Η Bentley ανακοίνωσε ότι έσπασε το φράγμα των 40.000 αυτοκινήτων για το πιο επιτυχημένο σπορ υπερπολυτελές sedan στον κόσμο, τη Flying Spur. Το μοντέλο πλέον βρίσκεται στην τρίτη γενιά του, με την αρχική του ονομασία -το 2005, όταν πρωτοκυκλοφόρησε- να είναι Continental Flying Spur. Στην πορεία, όμως, άλλαξε σε Flying Spur, ώστε να ξεχωρίσει περαιτέρω το αυτοκίνητο από την Continental GT.

Μετά την κατάργηση της Mulsanne, η τρίτη γενιά της Flying Spur έχει γίνει η νέα ναυαρχίδα της Bentley. Και οι τρεις γενιές της Flying Spur έχουν σχεδιαστεί, εξελιχθεί και κατασκευαστεί στην έδρα της Bentley στο Crewe. Κάθε ένα από τα 40.000 αυτοκίνητα που έχουν κατασκευαστεί έχει περάσει περισσότερες από 100 ώρες σε μια αποκλειστική γραμμή παραγωγής, όπου μια ομάδα 250 ατόμων ολοκληρώνει σχολαστικά κάθε Flying Spur στο χέρι.

Μόλις τελειώσει και υποβληθεί σε εκατοντάδες ελέγχους ποιότητας, το αυτοκίνητο αποστέλλεται στον απαιτητικό ιδιοκτήτη του, σε μία από τις 68 διαφορετικές χώρες παγκοσμίως που έχει παρουσία η Bentley. Περίπου το 50% των Flying Spurs έχει διατεθεί σε πελάτες στις δύο μεγαλύτερες αγορές της Bentley, την Κίνα και τις Η.Π.Α., ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν διατεθεί περίπου το 10%, με το υπόλοιπο 40% να κυκλοφορεί σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ασία-Ειρηνικό.

Η Bentley αναβίωσε το όνομα Continental Flying Spur το 2005, ως τετράθυρη έκδοση της Continental GT coupe, με το πραγματικό πνεύμα του ονόματος. Το νέο μοντέλο ήταν διαθέσιμο με κινητήρα W12 και τετρακίνηση και έφτανε τελική ταχύτητα 312 χλμ./ώρα. Το 2013, η δεύτερη γενιά Flying Spur κυκλοφόρησε, ως ξεχωριστή γραμμή μοντέλου πλέον και έτσι αφαιρέθηκε το όνομα Continental. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών, το αυτοκίνητο μετασχηματίστηκε με ένα πρόγραμμα συνεχούς ανάπτυξης και εξέλιξης, συμπεριλαμβανομένης της προσθήκης ενός κινητήρα twin turbo V8 4,0 λίτρων. Η τρίτη γενιά της Flying Spur παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2019.

Η περίφημη ιστορία της Bentley Flying Spur χρονολογείται από το 1952, όταν ο Chief Designer, J.P. Blatchley και ο μηχανικός Ivan Evernden, συνεργάστηκαν σε ένα ανεπίσημο project, με στόχο την κατάκτηση της κορυφής στη Grand Touring κατηγορία, από την Bentley. Το σχέδιό τους βασίστηκε στον 4,9 λίτρων V6 των 180 ίππων, που το 1959 αντικαταστάθηκε με τον V8 των 6.320 κ.εκ..

H R-Type Continental coupe που προέκυψε, αναγνωρίστηκε ευρέως χάρη στο κομψό αμάξωμα που σχεδιάστηκε από τον H.J. Mulliner και την ικανότητα να ταξιδεύει συνεχώς με ταχύτητα 100 μίλια/ώρα (161 χλμ/ώρα). Ακολούθησε η S1 coupe, η οποία μοιράστηκε πολλά από τα στοιχεία της R-Type και ήταν σαφές ότι έπρεπε να ακολουθήσει μία S1 σεντάν. Η Bentley πρόσφερε ένα τυπικό τετράθυρο αμάξωμα για την S1, με περίπου 3.000 αυτοκίνητα να κατασκευάζονται. Μια αναβαθμισμένη Continental έκδοση, χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα αμαξώματα, ακολούθησε έξι μήνες μετά την κυκλοφορία της S1.

Ο H. J. Mulliner υποστήριξε ότι θα υπήρχε μια μικρή μεν αλλά απαιτητική αγορά για μία τετράθυρη S1 Continental κατά παραγγελία, ως εναλλακτική λύση για τη στάνταρ προσφορά του εργοστασίου. Ο σχεδιασμός της ήταν ισορροπημένος και κομψός, με άφθονο χώρο για τέσσερα άτομα. Το νέο τετράθυρο πήρε το όνομά του από τον Arthur Talbot Johnstone, διευθύνοντα σύμβουλο της H. J. Mulliner, μάλιστα με τη μασκότ του προσωπικού οίκου του να κοσμεί τη μάσκα του ψυγείου. H Mulliner δημιούργησε 217 κομμάτια της S1 Continental Flying Spur, ένα από τα οποία βρίσκεται σήμερα στη συλλογή κλασσικών κομματιών της Bentley, στο Crewe.

Η άφιξη του ισχυρότερου αλουμινένιου V8 Bentley το 1959 σηματοδότησε επίσης την κυκλοφορία της S2, αντικαθιστώντας την S1. Ταυτόχρονα, η Mulliner αγοράστηκε από τη Bentley για να γίνει τμήμα της εταιρείας. Διαθέσιμη από το εργοστάσιο με ένα στάνταρ τετράθυρο αμάξωμα ως το γρηγορότερο τετράθυρο αυτοκίνητο στον κόσμο εκείνη την εποχή, η S2 Continental είχε επίσης την επιλογή ενός αμαξώματος Mulliner Flying Spur.

Από τις 2.308 S2 που κατασκευάστηκαν, οι 128 ολοκληρώθηκαν ως Continental Flying Spurs, η καθεμία αντιπροσωπεύοντας μια νέα εποχή υπερπολυτελών, υψηλών επιδόσεων αυτοκινήτων που μετέτρεψαν το βρετανικό αυτοκίνητο στο απόλυτο Grand Tourer. Η έκδοση S3 ακολούθησε μεταξύ 1962 και 1965 και πάλι διαθέσιμη ως Continental Flying Spur με αμάξωμα Mulliner για το απόλυτο υπερπολυτελές τετράθυρο σεντάν.