Ένας από τους βασικούς περιορισμούς των λαμπρών ιδεών είναι πως δεν είναι εφαρμόσιμες, ή έστω πως η εφαρμογή τους είναι κοστοβόρα. Έχει γίνει πάρα πολύ μελέτη στο πως κάτι να παραχθεί φθηνά κάνοντας την ίδια δουλειά, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ημιάκαμπτος άξονας που είναι μια φτηνή, δηλαδή εύκολη στην παραγωγή, λύση. Άλλο παράδειγμα είναι η πρεσαριστή λαμαρίνα που είναι ο βασικός τρόπος δημιουργίας πλαισίων (σασί). Στην ουσία πρόκειται για μερικά φύλα λαμαρίνας που διαμορφώνονται στην πρέσα και μετά συγκολούνται σχηματίζοντας ένα “κουτί”.
Τα εναλλακτικά πλαίσια είναι όλα χειροποίητα και κατ’επέκταση χρησιμοποιούνται μόνο σε ακριβές κατασκευές. Η φιλοσοφική λίθος που υπόσχεται να λύσει το πρόβλημα ποιότητας σε βάρος του κόστους λέγεται τρισδιάστατη εκτύπωση (αγγλιστί 3D printing). Το πρόβλημα μέχρι σήμερα ήταν πως μια εργαλειομηχανή θα μπορέσει να διαμορφώσει ένα εξάρτημα. Τα πιο πολύπλοκα (σε σχήμα) εξαρτήματα κατασκευάζονται σε υποεξαρτήματα τα οποία αργότερα ενώνονται μεταξύ τους, είτε με κόλληση, είτε με κοχλίες, ήλους κτλ. Με την τρισδιάστατη εκτύπωση όμως μπορείς να δημιουργήσεις το σχήμα που θες σχεδόν χωρίς κατασκευαστικούς περιορισμούς.
Η General Motors μαζί με την εταιρεία λογισμικού Autodesk ξεκίνησαν να πειραματίζονται με την βιομηχανική εφαρμογή της τρισδιάστατης εκτύπωσης. Και μάλιστα πήγαν ένα βήμα παρακάτω και πέραν της τρισδιάστατης εκτύπωσης χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για τον σχεδιασμό. Για παράδειγμα η βάση καθίσματος που βλέπεις αποτελείται από μερικά κομμάτια πρεσαριστής λαμαρίνας. Δεν έχει τον ιδανικό σχεδιασμό αλλά είναι αρκούντως λειτουργική και κυρίως φτηνή. Έβάλαν λοιπόν το μηχάνημα (τεχνητή νοημοσύνη) να σχεδιάσει ένα εξάρτημα που θα έκανε την ίδια δουλειά αλλά θα ήταν ελαφρύτερο και ανθεκτικότερο.
Το αποτέλεσμα είναι σαν γλυπτό, ή σαν οστάριο. Ακόμη και αν μια καλή εργαλειομηχανή πολλών αξόνων μπορούσε να δημιουργήσει κάτι τέτοιο, θα έπαιρνε πολύ χρόνο, θα είχε πολύ φύρα και δεν θα μπορούσε να το κάνει κούφιο! Κι εδώ είναι που η τρισδιάστατη εκτύπωση δίνει ρέστα, το ότι μπορείς να έχεις κοιλότητες χωρίς να έχεις πρόσβαση σε αυτές. Το αποτέλεσμα είναι άκρως ενθαρρυντικό αφού με μείωση 40% στην μάζα και αύξηση 20% στην αντοχή, μπορεί να επιτευχθεί θεαματική μείωση του βάρους και κατ’επέκταση βελτίωση της οικονομίας καυσίμου.
Αν και η πρακτική μείωσης τους βάρους, ιστορικά δεν συμβαδίζει με την αμερικάνικη προσέγγιση, εδώ η GM έχει καταφέρει να πετύχει πολλά, για την ακρίβεια από το 2016 η μέση μάζα του στόλου της έχει μειωθεί κατά 158 κιλά. Το μεγάλο στοίχημα βεβαίως είναι το κόστος της τρισδιάστατης εκτύπωσης, αλλά τα ποσοστά βελτίωσης που δίνει είναι τεράστια και μην ξεχνάς πως η τεχνητή νοημοσύνη αντικαθιστά σχεδιαστές που θα χρειαζόταν αρκετές εργατοώρες για να συλλάβουν και να σχεδιάσουν τόσο πολύπλοκα σχήματα.