Είχαμε διαβάσει τόσα πολλά για την F2012 (και όχι F12), και σήμερα, η Ferrari μάς την αποκάλυψε. Το πρώτο που θα ξεχωρίσει κανείς είναι ότι το μονοθέσιο διεκδικεί τον τίτλο ενός από τα πιο άσχημα που μπορούμε να δούμε μέσα στη σεζόν, αφού στο ρύγχος υπάρχει το μισητό “σκαλοπατάκι” που ορίζουν οι κανονισμοί, τονίζοντας ότι από το σημείο εκείνο κι έπειτα, δεν μπορείς να ξεπεράσεις τα 550 χιλιοστά.

Πέρα απ’ αυτό, το ρύγχος είναι πιο φαρδύ και πολύ ψηλό, τα κάθετα στηρίγματα εξακολουθούν να είναι μεγάλα, προκειμένου να βελτιώσουν τη ροή αέρα κατά μήκος του μονοθεσίου, ενώ η εμπρός πτέρυγα είναι ίδια με την περσινή, αφού οι Ιταλοί επέλεξαν να μη μας δείξουν όλο το μονοθέσιο από την παρουσίασή του, κάτι που έκανε και η McLaren με την MP4-27. Από το εμπρός μέρος, αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι η εμπρός ανάρτηση δεν είναι γεωμετρίας push-rod, αλλά pull-rod.

Πηγαίνοντας προς τα πίσω, δε βλέπουμε -τουλάχιστον, προς το παρόν- τα “πτερύγια αλά Eurofighter“, ωστόσο κάτω από τους καθρέφτες και μπρος στα από τις εισαγωγές αέρα, υπάρχουν δύο μικρά πτερύγια, χωρίς να γνωρίζουμε αν και τι μπορεί να δούμε στην περιοχή εκείνη. Ενδιαφέρον είναι ο σχεδιασμός των pod wings, τα οποία είναι διπλά στα 2/3 τους, ενώ πολύ πιο μικρά είναι τα barge boards.

Κάτω από τις εισαγωγές αέρα δεν υπάρχει τόσο έντονο σκάψιμο, ενώ οι εισαγωγές είναι τριγωνικές, και πάνω απ’ αυτές, παρατηρούμε έναν ελαφρύ κυματοειδή σχεδιασμό. Οι καθρέφτες είναι πιο ψηλά τοποθετημένοι, σε ανάλογη θέση με αυτή που έχουν και στην MP4-27.

Διαφορά βλέπουμε και στο κάλυμμα του κινητήρα, αφού ξεχωρίζει η νέα εισαγωγή αέρα, πίσω από την κύρια, προφανώς για την καλύτερη ψύξη του KERS, του κιβωτίου ή της δεξαμενής λαδιού. Αυτό είναι κάτι που θα μάθουμε στις επόμενες μέρες.

Φαίνεται πολύ καθαρά ότι η πίσω ανάρτηση είναι γεωμετρίας pull-rod, όπως μας έλεγαν και οι φήμες, ενώ η πίσω πτέρυγα είναι κι αυτή ίδια με την περσινή. Από τις φωτογραφίες που υπάρχουν, δεν μπορούμε να διακρίνουμε πού ακριβώς βρίσκονται οι απολήξεις των εξατμίσεων, αλλά είναι σίγουρα κάπου εκεί που βλέπουμε το λογότυπο “acer”.

Το πίσω μέρος είναι λεπτό, ώστε να δέχεται μεγαλύτερες ποσότητες αέρα και να βελτιωθεί η παραγωγή κάθετης δύναμης από την περιοχή εκείνη. Αξίζει ν’ αναφέρω ότι η F2012 πατά πάνω σε ζάντες της OZ, φυσικά 13″, οι οποίες δίνουν έναν τόνο καλαισθησίας στο άσχημο ιταλικό μονοθέσιο.

Ανανέωση: Προστέθηκαν περισσότερες φωτογραφίες και videos με τις δηλώσεις των υπευθύνων της Scuderia.

Ανανέωση 2: Προστέθηκαν και live φωτογραφίες τόσο από την παρουσίαση όσο και από την πίστα του Fiorano, όπου τελικά πάτησε πίστα έστω και για να φωτογραφηθεί μαζί με την FF.

[tabs slidertype=”top tabs” fx=”slide”] [tabcontainer] [tabtext]Video 1[/tabtext] [tabtext]Video 2[/tabtext] [tabtext]Video 3[/tabtext] [tabtext]Video 4[/tabtext] [tabtext]Video 5[/tabtext] [tabtext]Video 6[/tabtext] [/tabcontainer] [tabcontent] [tab][/tab] [tab][/tab] [tab][/tab] [tab][/tab] [tab][/tab] [tab][/tab] [/tabcontent] [/tabs]

[Πηγή: Ferrari]

[learn_more caption=”Δελτίο Τύπου”]

The F2012 is the fifty eighth car built by Ferrari with the express purpose of taking part in the Formula 1 World Championship. It adopts a well established tradition of being named after its year of manufacture.

The project, which goes by the internal code number of 663, constitutes the Scuderia’s interpretation of the technical and sporting regulations that apply this year: the main changes when compared to 2011 concern the height of the front section of the chassis, the position of the exhaust pipes and the mapping for the electronic engine management. Practically every area of the car has been fundamentally revised, starting with the suspension layout: both the front and rear feature pull-rods, aimed at favouring aerodynamic performance and lowering the centre of gravity. The front wing is derived from the one introduced on the 150º Italia in the final part of its racing life and has been evolved from there. Further evolutions are planned in this area for the opening races of the season. The nose has a step in it that is not aesthetically pleasing: with the requirement from the regulations to lower the front part, this was a way of raising the bottom part of the chassis as much as possible for aerodynamic reasons. The sides have been redesigned, through modifications to the side impact structures, the repositioning of the radiators and revisions to all aerodynamic elements. The lower part of the rear of the car is much narrower and more tapered, a feature achieved partly through a new gearbox casing and a relocation of some mechanical components. In recent years, the area of exhausts has been crucial in terms of car performance and much effort was expended on this front, based on changes to the regulations introduced this year. The rear wing is conceptually similar to the one used in 2011, but every detail of it has been revised and it is now more efficient. Naturally, it is still fitted with DRS (a drag reduction system,) which is operated hydraulically. The front and rear air intakes for the brakes have been redesigned and work was carried out in collaboration with Brembo to optimise the braking system.

The engine in the F2012 is an evolution of the one that powered last year’s car, which is inevitable given that the technical regulations forbid any modification to internal components aimed at increasing performance. Furthermore, much effort has gone into improving its installation in the new chassis, so as not to penalise the aerodynamics of the car. Another area on which the Maranello engine specialists have been working is performance drop off, with the aim of maintaining the highest possible performance level throughout each engine’s cycle of use, which has now reached an average life of three races. The electronic management of the engine has been revised based on the modifications to the rules regarding the use of exhaust gases, a task that has required a great deal of attention and many hours on the test bed. The kinetic energy recovery system maintains its low central location in the car – a choice also aimed at maximising safety – and has undergone an update directed mainly at reducing its weight and at improving the efficiency of some of its components. Several decades of technical collaboration with Shell has seen further progress on the fuel and lubricants front, revolving around improving performance in absolute terms and on durability over the life cycle of the engines, as well as reducing consumption. As usual, great attention has been paid to the electronics on the car, especially in terms of reducing weight and, obviously, reliability.

As always at Ferrari, a great deal of time has been devoted to the performance and optimisation of the materials used, right from the design stage of each of around six thousand components that make up the car. In part, this is done to ensure that all operations carried out at the race track are as efficient and effective as possible. Obviously, quality control remains a crucial aspect, as does the goal of reaching maximum levels of performance and reliability, while maintaining the highest possible safety standards.

With a reduction in the number of days available for track testing before the start of the Championship, which has dropped from fifteen to twelve, preparatory work on the test beds prior to the car’s track debut, has taken on even more importance. The three test sessions – at Jerez de la Frontera and Barcelona – will serve to get a picture of the handling of the F2012 and to adapt it to the Pirelli tyres. Indeed, getting the most out of the tyres has been an area that has seen a lot of work both at the design stage and in how the activities at the track are to be managed. The car is due to undergo a very intensive development programme over the first part of the season, especially on the aerodynamic front.

Chassis

— Carbon-fibre and honeycomb composite structure

— Ferrari longitudinal gearbox

— Limited-slip differential

— Semiautomatic sequential electronically controlled gearbox – quick shift

— Number of gears: 7 +Reverse

— Brembo ventilated carbon-fibre disc brakes

— Independent suspension, pull-rod activated torsion springs front and rear

— Weight with water, lubricant and driver: 640 kg

— OZ Wheels (front and rear): 13”

Engine

— Type: 056

— Number of cylinders: 8

— Cylinder block in sand cast aluminium V 90°

— Number of valves: 32

— Pneumatic distribution

— Total displacement: 2398 cm3

— Piston bore: 98 mm

— Weight > 95 kg

— Electronic injection and ignition

— Fuel: Shell V-Power

— Lubricant: Shell Helix Ultra

[/learn_more]