Ηθικό δίδαγμα. Αν ποτέ μαλώσεις με την/τον φίλη/φίλο σου, καλό θα είναι να μην πιάσεις αμέσως μετά το τιμόνι του αυτοκινήτου σου. Το πιθανότερο είναι να καταλήξεις όπως αυτή η Ferrari 458 Italia, η οποία χρειάζεται καινούργιο μπροστά μέρος.
H Ferrari 375 MM Scaglietti Coupe του 1954 “Best In Show” νικητής στο φετινό Pebble Beach Concours d’Elegance
Ακόμη ένα Concours D’Elegance στο Pebble Beach ολοκληρώθηκε και οι διοργανωτές ανακοίνωσαν ότι το βραβείο “Best of show” το κέρδισε για πρώτη φορά στην 64-χρονη ιστορία του θεσμού μια Ferrari, η Ferrari 375 MM Scaglietti Coupe του 1954. Το αυτοκίνητο ανήκει στον συλλέκτη Jon Shirley από τη πόλη Medina της Washington.
Το αυτοκίνητο άνηκε αρχικά στον σκηνοθέτη Roberto Rossellini, με το αυτοκίνητο αρχικά να ήταν ανοικτό ως Spyder μοντέλο. Ένα ατύχημα όμως κατέστρεψε το σώμα του, με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης του να πάει το σασί στην Carrozzeria Scaglietti και να μετατρέψει σε Coupe. Μετά από μερικά χρόνια, ο Rossellini πούλησε το αυτοκίνητο στον Mario Savona από το Παλέρμο, ο οποίος λίγο μετά το πούλησε στον Charles Rober από το Παρίσι, εκεί όπου έμεινε μέχρι το 1995, όταν το βρήκε ο τωρινός ιδιοκτήτης του σε ένα υπόγειο γκαράζ σε ένα προάστιο του Παρισιού.
Εκτός από το γεγονός πως είναι η πρώτη Ferrari που κερδίσει τον το βραβείο “Best of show” στο Pebble Beach, είναι και το πρώτο μεταπολεμικό αυτοκίνητο που λαμβάνει αυτή την κορυφαία διάκριση από το 1968. Η συγκεκριμένη 1954 Ferrari 375 MM Scaglietti Coupe δεν είναι η πρώτη φορά που βραβεύεται μιας και έχει πάρει αρκετά “Best of show” βραβεία τα περασμένα χρόνια.
Ο Sutil πιστεύει πως η Eau Rouge δεν θα παίρνεται με τέρμα γκάζι
Η Eau Rouge αποτελεί μια από τις πιο ιστορικές και δυσκολότερες στροφές του πρωταθλήματος της Formula 1. Όμως, όσο η αεροδυναμική και η κάθετη δύναμη βελτιώνονταν, τόσο πιο εύκολο γινόταν και το πέρασμα από εκεί, με τους οδηγούς να περνούν με τέρμα γκάζι εδώ και αρκετά χρόνια. Φέτος, με τις αλλαγές στους κανονισμούς, ο Adrian Sutil πιστεύει πως οι δυσκολίες στη συγκεκριμένη στροφή θα επανέλθουν.
Το Spa–Francorchamps είναι η αγαπημένη μου πίστα και πραγματικά ανυπομονώ για το Σαββατοκύριακο του αγώνα. Πάντα φέρνω καλά αποτελέσματα σε αυτή την πίστα και έχω κάποιες ωραίες αγωνιστικές αναμνήσεις εκεί. Η Eau Rouge είναι μια από τις αγαπημένες μου στροφές και φέτος θα είναι δύσκολο να περάσεις με τέρμα γκάζι, εξαιτίας της λιγότερης κάθετης δύναμης.
Όσον αφορά το set–up, υπάρχουν δύο διαφοροποιήσεις: Είτε είσαι γρήγορος στο δεύτερο τομέα και σχετικά αργός στις ευθείες ή το αντίστροφο. Και τα δύο set-ups μπορεί να οδηγήσουν στον ίδιο χρόνο. Εγώ, θα προτιμούσα να τείνω περισσότερο προς την τελική ταχύτητα.
Η αλήθεια είναι πως τα νέα μονοθέσια έχουν χάσει αρκετά σε κάθετη δύναμη, κάτι που αποτυπώνεται και στους πιο αργούς φετινούς χρόνους. Πάντως, προσωπικά θα συμφωνήσω με το δοκιμαστή της ομάδας, Giedo Van der Garde, που δεν περιμένει οι πιλότοι να σηκώνουν το πόδι από το γκάζι σε Eau Rouge και Blanchimont, με μοναδική εξαίρεση ίσως την Caterham.
Με τα νέα, φετινά, αυτοκίνητα Formula 1, πιστεύω πως θα έχουμε μεγαλύτερη τελική ταχύτητα στις ευθείες, αλλά λιγότερη αεροδυναμική πίεση σε σύγκριση με το 2013 και νομίζω πως η Eau Rouge και η Blanchimont θα εξακολουθούν να είναι με τέρμα γκάζι.
Porsche Macan Vs BMW X4
BMW X4 και Porsche Macan. Τα δυο πιο πρόσφατα μικρά σπορ πολυτελή SUV τίθενται αντιμέτωπα από το Αγγλικό Autocar με το ένα να είναι ταχύτερο και το άλλο να είναι καλύτερο. Δεν θα σου αποκαλύψω ποιο από τα δύο άρεσε περισσότερο στον Steve Sutcliffe μιας και θα σε αφήσω να στο αποκαλύψει ο ίδιος στο video που ακολουθεί.
Video: Τροχός εγκαταλείπει αγωνιστικό αυτοκίνητο και καταλήγει στην κερκίδα
Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους για τους οδηγούς αγώνων που έχουν εκτεθειμένο το κεφάλι τους δίχως κάποιο προστατευτικό μπροστά τους, πέρα από το κράνος, είναι ένας τροχός ή γενικά εξάρτημα που έχει φύγει από κάποιο άλλο όχημα. Αυτό, όμως, ισχύει και για τους φιλάθλους, παρόλο που τα στάνταρ ασφαλείας στις πίστες έχουν βελτιωθεί κατά πολύ.
Στην πίστα τής Laguna Seca, σ’ έναν αγώνα παλιών αγωνιστικών, ο πίσω αριστερός τροχός εγκατέλειψε το Chevrolet Monza, κατάφερε να περάσει τα προστατευτικά και να καταλήξει στην κερκίδα. Ευτυχώς, κανένας φίλαθλος δεν τραυματίστηκε, ούτε ο οδηγός του αυτοκινήτου.
PinkZones concept, ειδικές λωρίδες κυκλοφορίας για γυναίκες
Μια ασφαλιστική εταιρία από την Αγγλία, κυρίως για γυναίκες οδηγούς, οραματίστηκε τις PinkZones, ειδικές λωρίδες κυκλοφορίες αποκλειστικά για χρήση από γυναίκες. Στις renderings φωτογραφίες βλέπεις το πως σκέφτηκε την ιδέα η εταιρία. Στους πιο επικινδύνους δρόμους του Ηνωμένου Βασιλείου, θα δημιουργηθούν ειδικές λωρίδες κυκλοφορίες αποκλειστικά για χρήση από γυναίκες οδηγούς.
Τα στατιστικά στοιχεία του Υπουργείου Μεταφορών της Μεγάλης Βρετανίας έδειξαν πως το 2012, 114.000 άνδρες ενεπλάκησαν σε ατυχήματα, με το αντίστοιχο νούμερο των γυναικών να είναι 70.470. Από τα ατυχήματα αυτά, το 53% των γυναικών τραυματίστηκαν σοβαρά, σε σύγκριση με το 38% των ανδρών. Όπως υποστηρίζει η εταιρία, οι χωριστές λωρίδες κυκλοφορίας θα αφαιρούν από τις γυναίκες το δυνητικά επικίνδυνο περιβάλλον, ενώ έχουν σχεδιαστεί ώστε να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής.
Alonso: Ο Schumacher ήταν ο δυσκολότερος αντίπαλος που έχω αντιμετωπίσει στη Formula 1
Ο Ισπανός δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής έχει φτάσει αισίως τις 13 σεζόν στη Formula 1, έχοντας βρεθεί αντιμέτωπος με πολλούς και δυνατούς και αντιπάλους στην πορεία. Η πρώτη του σεζόν πλήρους εμπλοκής στο κορυφαίο μηχανοκίνητο άθλημα, ήταν το μακρινό 2001, όταν βρίσκονταν ακόμα στις πίστες οι Mika Hakkinen και Michael Schumacher, με τον Alonso να θεωρεί το Γερμανό επτάκις Πρωταθλητή το δυσκολότερο αντίπαλο που έχει αντιμετωπίσει.
Ο δυνατότερος (αντίπαλος) στη Formula 1 ήταν ο Michael. Στα χρόνια που ξεκινούσα στη Formula 1, το 2001 κυριάρχησε και έκανε το ίδιο μέχρι το 2005. Βρισκόταν σε άλλο επίπεδο. Με εκείνον δεν ήταν ποτέ εύκολο. Στη συνέχεια, είχα την ευκαιρία να αγωνιστώ εναντίον του επί ίσοις όροις για μερικά χρόνια και εκείνος ήταν πάντα σε θέση να κάνει κάτι το ιδιαίτερο, κάτι περισσότερο από ό,τι περίμενες ή ίσως περισσότερο από ό,τι το αυτοκίνητο ήταν σε θέση να κάνει. Έτσι, έπρεπε πάντα να τον παρακολουθείς και να να έχεις το νου σου.
Ο Alonso ήταν ο άνθρωπος που σταμάτησε την παντοκρατορία Schumacher-Ferrari, με δυο συνεχόμενους τίτλους στο τιμόνι της Renault το 2005 και 2006. Όλα αυτά τα χρόνια, έχει συνεργαστεί με αρκετούς teammate, όπως οι Jarno Trulli, Giancarlo Fisichella, Jacques Villeneuve, Lewis Hamilton, Nelson Piquet Jr, Romain Grosjean, Felipe Massa και Kimi Raikkonen. Ποιόν, όμως, θεωρεί το δυνατότερο;
Είναι μια δύσκολη ερώτηση. Ήταν όλοι διαφορετικοί, όλοι είχαν δυνατά σημεία και κάποια όχι και τόσο δυνατά, έτσι είχα δυσκολίες με όλους τους όσον αφορά τις επιδόσεις και έπρεπε να δίνω το μέγιστο επειδή ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικοί.
Θυμάμαι τον Trulli, η ικανότητα του Trulli στις κατατακτήριες ήταν ό,τι καλύτερο έχω συναντήσει ποτέ ανάμεσα σε όλους τους teammate μου. Έπειτα, υπήρχε ο “Fisico”, ο Fisichella για δύο χρόνια στην Renault, όταν κερδίσαμε τους τίτλους των κατασκευαστών και ήταν πάντα δυνατός, σε κάθε αγώνα, σε όλες τις συνθήκες, ένας πραγματικά πλήρης οδηγός.
Υπήρχε ο Massa και ο Kimi τώρα, ακόμα και στο παρελθόν υπήρχαν παιδιά στο go–karts που ήταν σούπερ, έτσι δεν είναι εύκολο να επιλέξεις ένα. Όλοι τους με βοήθησαν και έμαθα πολλά από αυτούς και πως να χειρίζομαι διάφορες πτυχές, αλλά όλοι είχαν κάτι το ιδιαίτερο.
Μάλιστα, ο Trulli ήταν ο πιλότος που αψήφισε τις εντολές του Briatore το 2004 στο Μονακό, όταν του ζητούσε επίμονα να αφήσει τον Alonso να πάρει τη δεύτερη νίκη της καριέρας του. Τότε, ο Ιταλός κέρδισε τον αγώνα, ο Ισπανός κατέληξε στις μπαριέρες πάνω στην υπερπροσπάθεια που έκανε για να τον φτάσει και ο Briatore έχασε την ψυχραιμία του… Όσο για τις φιλίες στη Formula 1; Ο Alonso μας λέει πως υπάρχουν, όχι όμως με τον ίδιο τρόπο όπως στην πολιτική ζωή, εκτός του αθλήματος.
Ναι μπορεί να υπάρξει (φιλία), αλλά σίγουρα όχι με την πραγματική έννοια, όχι με τον τρόπο που έχεις φίλους εκτός Formula 1 ή φίλους από το σχολείο που γνωρίζεστε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Στη Formula 1 η φιλία δεν είναι αναγκαστική, αλλά είναι βασισμένη στο ότι περνάς 300 ημέρες το χρόνο μαζί με κάποιον άλλο και στο τέλος θα αρχίσεις να μοιράζεσαι πράγματα που δεν σχετίζονται μόνο με την εργασία, αλλά είναι προσωπικά, και αυτό δημιουργεί μια φιλική σχέση.
Sound Video: Η MP4-12C με Akrapovic εξάτμιση “βασανίζει” τον κόφτη
Η McLaren MP4-12C είναι ένα από τα αυτοκίνητα που δεν έχουν πρόβλημα να χτυπάν για αρκετά δευτερόλεπτα τον κόφτη, κάτι που οδηγεί στο να βγουν φλόγες από τις εξατμίσεις, και μάλιστα τεράστιες ορισμένες φορές, ακόμα και με την stock εξάτμιση.
Αυτή τη φορά, δε μετατρέπεται σε “φλογοβόλο”, αφού οι φλόγες δεν είναι τόσο μεγάλες, όμως ο οδηγός της φροντίζει να κάνει τον στρόφαλο να γυρνά με 8.500 σ.α.λ., δηλαδή εκεί που βρίσκεται ο κόφτης!
Formula 1: Φωτογραφικό αφιέρωμα σεζόν 1995
Όπως σας είχαμε υποσχεθεί, μέσα στη καλοκαιρινή διακοπή θα ερχόταν και το δεύτερο φωτογραφικό αφιέρωμα, ξανά για μια σεζόν των ’90s. Στο συγκεκριμένο, ανάλαφρο και οπτικό κυρίως άρθρο, μεταφερόμαστε στο 1995. Έπειτα από τα μαύρα γεγονότα της προηγούμενης σεζόν, τα μονοθέσια άλλαξαν αρκετά, με σκοπό να ανέβουν τα στάνταρ ασφαλείας του σπορ. Αυτό έγινε με σχετική επιτυχία, αφού, αν εξαιρέσουμε το παρολίγον θανατηφόρο ατύχημα που είχε ο Mika Hakkinen στις δοκιμές της Αδελαΐδας, δεν υπήρξε κάποιο άλλο σοβαρό περιστατικό.
Στο πρωτάθλημα του 1995 θα συμμετείχαν 14 ομάδες, οι οποίες μειώθηκαν κατά μια, όταν η Larrousse δεν κατάφερε να μαζέψει τα απαραίτητα χρήματα για να σχεδιάσει το νέο της μονοθέσιο, την LH95, αποσύροντας τη συμμετοχή της. Από πλευράς κινητήρων είχαμε τους V10 των Renault, Yamaha, Mercedes, Peugeot και Mugen-Honda, το V12 της Ferrari και τους V8 των Ford και Hart. Το σπορ άρχισε να μπαίνει στη σύγχρονη εποχή της υπερπροβολής και των μεγάλων budget και στις αυτοκινητοβιομηχανίες άρεσε αυτό, εξού και οι 8 διαφορετικοί κατασκευαστές κινητήρων. Από πλευράς ελαστικών δεν υπήρξε πολυφωνία, με τη Goodyear να προμηθεύει όλες τις ομάδες.
17 Grands Prix συνέθεσαν το πρόγραμμα του 1995, με πέντε οδηγούς και μόλις τρεις διαφορετικές ομάδες να παίρνουν τις νίκες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Michael Schumacher, με τη Benetton-Renault να κατακτά τον τίτλο και στους κατασκευαστές, πρώτο και μοναδικό στην ιστορία της ομάδας. Αρκετά όμως με τα λόγια, ας περάσουμε να δούμε τα μονοθέσια, τα οποία προσωπικά θεωρώ τα ομορφότερα της ιστορίας του σπορ.
Φτάνοντας στο τέλος και του δεύτερου αυτού αφιερώματος, γνωρίζω πολύ καλά πως κάποιοι από εσάς θα έχουν διαφορετική άποψη για το ποια ήταν η ομορφότερη σεζόν από πλευράς μονοθεσίων. Άλλωστε, δεν θα μπορούσαμε να μπούμε σε πιο υποκειμενική συζήτηση από αυτή, ειδικά από τη στιγμή που εμπλέκονται και άλλοι παράγοντες, όπως η νοσταλγία και η αναπόφευκτη εξιδανίκευση του παρελθόντος. Για εμένα, τα μονοθέσια του 1995 αποτελούν τη σχεδιαστική επιτομή της ιστορίας της Formula 1.
