Τα συστήματα αυτόματου φρεναρίσματος, city brake assist συνήθως αναφέρονται, συναντιούνται όλο και σε περισσότερα μοντέλα. Μάλιστα, μέχρι το 2020 θα βρίσκονται στον στάνταρ εξοπλισμό όλων των νέων μοντέλων που τίθενται σε κυκλοφορία στις ΗΠΑ.
Οι δυνατότητες τους, όμως, διαφέρουν ακόμα από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο, και σε ένα video που είχες δει πέρσι, τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά για τα συστήματα αυτόματου φρεναρίσματος για τη προστασία πεζών. Τις διαφορές αυτές θέλησε να τονίσει η Αμερικανική Ένωση Αυτοκινήτου διενεργώντας έλεγχο σε 5 διαφορετικά μοντέλα του 2016. Τα αυτοκίνητα υπό διερεύνηση ήταν, ένα Volvo XC90, ένα Subaru Legacy, ένα Lincoln MKX, ένα Honda Civic κι ένα VW Passat.
Τα συστήματα αυτόματου φρεναρίσματος μπορούν να καταταχθούν σε δύο κατηγορίες. Είναι τα συστήματα αποφυγής της σύγκρουσης και τα συστήματα μετρίασης της σύγκρουσης. Στη πρώτη κατηγορία το αυτοκίνητο, αυτόματα κάνει ότι είναι δυνατόν για να αποφύγει πλήρως τη σύγκρουση, δηλαδή ακόμα και να ακινητοποιηθεί. Στη δεύτερη κατηγορία όμως, το σύστημα δεν είναι σχεδιασμένο να αποφεύγει πλήρως τη σύγκρουση, παρά μόνο να μειώνει τη ταχύτητα του αυτοκινήτου για την ελαχιστοποίηση των ζημιών. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών μέσα από το manual του κάθε αυτοκινήτου διαπιστώθηκε ότι τα XC90, Legacy και MKX διαθέτουν σύστημα αποφυγής σύγκρουσης, ενώ τα Passat και Civic διαθέτουν σύστημα που είναι ικανό μόνο να ελαχιστοποιήσει τη σύγκρουση.
Οι διαφορές των δύο ειδών συστημάτων έγιναν πολύ ξεκάθαρες μέσα από τις δοκιμές. Συνολικά τα συστήματα αποφυγής, ήταν σε θέση να μειώσουν τη ταχύτητα τη ταχύτητα του οχήματος σχεδόν δύο φορές περισσότερο από αυτά της μείωσης της σύγκρουσης. Επίσης, όπως είναι φυσικό, τα συστήματα αποφυγής, ήταν πολύ πιο αποτελεσματικά στην συνολική αποτροπή της σύγκρουσης, χωρίς όμως και αυτά να μην εμφανίζουν αδυναμίες. Στις δοκιμές με τη διαφορά ταχύτητας μεταξύ των κινούμενων οχημάτων στα 50 χιλιόμετρα, τα συστήματα αποφυγής κατάφεραν να αποτρέψουν τη σύγκρουση με επιτυχία 60%. Τα συστήματα μετρίασης της σύγκρουσης δε τα πήγαν τόσο καλά, έχοντας όμως ένα ποσοστό επιτυχίας στο 33%.
Οι συγκεκριμένες δοκιμές πραγματοποιήθηκαν με βάση τις συνθήκες για τις οποίες έχουν σχεδιαστεί στα συστήματα από τους κατασκευαστές. Η Α.Ε.Α όμως, δοκίμασε τα συστήματα και σε συνθήκες πέρα από τις ιδανικές. Συγκεκριμένα τα δοκίμασε με σταθερό εμπόδιο και με τη ταχύτητα του οχήματος να είναι τα 70 χιλιόμετρα. Τα συστήματα αποφυγής κατάφεραν να μειώσουν τη ταχύτητα του αυτοκινήτου έως και 74%. Η άλλη κατηγορία συστημάτων όμως, ουσιαστικά τίθεται εκτός λειτουργίας σε αυτές τις ταχύτητες καθώς κατάφερε να επιβραδύνει τα αυτοκίνητα μόλις κατά 9%.
Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από αυτή την έρευνα είναι, ότι ο καταναλωτής, θα πρέπει να αντιλαμβάνεται τις διαφορές μεταξύ των συστημάτων αυτόματου φρεναρίσματος και να κατανοεί τα όρια τους. Με το τελικό συμπέρασμα να είναι πάντα, ότι κανένα σύστημα δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως έναν προσεκτικό οδηγό.