Λίγη ώρα μετά την αποκάλυψη της F8 Spider και 2,5 χρόνια μετά την παρουσίαση της 812 Superfast, η Ferrari αποκαλύπτει και την ανοιχτή έκδοση του μοντέλου.
Το όνομα της 812 GTS, με ιταλική εταιρία να μην έχει ένα ανοιχτό μοντέλο -κανονικής παραγωγής- στην γκάμα της με έναν V12 κινητήρα στο εμπρός μέρος από τη Ferrari 365 GTS4, στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Παρόλα αυτά, όλα αυτά τα χρόνια έχει παρουσιάσει ειδικές εκδόσεις περιορισμένης παραγωγής, όπως η 550 Barchetta Pininfarina το 2000, η Superamerica το 2005, η SA Aperta το 2010 και, πιο πρόσφατα, η F60 America το 2014, η οποία παρήχθη σε μόλις 10 αυτοκίνητα για τον εορτασμό των 60 χρόνων της Ferrari στην Αμερικανική αγορά.
Οροφή
Η μεταλλική οροφή της 812 GTS χρειάζεται 14 δευτ. για να ανοιγοκλείσει, μια διαδικασία που μπορεί να γίνει και εν κινήσει, με το αυτοκίνητο να κινείται με ταχύτητα έως 45 χλμ/ώρα. Το πίσω τζάμι χρησιμοποιείται και ως ανεμοθωράκιο, ώστε να μην δημιουργούνται στροβιλισμοί στην καμπίνα των επιβατών.
Βάρος
Το βάρος της 812 GTS ανέρχεται στα 1.600 κιλά, κάτι που σημαίνει ότι είναι 75 κιλά πιο βαριά ελαφριά από την 812 Superfast.
Κινητήρας
Μηχανικά δεν αλλάζει κάτι, και όπως ξέρεις η 812 Superfast. Έτσι, και η 812 GTS φορά τον ατμοσφαιρικό V12 κινητήρα 6,5 λίτρων, απόδοσης 800 ίππων στις 8.500 σ.α.λ., και 718 Nm ροπής στις 7.000 σ.α.λ.
Ο κινητήρας αποδίδει 123 άλογα ανά λίτρο, την υψηλότερη σε προσθιομήχανο μοντέλο παραγωγής, με το 80% της ροπής να είναι διαθέσιμη από τις 3.500 σ.α.λ, βελτιώνοντας την οδική συμπεριφορά στις χαμηλές στροφές. H κίνηση μεταφέρεται στον πίσω άξονα μέσω ενός 7-τάχυτου αυτόματου κιβωτίου διπλού συμπλέκτη, και για το 0-100 χλμ/ώρα χρειάζεται λιγότερο από 3 δευτερόλεπτα, τα 0-200 χλμ/ώρα σε 8,3 δευτερόλεπτα, με την τελική ταχύτητα να είναι μεγαλύτερη των 340 χλμ/ώρα.
Τεχνολογίες
Πατάει σε 20άρες ζάντες, με ελαστικά 275/35 εμπρός και 315/30 πίσω, που μέσα τους “φωλιάζουν” τα φρένα της Brembo, όπου στον εμπρός άξονα υπάρχουν δίσκοι 398 χλστ. και στον πίσω 360 χλστ.
Η 812 GTS διαθέτει το EPS (Electric Power Steering), ενώ φέρει την πέμπτη έκδοση του SSC (Side Slip Control) και την δεύτερη -βελτιωμένη- έκδοση του Virtual Short Wheelbase που πρωτοείδαμε στην F12tdf.
Πρόκειται ουσιαστικά για σύστημα τετραδιεύθυνσης, το οποίο και χρησιμοποιεί μια μονάδα ελέγχου που αυτόματα αλλάζει την διεύθυνση του πίσω άξονα, αναλόγως με την ταχύτητα του οχήματος, τη γωνία και την ταχύτητα διεύθυνσης του τιμονιού.
