[nextpage title=”Εισαγωγή”]

547e4234e194a_-_gm9a7595-lg

Στο προηγούμενο άρθρο, εστιάσαμε στα “χωμάτινα” homologation specials. Επίσης, προσπάθησα να ισορροπήσω ανάμεσα στα προφανή και σε λιγότερο γνωστές ειδικές εκδόσεις αν και καταλαβαίνω ότι αυτό είναι τρομερά δύσκολο. Δεν είναι εύκολο ξέρεις να παραλείπεις συνειδητά αυτοκίνητα όπως η Lancia Delta Integrale, το Subaru Impreza WRX, το Ford Escort Cosworth ή το Mitsubishi Lancer Evo… Στα “πιστάδικα” homologation specials όμως, με έχει πιάσει το περίεργο μου. Γι’ αυτό μην περιμένεις να δεις πολλά “γνωστά”. Φυσικά θα υπάρχουν αλλά προσπάθησα να κρατήσω χαμηλά τον αριθμό τους και να παρουσιάσω μοντέλα που δεν είναι συχνά στο προσκήνιο. Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση λοιπόν, ας ξεκινήσουμε!

[/nextpage]

[nextpage title=”Plymouth”]

Plymouth Road Runner Superbird

Plymouth Road Runner Superbird

Είπαμε, να εστιάσουμε στα περίεργα αλλά δεν μπορούσα να μην αναφέρω ένα από τα πιο cult muscle cars όλων των εποχών. Σύμφωνα με την εταιρία, 1.920 Superbirds κατασκευάστηκαν για να μπορεί η Plymouth να συμμετέχει στο NASCAR, αν και φήμες λένε ότι ο αριθμός είναι μεγαλύτερος. Όπως και να έχει, αυτά ξεχωρίζουν από τα απλά Road Runner coupes χάρη στην τεράστια –και απολύτως λειτουργική– πίσω αεροτομή και το μακρύ ρύγχος που πρόσθετε περίπου 50 εκατοστά στο συνολικό μήκος του αυτοκινήτου.

Όσον αφορά στον κινητήρα, υπήρχαν 3 διαθέσιμοι: ένας Super Commando 7.2 λίτρων και 375 ίππων, ένας Six Pack 7.2 λίτρων και 390 ίππων και ο κορυφαίος, 7-λιτρος Hemi με 425 άλογα. Οι αγοραστές, καλούνταν να πληρώσουν περίπου 25% επιπλέον της αξίας ενός Road Runner για ένα Superbird αλλά όποιος το έχει ακόμα, έχει ένα άκρως συλλεκτικό κομμάτι Αμερικάνικης ιστορίας στα χέρια του.

[/nextpage]

[nextpage title=”Ford”]

Ford Sierra RS500 Cosworth

1987 Ford Sierra RS500 Cosworth

Όπως υποδηλώνει και το όνομα, 500 Sierra RS500 Cosworth κατασκευάστηκαν από την Ford ως μέρος της διαδικασίας ομολογκαρίσματος του αυτοκινήτου για το Group A. Αυτά, ξεχώριζαν από τα απλά Sierra RS χάρη στο μεγαλύτερο turbo, το μεγαλύτερο intercooler, το αναβαθμισμένο σύστημα λίπανσης και ψύξης κ.ά. μηχανικά, ενώ αισθητικά προστέθηκε ένα δεύτερο spoiler στο τελείωμα του πορτ-μπαγκάζ και ανασχεδιάστηκε ο εμπρός προφυλακτήρας.

Περιττό να αναφέρω, ότι το RS500 διέπρεψε στους αγώνες αυτοκινήτων τουρισμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Κέρδισε στο Bathurst 1000, το Gran Prix του Macau και κατέκτησε πρωταθλήματα τόσο στην Γερμανία, όσο και στην Αγγλία. Ένας ακόμα λόγος για τον οποίο βρίσκεται στη λίστα, είναι επειδή μαζί με την BMW M3, το Sierra Cosworth ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που σχεδιάστηκε ως αγωνιστικό και μετά πέρασε στην παραγωγή ως homologation special.

[/nextpage]

[nextpage title=”Honda”]

Honda NSX-R GT

Honda NSX-R GT

Δεν ξέρω ποιος εκεί στην Honda σκέφτηκε ότι το “απλό” NSX-R δεν είναι αρκετά σκληροπυρηνικό αλλά τον ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό. Για να είμαι δίκαιος, το NSX-R GT δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να συμμετέχει η Honda στο Super GT αλλά δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι διαφορές ανάμεσα στο απλό NSX-R και στο GT δεν έχουν επικοινωνηθεί πλήρως. Αυτές που είναι εμφανείς, ok. Το GT είναι χαμηλότερο και πλατύτερο από το απλό ενώ το αεροδυναμικό bodykit έχει σαφώς πιο επιθετικό προφίλ και πιο “αγωνιστικό” προσανατολισμό.

Μηχανικά όμως, δεν γνωρίζουμε τίποτα με 100% βεβαιότητα. Εικάζεται ότι το GT είναι ακόμα πιο ελαφρύ από το NSX-R ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται ότι είναι και ελαφρώς ισχυρότερο. Δύο πράγματα με θλίβουν όμως. Πρώτον, το μη-λειτουργικό scoop για την εισαγωγή του κινητήρα. Οτιδήποτε μη-λειτουργικό σε ένα τέτοιο αυτοκίνητο, είναι foul. Δεύτερον, η τιμή του. Φημολογείται ότι τα 5 NSX-R GT που κατασκευάστηκαν, κόστιζαν ούτε λίγο ούτε πολύ, $500.000! Άουτς!

[/nextpage]

[nextpage title=”Maserati”]

Maserati MC12

Maserati MC12

Λατρεύω την MC12. Την λατρεύω ίσως περισσότερο και από την αδερφή της, την Ferrari Enzo. Χρησιμοποιεί το ίδιο chassis, έχει το ίδιο μετατρόχιο, το ίδιο κιβώτιο ταχυτήτων, περίπου τον ίδιο κινητήρα αλλά καταφέρνει να είναι τόσο διαφορετική που έχει νόημα να μιλάμε για διαφορετικά αμάξια. Κι αυτό, γιατί η συγκεκριμένη Maserati, κατασκευάστηκε σε 50 κομμάτια για να επιτραπεί στην αγωνιστική έκδοση να συμμετέχει στο FIA GT πρωτάθλημα. Τεράστια, δύσκολη στην οδήγηση, εντελώς μη-πρακτική αλλά sexy όπως μόνο ένα αγωνιστικό δρόμου μπορεί να είναι. Επίσης, ταχύτερη από την Enzo και αυτό λέει πολλά…

[/nextpage]

[nextpage title=”Ferrari”]

Ferrari 250 GTO

Ferrari 250 GTO

Ένα αυτοκίνητο που φέρει τον τίτλο “omologato” στο όνομα της. Ίσως η πιο σημαντική Ferrari όλων των εποχών και χωρίς αμφιβολία, μία από τις ακριβότερες. Ξέχνα πολυτέλειες όπως καλοριφέρ και ηχομόνωση. Θα πρέπει να αρκεστείς στην θερμότητα που παράγει ο σχεδόν αγωνιστικός V12 και στην ηχητική συμφωνία που χαρίζει όταν πιέζεται. Μόλις 36 κατασκευάστηκαν για να έχει δικαίωμα συμμετοχής η αγωνιστική και όπως δηλώνει περήφανα η Ferrari, “καμία δεν έχει χαθεί και όλες έχουν καταγεγραμμένη ιστορία”. Απίστευτο αυτοκίνητο με απίστευτη ιστορία.

[/nextpage]

[nextpage title=”McLaren”]

McLaren F1 LM

http://www.autogaleria.hu -

Ας αφήσουμε λίγο στην άκρη την ιστορία που συνοδεύει αυτό το αυτοκίνητο και ας δούμε τα νούμερα. Μιλάμε για ένα αυτοκίνητο που ζυγίζει 1.062 κιλά. Κινείται από έναν 6.1 λίτρων, ατμοσφαιρικό V12 που αποδίδει 680 άλογα στις 7.800 σ.α.λ. και 705 Nm ροπής στις 4.500. Ο κόφτης παρεμπιπτόντως είναι στις 8.500 σ.α.λ. Η αεροδυναμική του, προέρχεται απευθείας από την αγωνιστική, F1 GTR. Ολοκληρώνει το 0-160-0 σε 11.5 δευτερόλεπτα και 252 μέτρα και η McLaren έχει κατασκευάσει μόλις 5. Ακραία. Σχεδόν αγωνιστική. Απίστευτη!

[/nextpage]

[nextpage title=”Porsche”]

Porsche 924 Carrera GT

Porsche 924 Carrera GT

Όταν η Porsche αποφάσισε να κατεβάσει την 924 στο Le Mans, συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να ομολογκάρει το αυτοκίνητο για να πληροί τους κανονισμούς του Group 4. Έτσι γεννήθηκε η 924 Carrera GT που στην ουσία, βασιζόταν στην 924 Turbo. Χρησιμοποιούσε τον ίδιο δίλιτρο, υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα αλλά με τα νέα, ελαφρύτερα πιστόνια και την προσθήκη intercooler, απέδιδε 210 ίππους στην απλή GT έκδοση και 245 στην GTS.

Πολλά εξαρτήματα στην 924 Carrera GT προέρχονταν από την 911 αλλά όχι το bodykit που έδινε στο μοντέλο το χαρακτηριστικό look, συνεπικουρούμενο και από την χαμηλωμένη ανάρτηση. Πιθανότατα περίμενες να δεις την 911 GT1 αλλά αυτή την γνωρίζουν πολλοί οπότε επέλεξα ένα λιγότερο γνωστό homologation special της Porsche.

[/nextpage]

[nextpage title=”Nissan”]

Nissan R390

Nissan R390 GT1

Θα μπορούσα να βάλω κάποιο GT-R σε αυτή τη λίστα, αλλά αποφάσισα να παρακάμψω τους κανόνες και επέλεξα το R390 επειδή είναι το ακριβότερο Nissan στην ιστορία της φίρμας. “Υπεύθυνο” φυσικά για αυτό το αντισυμβατικό Nissan, είναι το Le Mans. Τον σχεδιασμό του αυτοκινήτου, ανέλαβε ο Ian Callum και ενώ επρόκειτο για ένα καθαρόαιμο αγωνιστικό με βάρος ελάχιστα μεγαλύτερο του 1 τόνου, έναν V8 με χωρητικότητα 3,5 λίτρων και ιπποδύναμη που σύμφωνα με φήμες έφτανε τα 550 άλογα και συνδυαζόταν με 6-τάχυτο σειριακό κιβώτιο, το εσωτερικό του ήταν αναπάντεχα πολυτελές και οριακά άνετο.

Οι επιδόσεις ήταν εξαιρετικές για την εποχή αλλά οι πληροφορίες λένε ότι μόλις 2 R390 έχουν κατασκευαστεί. Το ένα βρίσκεται στην αποθήκη της Nissan στη Zama ενώ το άλλο, λέγεται ότι δημοπρατήθηκε και κατέληξε σε κάποιον ζάμπλουτο συλλέκτη.

[/nextpage]

[nextpage title=”Alfa Romeo”]

Alfa Romeo Tipo 33 Stradale

alfa_romeo_tipo_33_stradale

Ξέρεις ότι όταν οι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν τον όρο “stradale” για κάποιο μοντέλο τους, πίσω κρυβόταν ένα αγωνιστικό και η ανάγκη για homologation. Η Tipo 33 Stradale θεωρείται από πολλούς –είμαι ένας από αυτούς– ως το ομορφότερο αυτοκίνητο που έχει κυκλοφορήσει ποτέ και γι’ αυτό, πρέπει να ευχαριστούμε τον Franco Scaglione. Μας έρχεται από τα χρόνια των μικρών σε χωρητικότητα πολυκύλινδρων κινητήρων –δίλιτρος V8 στη συγκεκριμένη περίπτωση– και στην εποχή της, ήταν κατά 25% περίπου ακριβότερη από την Lamborghini Miura.

Ίσως να έπαιζε έναν ρόλο σε αυτό το γεγονός ότι η Alfa Romeo κατασκεύασε μόλις 18. Ίσως πάλι, οι Ιταλοί να ήξεραν ότι δημιουργούσαν ένα από τα πλέον κλασικά σχήματα με αγωνιστική τεχνολογία και να χρέωναν ανάλογα.

[/nextpage]

[nextpage title=”BMW”]

BMW E46 M3 GTR

BMW-M3-GTR-E46-005

Ποια ήταν η πρώτη M3 με V8; Εύκολο ε; Η E92. ΛΑΘΟΣ. Στις αρχές του 2001 η BMW αποφάσισε να τα βάλει με την Porsche στο American Le Mans Series. Όμως οι εξακύλινδρες M3 δεν είχαν την ταχύτητα που απαιτούνταν. Οπότε οι Γερμανοί, κατάφεραν να χωρέσουν έναν 4-λιτρο V8 500 ίππων κάτω από το καπό. Όμως για να τρέξουν με την M3 GTR στο ALMS, έπρεπε να την ομολογκάρουν. Και αυτό έκαναν… περίπου.

Υπάρχουν δύο εκδοχές της ιστορίας. Η πρώτη, λέει ότι η BMW κατασκεύασε 10 M3 GTR δρόμου και τις πούλησε για €250.000 έκαστη. Όσο έχεις δει εσύ μία, άλλο τόσο έχω δει κι εγώ. Η δεύτερη εκδοχή, λέει ότι η BMW κατασκεύασε 3 M3 GTR δρόμου και δεν πούλησε καμία. Και όχι μόνο αυτό, αλλά δεν τις έχει εκθέσει και πουθενά. Μόνο μία έχει εμφανιστεί. Οι υπόλοιπες αγνοούνται. Φυσικά, οι κανόνες ομολογκαρίσματος άλλαξαν για την επόμενη χρονιά και η BMW έπρεπε να παρουσιάσει 100 αυτοκίνητα και 1.000 κινητήρες. Κάτι που δεν έκανε βεβαίως και αποχώρησε από την διοργάνωση. Όπως και να έχει, θεωρητικά, η πρώτη V8 M3, ήταν η E46.

[/nextpage]

[nextpage title=”Dauer”]

Dauer 962 Le Mans Sport

Dauer 962 Le Mans

Το Dauer 962 LM Sport, ανήκει σε εκείνη την πολύ ξεχωριστή κατηγορία αυτοκινήτων που περιλαμβάνει, τα detuned αγωνιστικά με άδεια κυκλοφορίας για τον δρόμο. Όπως υποδηλώνει το όνομα, ήταν επί της ουσίας μία Porsche 962. Μέρη του αμαξώματος είχαν αλλάξει ελαφρώς, το πάτωμα ήταν επίπεδο αντί του ground effect που είχε το αγωνιστικό και στην καμπίνα, τοποθετήθηκε δεύτερο κάθισμα, μπόλικο δέρμα και μερικές ακόμα πολυτέλειες. Κατά τα άλλα, το μοντέλο της Dauer, ήταν μία αγωνιστική Porsche 962. O κινητήρας ήταν ένας τρίλιτρος, twin-turbo flat-six που απέδιδε πάνω από 700 άλογα.

Η Dauer δεν είχε σκοπό να κατασκευάσει αγωνιστική έκδοση του μοντέλου της. Φάνταζε ανόητο στο κάτω-κάτω. Να κάνεις αγωνιστική έκδοση του μοντέλου δρόμου που ήταν στην ουσία αγωνιστικό; Όμως η Porsche είδε τις δυνατότητες και πίεσε την Dauer να κατέβει στην GT1 κατηγορία. Δεν θα μακρυγορήσω. Το Dauer 962 Le Mans, ήταν 15 δευτερόλεπτα ταχύτερο στον γύρο από τα αγωνιστικά της GT1 κατηγορίας. Λογικό, για ένα ελαφρώς καμουφλαρισμένο Group C! Φυσικά την επόμενη χρονιά, οι κανονισμοί άλλαξαν και το Dauer αποκλείστηκε από την GT1! Όσο για την παραγωγή, ο Jochen Dauer ισχυριζόταν ότι κατασκεύασε 50 αυτοκίνητα από τα αγωνιστικά που βρήκε στην αγορά. Προφανώς το τελικό νούμερο ήταν χαμηλότερο αλλά κανείς δεν ξέρει ποιο είναι αυτό. Ξέρουμε όμως ότι 6 (!!) αγόρασε ο Σουλτάνος του Μπρουνέι…

[/nextpage]

[nextpage title=”Opel”]

Opel Omega Evolution 500

Opel Omega Evo 500

Η απάντηση της Irmscher στο Lotus Omega και το homologation special που επέτρεπε στην εταιρία να συμμετέχει στο DTM. Το Omega Evo 500 μπορεί να μην ήταν το super-saloon που ήταν το Lotus Omega αλλά το επέλεξα επειδή είναι το λιγότερο γνωστό homologation special σε αυτή τη λίστα. Εμφανισιακά, ξεχωρίζει χάρη στα φαρδιά φτερά, το βαθύ εμπρός spoiler, την μεγάλη πίσω αεροτομή και τις 18άρες ζάντες ελαφρού κράματος. Κάτω από το καπό, βρισκόταν ένας τρίλιτρος, εξακύλινδρος εν σειρά που απέδιδε 230 άλογα –πληροφορίες αναφέρουν ότι 36 από τα 500 φορούσαν ένα kit υπερκυβισμού στα 4 λίτρα της Irmscher με απόδοση 275 ίππων- και χάριζε στο μεγάλο sedan τελική της τάξης των 250 km/h. Αγωνιστικά μπορεί να μην γνώρισε μεγάλη επιτυχία αλλά είναι ένα από τα πιο exclusive οχήματα που έχει κατασκευάσει η Opel και αξίζει τη θέση του στη λίστα μας.

Όλα τα καλά, φτάνουν στο τέλος όμως και δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στο άρθρο. Ως έχει η κατάσταση στα motorsports αλλά και στην βιομηχανία αυτοκινήτου στο σύνολο της, δεν γνωρίζω αν θα ξαναδούμε homologation specials. Αυτό μπορεί να με θλίβει απεριόριστα αλλά δίνει επιπλέον αξία στα 24 οχήματα που είδαμε και στα δεκάδες επιπλέον που έμειναν έξω από τη λίστα. Και όταν λέω αξία, δεν εννοώ αποκλειστικά χρηματική. Αυτά τα αυτοκίνητα δεν είναι αυτό που είναι εξαιτίας της νοσταλγίας που μας δένει με αυτά. Σίγουρα η νοσταλγία τα ωραιοποιεί και τα εξιδανικεύει αλλά δεν είναι αυτό που τους δίνει αξία. Αυτό που τους δίνει αξία είναι οι άρρηκτοι δεσμοί που είχαν με τα motorsports. Εκεί έγιναν θρύλοι αυτά τα μοντέλα και το γεγονός ότι μπορείς να τα οδηγήσεις στον δρόμο, απλά προσθέτει αξία. Μακάρι αυτοί που τα έχουν στην κατοχή τους να τα προσέχουν αλλά και τα κυκλοφορούν γιατί θα ήθελα σε 50 χρόνια να πάρω το παιδί μου από το χέρι, να το πάω σε κάποια έκθεση/festival, να του δείξω μία Integrale, ένα Evo, μία 250 GTO, ένα Cossie κλπ κλπ και να του εξηγήσω τι ήταν και γιατί τα λατρεύω.

[/nextpage]