Τριάντα χρόνια προόδου στην ασφάλεια των αυτοκινήτων ανέδειξε μια εντυπωσιακή δοκιμή πρόσκρουσης του αμερικανικού Insurance Institute for Highway Safety (IIHS), ήτοι ο αντίστοιχος EuroNCAP στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, το οποίο έφερε αντιμέτωπα ένα Chevrolet Blazer του 2026 με το αντίστοιχο μοντέλο του 1996.
Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από την έναρξη του προγράμματος crash tests του οργανισμού. Πρόκειται για μια ειδική εκδοχή της δοκιμής μετωπικής σύγκρουσης μέτριας επικάλυψης, κατά την οποία δύο οχήματα κινούνται με ταχύτητα λίγο χαμηλότερη από τα 64 χλμ./ώρα και συγκρούονται μετωπικά με επικάλυψη του 40% του εμπρός μέρους τους.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν τη σημαντική διαφορά που χωρίζει τα δύο μοντέλα σε επίπεδο παθητικής ασφάλειας. Στο Blazer του 2026, η καμπίνα των επιβατών διατήρησε τη δομική της ακεραιότητα μετά τη σύγκρουση. Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέγραψαν τα όργανα μέτρησης στο ανδρείκελο του οδηγού, όλοι οι δείκτες τραυματισμού, με εξαίρεση έναν, έδειξαν ελάχιστο κίνδυνο τραυματισμού.
Ο κίνδυνος τραυματισμού στο δεξί πόδι ή στο κάτω μέρος του δεξιού σκέλους ήταν ελαφρώς αυξημένος, παραμένοντας ωστόσο εντός αποδεκτών ορίων. Το σύγχρονο SUV αξιοποίησε τη ζώνη παραμόρφωσης όπως είχε σχεδιαστεί, απορροφώντας μεγάλο μέρος της ενέργειας της πρόσκρουσης και διοχετεύοντάς την γύρω από τον χώρο των επιβατών.
Η παραμόρφωση της καμπίνας ήταν περιορισμένη και η πόρτα του οδηγού παρέμεινε σε κατάσταση που θα επέτρεπε το άνοιγμά της μετά το ατύχημα. Κατά την εκτίμηση του IIHS, ο οδηγός του νέου Blazer πιθανότατα θα είχε απομακρυνθεί από το όχημα με μώλωπες και εκδορές.
Η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική για το Blazer του 1996. Από τη στιγμή της σύγκρουσης, η καμπίνα άρχισε να παραμορφώνεται σημαντικά, ενώ η οροφή και η πόρτα του οδηγού υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές, περιορίζοντας δραστικά τον διαθέσιμο χώρο επιβίωσης.
Το ταμπλό και η κολόνα του τιμονιού μετακινήθηκαν προς το σώμα του οδηγού, ενώ ο αερόσακος, παρά το γεγονός ότι είχε αναπτυχθεί πλήρως, χτύπησε το ανδρείκελο στο πηγούνι, προκαλώντας απότομη κίνηση του κεφαλιού προς τα πίσω και προς το παράθυρο. Η άρθρωση του αυχένα του ανδρεικέλου έσπασε και το κεφάλι αποσπάστηκε από το σώμα.
Το IIHS διευκρίνισε ότι ένα τέτοιο συμβάν δεν θα συνέβαινε απαραίτητα σε έναν πραγματικό οδηγό, ωστόσο αποτυπώνει τις ακραίες δυνάμεις που δέχθηκε το ανδρείκελο κατά τη σύγκρουση. Οι μηχανικοί του οργανισμού βασίζονται στις μετρήσεις που συλλέγονται από αισθητήρες στο εσωτερικό των ανδρεικέλων και όχι στις ορατές ζημιές των οχημάτων για να εκτιμήσουν τον κίνδυνο τραυματισμού.
Τα δεδομένα έδειξαν ότι η σύγκρουση θα προκαλούσε σχεδόν βέβαια σοβαρούς τραυματισμούς στο κεφάλι ή τον αυχένα του οδηγού, καθώς και στα δύο πόδια. Σύμφωνα με την αξιολόγηση του IIHS, ο οδηγός του Blazer του 1996 θα είχε υποστεί σοβαρούς, δυνητικά θανατηφόρους τραυματισμούς.
Ο οργανισμός επισημαίνει ότι η ασφάλεια των οχημάτων έχει βελτιωθεί σημαντικά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες χάρη στην ευρεία υιοθέτηση αερόσακων, συστημάτων ελέγχου πρόσφυσης και ευστάθειας, καθώς και ισχυρότερων δομών αμαξώματος. Παράλληλα, σύγχρονα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας, όπως το αυτόματο φρενάρισμα έκτακτης ανάγκης και η παρακολούθηση του οδηγού, συμβάλλουν στην αποφυγή ατυχημάτων πριν αυτά συμβούν.
Το IIHS εκτιμά ότι οι βελτιώσεις στην ασφάλεια των οχημάτων που προωθήθηκαν μέσω των δοκιμών του έχουν συμβάλει στη διάσωση σχεδόν 50.000 ανθρώπινων ζωών από το 1995 μέχρι σήμερα.