Lorenzo-Ramaciotti-Head-of-Global-Design-Fiat-Chrysler-01-720x480

Πολύς ντόρος έχεις γίνει για το σχεδιασμό της Alfa Romeo Giulia και κατά πόσο αυτός είναι αυθεντικός Ιταλικός. Ο Harald Wester, CEO της ιταλικής φίρμας, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της Giulia, είχε χαρακτηρίσει τους Γερμανούς ανταγωνιστές της (Audi, BMW, Mercedes-Benz) και τη Lexus στην Αμερική, ως “ψυχρούς, βαρετούς, αποστειρωμένους, χωρίς ψυχή που δεν διαφοροποιούνται το ένα από το άλλο”.

Ο σχεδιασμός της Giulia φέρει την υπογραφή του “μεγάλου” Lorenzo Ramaciotti, του μέχρι πρότινος αρχισχεδιαστή της Fiat Chrysler Automobiles, και προσωπικά αν και βρίσκω εξαιρετικά όμορφη τη Giulia, καθώς έχει χαρακτήρα και συναίσθημα όντας αρκετά δυναμική, χωρίς να αντιγράφει άλλα αυτοκίνητα, αναγνωρίζω ότι η ομορφιά είναι κάτι το εντελώς υποκειμενικό και πάντα θα υπάρχει η αντίθετη άποψη και φυσικά κακεντρεχή σχόλια.

Δεν είναι το θέμα μας αυτό, καθώς παρακάτω θα διαβάσεις εν συντομία το βιογραφικό του Ιταλού σχεδιαστή και θα μάθεις μερικά πράγματα για τον άνθρωπο που σχεδίασε την πολυαναμενόμενη Alfa Romeo και πολλών άλλων αυτοκινήτων… Με αυτά τα άλλα θα ασχοληθώ λίγο πιο μετά.

Ο Lorenzo Ramaciotti γεννήθηκε στην Modena της Ιταλίας το 1948 και είναι πτυχιούχος μηχανολόγος μηχανικός από το Πολυτεχνείο του Τορίνο. Ξεκίνησε την καριέρα του Pininfarina το 1973 και παρέμεινε εκεί για πάνω από 30 χρόνια, όντας διευθυντής σχεδιασμού του από 1988 μέχρι το 2002, ενώ τρία χρόνια αργότερα έφυγε από τον οίκο. Το 2007, ο Sergio Marchionne τον έπεισε να πάρει τη θέση του επικεφαλής σχεδιασμού του Fiat Group και το 2011 έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου.

Lorenzo-Ramaciotti

Ο Ramaciotti είναι μια φυσιογνωμία που δεν μοιάζει με σχεδιαστή αυτοκινήτων. Τουλάχιστον, όχι όπως έχουμε συνηθίσει να είναι οι σχεδιαστές αυτοκινήτων τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι ο geek με το μαύρο ζιβάγκο, τα τετράγωνα γυαλιά, και κυρίως να περιγράφει με βαρύγδουπες φράσεις τις γραμμές των αυτοκινήτου του. Ο Ramaciotti, όσες φορές τον έχουμε συναντήσει στις 10 εκθέσεις αυτοκινήτου που έχουμε επισκεφτεί, φορούσε σχεδόν πάντα ένα χαλαρό κοστούμι, με τα στρογγυλά χωρίς σκελετό γυαλιά μυωπίας του, όμοια με αυτά που φορούσε ο Steve Jobs, να τον κάνουν να θυμίζει δάσκαλο. Πάντα πρόθυμος να μας μιλήσει, με αίσθημα μείωσης των “θεοποίησης” του, και μετριοπαθής έχει πει χαρακτηριστικά:

Ήμουν υπεύθυνος για 30 αυτοκίνητα παραγωγής και 25 concept. Τα περισσότερα, πιστεύω, ότι δεν ήταν άσχημα.

Όντας κάποιας ηλικίας, σχεδίαζε μέχρι τελευταία στιγμή με πένα και χαρτί και όχι πίσω από κάποιον υπερυπολογιστή με γραφίδα και pad, με αγαπημένο του θέμα συζήτησης η ιστορία του ιταλικού σχεδιασμού, λέγοντας:

Πιστεύω ότι οι Ιταλοί είναι πιο ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες. Προσπαθούμε να…βρούμε τα όρια. Τη δεκαετία του ’50, όταν όλη η υπόλοιπη Ευρώπη έφτιαχνε αυτοκίνητα που έμοιαζαν με αυτών του ’30, οι Ιταλοί σχεδιαστές είχαν ήδη προχωρήσει στα σύγχρονα σχήματα. Ήταν τότε που άλλαξε πραγματικά ο σχεδιασμός αυτοκινήτων

Όταν είχε ρωτηθεί ποιας άλλης μάρκας θαυμάζει το σχεδιασμό, η απάντηση του ξαφνιάζει και τον πιο συνεσταλμένο. Δεν του αρέσουν οι εξωφρενικές δημιουργίες του Pagani, ούτε η αγριάδα της Lamborghini. Θαυμάζει τις εταιρίες που έχουν μια καθαρή ταυτότητα, όπως η Land Rover και η Audi, δικαιολογώντας τον copy/paste χαρακτήρ της τελευταία λέγοντας:

Μιλούν τη γλώσσα της συνέχειας, με πολλή ποιότητα.

Ramaciotti+students-lg

Ο Ramaciotti δυόμιση μήνες πριν τα επίσημα αποκαλυπτήρια της Giulia συνταξιοδοτήθηκε, αφήνοντας τη θέση του στον Αμερικάνο Ralph Gilles, ως νέο επικεφαλής σχεδίασης της Fiat Chrysler Automobiles (FCA). Ο 45-χρονος έχει διατελέσει τα καθήκοντα του CEO της SRT, ενώ η πρόσφατη φωτογραφία από το εσωτερικού του νέου SUV της Alfa Romeo, η οποία δείχνει τον Ramaciotti να κάθεται στο χώρο αποσκευών του μοντέλου, είναι τραβηγμένη από τον Gilles.

Περνώντας τώρα στα αυτοκίνητα που έχουν την υπογραφή του Ramaciotti, είναι εξαιρετικά δύσκολο να τα περιορίσεις σε μόλις 8, αλλά έχοντας επιλέξει τα παρακάτω πιστεύω ότι η φράση του Sergio Marchionne, σε κάποια έκθεση της Γενεύης, που τον είχε χαρακτηρίσει ως τον “Leonardo da Vinci των αυτοκινήτων” δεν είναι υπερβολή. Χωρίς αυτόν ο αυτοκινητιστικός κόσμος θα ήταν πολύ πιο φτωχός και “άσχημος”.