Ήταν πολύ δύσκολο για την McLaren να παρουσιάσει τους αντικαταστάτες της παντοδύναμης MP4/4, ένα μονοθέσιο που κέρδισε τους 15 από τους 16 γύρους του παγκοσμίου πρωταθλήματος της Formula 1 του 1988.
Αλλά, τόσο η MP4/5, όσο και η MP4/5B αποδείχθηκαν, ίσως χωρίς καμία έκπληξη, δεδομένου του διαμετρήματος της ομάδας σχεδιαστών και μηχανικών της McLaren, άξιοι διάδοχοι.
Η MP4/5B έτρεξε το 1990 και ήταν μία σημαντική εξελικτική αναβάθμιση της MP4/5. Ήταν σχεδιασμένη από τους Neil Oatley και Gordon Murray, καθώς ο Steve Nichols -που είχε σχεδιάσει τα προηγούμενα μονοθέσια της βρετανικής ομάδας- αποχώρησε, όπως και αρκετοί μηχανικοί μαζί με τον Alain Prost, έχοντας ως προορισμό την Ferrari.
Η MP4/5B κράτησε το εμπρός πολύ χαμηλό προφίλ, είχε όμως νέες πτέρυγες και εντελώς διαφορετική σχεδίαση γύρω από τις εισαγωγές των ψυγείων, οι οποίες ήταν εμφανώς μεγαλύτερες. Ο νέος κινητήρας της Honda είχε πολλά χιλιόμετρα δοκιμών από τους δύο οδηγούς της ομάδας για να γίνει όσο περισσότερο αξιόπιστος μπορούσε.
Ο RA100-Ε είχε περισσότερη ιπποδύναμη, αλλά η MP4/5B έπασχε σε ρυθμό αγώνα, κυρίως με μεγάλα φορτία καυσίμου, αν και στις κατατακτήριες εξακολουθούσε να ήταν πολύ γρήγορη. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς η ομάδα πραγματοποίησε αρκετές δοκιμές με την MP4/5C.
Με την MP4/5B ο Ayrton Senna κατάφερε να πάρει ακόμα ένα παγκόσμιο τίτλο, μετά από μεγάλη μάχη με τη Ferrari του Alain Prost. H μάχη των δύο οδηγών κράτησε και πάλι μέχρι το προτελευταίο Ιαπωνικό GP, όπου και πάλι υπήρξε σύγκρουση μεταξύ τους. Ο Senna, αν και είχε κερδίσει την pole position, βρισκόταν στο ακάθαρτο τμήμα της πίστας κάτι που δεν του άρεσε. Έτσι, προσπάθησε να αλλάξει τη σειρά εκκίνησης, θέλοντας να μεταφέρει η FIA την pole από το ακάθαρτο σημείο της πίστας στην αγωνιστική γραμμή, όμως ο τότε πρόεδρος Jean-Marie Balestre δεν το δέχθηκε και παρέμεινε ως είχε.
Με την εκκίνηση του αγώνα ο Prost, ο οποίος δίπλα του στη πρώτη σειρά εκκίνησης, όντως επωφελήθηκε από την καθαρή γραμμή και πέρασε μπροστά. Ο Senna, όμως, στην πρώτη στροφή προσπάθησε να πάρει την εσωτερική, με τον Prost να παραμένει στην αγωνιστική γραμμή και η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Ο Senna μετά τη σύγκρουση αυτή, με αρκετούς να αναφέρουν ότι το έκανε επίτηδες, ουσιαστικά σφράγισε τον παγκόσμιο τίτλο, έναν αγώνα πριν το τέλος εξαιτίας καλύτερων τερματισμών.
Με την εικονιζόμενη MP4/5B έτρεξε ο Gerhard Berger στο Grand Prix του Μονακό, κατακτώντας την τρίτη θέση, ενώ στις ελεύθερες δοκιμές του ίδιου αγώνα είχε οδηγηθεί από τον Ayrton Senna. Επιπλέον, ο Βραζιλιάνος οδηγός είχε γράψει αμέτρητα χιλιόμετρα δοκιμών εξέλιξης με το εν λόγω μονοθέσιο για τη σεζόν του 1990. Και αυτό γιατί χρησιμοποιήθηκε εκτενώς από τη McLaren το 1990-1991 ως βάση δοκιμών για το καινοτόμο σύστημα ενεργής ανάρτησης και το σειριακό κιβώτιο ταχυτήτων.
Το μονοθέσιο έχει αριθμό πλαισίου MP4/5B-03 και πωλείται από την Girado & Co., όντας έτοιμο να οδηγηθεί, αφού πρώτα έχει ανακατασκευαστεί πλήρως από τον Paul Lanzante, έμπιστο τεχνικό ειδικό της McLaren Heritage.
