκέντρωση στην πίστα επειδή είμαι λίγο αβέβαιος. Και τότε το τελικό αποτέλεσμα έρχεται καλύτερα.