Λέγεσαι Peugeot, είσαι απόλυτα πετυχημένη ως εταιρεία το 1985 και το 1986 με το 205 T16 στο παρανοϊκό Group B, σαρώνεις με τα “λιοντάρια”σου στις ερήμους του Paris-Dakar 4 συνεχόμενες χρονιές ( από το 1987 έως και το 1990), ο Αri-like a boss-Vatanen πετυχαίνει ρεκόρ στο Pikes Peak το 1988 και θες να γευτείς νέες προκλήσεις στο μηχανοκίνητο αθλητισμό. Τι κάνεις; Μα προφανώς συμμετέχεις στο Group C και στις 24 Ώρες του Le Mans!
O γνωστός μας Jean Todt ήταν εκείνη την εποχή αγωνιστικός διευθυντής της γαλλικής εταιρείας και η πρόκληση του Πρωταθλήματος Σπορ Πρωτοτύπων δελέαζε τους Γάλλους. Ο Αndre de Cortanze κλήθηκε να δημιουργήσει το “όπλο” της Peugeot για το πρωτάθλημα του 1990, με τον ίδιο να έχει πολυετή εμπειρία στη Formula 3 και Formula 2 και βέβαια δεν ήταν κανένας ξένος για την εταιρεία, καθώς ήταν υπεύθυνος για την εξέλιξη του 205 Τ16 που νίκησε 2 συνεχόμενες φορές στο Paris-Dakar.
Από το 1991 και εξής, οι συμμετέχουσες εταιρείες θα συμμετείχαν μόνο με ατμοσφαιρικά σύνολα, ενώ μόνο για το 1991, θα επιτρεπόταν να αγωνιστούν και τα αγωνιστικά με τα υπερτροφοδοτούμενα σύνολα. Έτσι, οι νέοι κανονισμοί όριζαν ως βάρος τα 750 κιλά και οι κινητήρες ήταν προδιαγραφών F1. Oi Γάλλοι εξέλιξαν έναν V10 3,5 λίτρων από “λευκό χαρτί”, με (ασυνήθιστη για τα δεδομένα) περιεχόμενη γωνία 80 μοιρών και ο οποίος κινητήρας απέδιδε 650 ίππους στις 12.500 στροφές/λεπτό! Το κιβώτιο ήταν έξι σχέσεων και η Dassault-ναι, αυτή που κατασκευάζει τα αεροσκάφη!- ήταν η υπεύθυνη για το carbon monocoque σασί του 905 LM, με το εμπρός μέρος του αμαξώματος να θυμίζει και κάτι από τα αυτοκίνητα παραγωγής της Peugeot.
Το ντεμπούτο του 905 LM έγινε στον όγδοο γύρο του πρωταθλήματος στο Μόντρεαλ με οδηγούς τον παγκόσμιο πρωταθλητή της F1 το 1982, Keke Rosberg, και τον Jean-Pierre Jabouille. Ωστόσο, στον αγώνα των 480 χιλιομέτρων, μόνο 22 γύρους κατάφεραν να συμπληρώσουν οι οδηγοί, προτού η αντλία βενζίνης παραδώσει πνεύμα. Το 1991, οι Γάλλοι συνέχισαν να εξελίσσουν το 905, με τη νίκη να έρχεται στη Suzuka, αλλά τα προβλήματα αξιοπιστίας έπληξαν την προσπάθεια της Peugeot για διάκριση στον εντός έδρας αγώνα. Η ομάδα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει πρόωρα στον 68ο γύρο, αλλά τα δύο μονοθέσια ήταν τα πιο γρήγορα στα δοκιμαστικά του Le Mans.
Το 1991 ήταν η χρονιά εξέλιξης για το 905 και η Peugeot παρουσίασε τη βελτιωμένη έκδοση του πρωτοτύπου, το 905 Εvo 1 Bis. Εκτός από το σασί, τίποτα άλλο σχεδόν δε θύμιζε την προηγούμενη έκδοση του 905, με τους Γάλλους να έχουν επικεντρωθεί στον τομέα της αεροδυναμικής. Στο εμπρός μέρος, είχε προβλεφθεί η τοποθέτηση ενός πτερυγίου και εντυπωσιακή ήταν η τεράστια πίσω αεροτομή.
Στο θέμα του κινητήρα, ο SA35-A2, όπως ήταν η κωδική του ονομασία, η ιπποδύναμή του αυξήθηκε κατά 20 ίππους (670 πλέον). To 905 Evo 1 έτρεξε τον παρθενικό του αγώνα μεσούσης της χρονιάς στο Nürburgring και το νέο πια πρωτότυπο αναδείχθηκε νικητής σε Μεξικό και Magny Cours, μάλιστα με “1-2” και στους δύο αγώνες και η Peugeot τερμάτισε στη δεύτερη θέση στους κατασκευαστές, πίσω από την Jaguar και μπροστά από τη Sauber Mercedes.
Έχοντας ως κύριο αντίπαλο πλέον την Toyota με το ΤS-010, η Peugeot ήταν η απόλυτη κυρίαρχος στο πρωτάθλημα του 1992 με 5 συνεχόμενες νίκες και η πολυπόθητη νίκη στο Le Mans ήρθε εκείνη τη χρονιά. Οι Derek Warwick, Yannick Dlamas και Mark Blundell έφεραν το Evo 1 στην κορυφή, 6 γύρους μπροστά από το TS-010 των Ιαπώνων.
H εκτίναξη του κόστους για τις ομάδες έφερε τη ματαίωση του πρωταθλήματος, αλλά ο αγώνας του Le Mans ήταν εκεί για την τελευταία παράσταση του “Λεόντα” . Οι Γάλλοι έκαναν το εμφατικό “1-2-3”, κλείνοντας μια ιδιαίτερα πετυχημένη παρουσία στο Πρωτάθλημα Σπορ Πρωτοτύπων και βεβαίως στις 24 Ώρες του Le Mans με το “back to back” στις νίκες.
O V10 όμως συνέχισε να κινεί μονοθέσιο, αυτή τη φορά στη πλάτη των Mika Hakkinen και Martin Brundle στη McLaren MP4/9, άλλα όχι με επιτυχία. Η Peugeot επέστρεψε στα πρωτότυπα, οπως γνωρίζουμε, το 2007 με το 908 ΗDi, κατακτώντας τη νίκη στο Le Mans το 2009, διακόπτοντας το σερί των 5 συνεχόμενων νικών της Audi.
