Μπαίνουμε στη χρονομηχανή και μεταφερόμαστε στη Γαλλία του 1936, σε μια εποχή που ήταν αρκετά ασυνήθιστο κατασκευαστές να παρουσιάζουν πρωτότυπα και έτσι, το Peugeot 402 Andreau “1940” ήταν σίγουρο ότι τράβηξε τα βλέμματα και το ενδιαφέρον του κοινού στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού τον Οκτώβρη του 1936.
O Jean Andreau, κορυφαίος αεροδυναμιστής της εποχής, κλήθηκε από την Peugeot να δημιουργήσει ένα αμάξωμα σύμφωνα με τη θεωρία της δυναμικής και της αντίστασης του αέρα και ο στόχος ήταν να παρουσιαστεί το αυτοκίνητο του κοντινού μέλλοντος, όπου μέλλον βάλε δίπλα το “1940”. Ως βάση, ήταν το 402, το οικογενειακό αυτοκίνητο της εταιρείας τότε,το οποίο είχε μια αρκετά κομψή εμφάνιση για την εποχή, με καμπυλωτά φτερά και προβολείς που κρύβονταν πίσω από τη μάσκα στυλ “καταρράκτη”. Αλλά όμως, δεν ήταν πολύ αεροδυναμικό για τους Γάλλους.
Το μεγάλο ουραίο πτερύγιο ήταν ένα προφανές όφελος για την αεροδυναμική του πρωτοτύπου, η έλλειψη των αναβατήρων, τα αεροδυναμικά καλύμματα των πίσω τροχούς, και το εντυπωσιακά καμπυλωτό παρμπρίζ ήταν αναπόσπαστα με τον εντυπωσιακό του σχεδιασμό. Σύμφωνα με τις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν, το 402 Αndreau “1940” πέτυχε 30% λιγότερη κατανάλωση εν συγκρίσει με το απλό 402, ενώ, στο θέμα της τελικής ταχύτητας, το πρωτότυπο σημείωσε ταχύτητα της τάξης των 140χλμ/ώρα, 26 παραπάνω χιλιόμετρα από το 402. Σασί και κινητήρας ήταν τα ίδια ανάμεσα στα δυο μοντέλα, με τον κινητήρα να ήταν ένας 4-κυλινδρος, 2 λίτρων και απόδοσης 55 ίππων.
Όπως η ίδια η Peugeot ανέφερε στο δελτίο τύπου της εποχής:
Η μείωση της κάθετης δύναμης είναι σημαντική για την επίτευξη ισορροπίας σε υψηλές ταχύτητες, σταθεροποιώντας το όχημα μέσω της μεταφοράς του κέντρου της πλευρικής ώσης προς τα πίσω.
Το αυτοκίνητο έγινε το πρώτο από τα έξι πρωτότυπα που έδειχναν το μέλλον, σύμφωνα με την Peugeot. To 402 Andreau “1940” , ή αλλιώς Ν4Χ, δεν πέρασε ποτέ στην παραγωγή, καθώς, τα “μαύρα σύννεφα” του Β’ΠΠ όλο και πύκνωναν πάνω από την Ευρώπη…