To sleeper σε station wagon συσκευασία του σωστού, petrolhead οικογενειάρχη. Αυτού που θα βάζει γυναίκα, παιδιά, σκυλιά και θα “οργώνει” με άνεση και ταχύτητα τους αυτοκινητόδρομους και τις επαρχιακές οδούς. Κι όμως, χρειάστηκε η συνδρομή ενός γνωστού, γερμανικού βελτιωτικού οίκου με ειδίκευση στα αυτοκίνητα του Group VAG για να γίνουν τα πράγματα κάπως καλύτερα, καθώς μάλλον η εταιρεία από το Ingolstadt δεν πολυπίστεψε στη νέα γενιά του Α4.
Ο δότης
Βλέπεις, όταν σαν εταιρεία έχεις βγάλει στην παραγωγή το brutal RS4 (B5), με τον 2,7 λίτρων V6 Biturbo κινητήρα, απόδοσης 380 ίππων, που κοιτούσε στα μάτια μια 911 (ιερόσυλος, το ξέρω) και κάτι Μ3 Ε36 τις είχε για πρωινό, πας και παρουσιάζεις το 2003 την επόμενη γενιά (Β6), χωρίς RS4 έκδοση, και αρκείσαι σε ένα “S4”, με τον ατμοσφαιρικό 4,2 λίτρων V8 κινητήρα κάτω από το καπό.
Η λύση ABT
Ξενέρα! Ο πολλά βαρύς (σε κιλά) κινητήρας, μεγάλος σε διαστάσεις επίσης, “πονοκεφάλιαζε” τους μηχανικούς της ABT, οι οποίοι έπρεπε να βρουν μια λύση ώστε στο μοντέλο εξωτερικά και εσωτερικά να αποκτήσει χαρακτήρα, να βγάλει έναν τσαμπουκά ρε αδερφέ στο δρόμο. Ο κινητήρας απέδιδε 344 ίππους, μόλις έναν παραπάνω από τον 3,2λίτρων, 6-κύλινδρο S54 κινητήρα της Μ3 Ε46. Η λύση της μηχανικής υπερτροφοδότησης έπεσε στο τραπέζι, αφού ήδη υπήρχε ως επιλογή από το AS8 4.2 -το Α8 της Αbt δηλαδή- και απέδιδε 450 ίππους, αλλά ο supercharger θα προσέθετε βάρος στον, ούτως ή άλλως, βαρύ κινητήρα.
V8 έξω, V6 μέσα
Έτσι, λοιπόν, για να γεμίσει το κενό που άφηνε η μη παρουσία RS4 έκδοσης σε αυτή τη γενιά, τα κεφάλια στην ABT, που είχαν τα “μέσα και τα έξω” με το Ingolstadt, έβγαλαν κόκκινη κάρτα στον V8 κινητήρα και τον αντικατέστησαν με αυτόν του RS4 B5. Ήδη μετά το τέλος της παραγωγής του τελευταίου, αρκετοί V6 Βiturbo κινητήρες έκαναν την διαδρομή μέχρι το Kempten, στα κεντρικά, δηλαδή, του βελτιωτικού οίκου. Από τα 380 ονομαστικά άλογα του κινητήρα, φτάσαμε στα 400, με νέα ECU και εξάτμιση, εξ’ού και το όνομα “ΑS400”. Για πιο “ανήσυχους” ιδιοκτήτες, υπήρχε το πακέτο με τα 450 άλογα, “ΑS400 Performance pack” το ονόμαζε η ABT . Με αυτό, η ροπή ανέβαινε από τα 500Νm στα 550Νm, τιμές που το έβαζε στα “χωράφια” του RS6. Με την standard έκδοση των 400 ίππων, η τελική ταχύτητα ανερχόταν στα 290χλμ/ώρα, ο οδηγός έβλεπε τα αναγραφόμενα, αισιόδοξα 320χ.α.ω στο ταχύμετρο, ενώ με το πακέτο των 450 ίππων, η τελική ακουμπούσε τα 300χλμ/ώρα.
Οι άλλες βελτιώσεις
Αλλαγές δεν έγιναν, όπως ήταν φυσικό μόνο στον κινητήρα, αλλά και σε άλλα μέρη του αυτοκινήτου. Η νέα ανάρτηση ήταν πλήρως ρυθμιζόμενη, ενώ, εκεί που έπασχε το RS4 B5 ήταν στον τομέα της πέδησης. Οι μηχανικοί της ABT φρόντισαν για αυτό, καθώς τοποθέτησαν δισκόπλακες διαμέτρου 370mm (εμπρός) και 340mm (πίσω). Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η ABT υπερηφανεύονταν για το δημιούργημά της, διαφημίζοντας παράλληλα ότι άνετα ο οδηγός μπορεί να μπει και με αυτό στην πίστα.
Οπτικές αναβαθμίσεις
Εξωτερικά, ξεχώριζαν οι νέες 19αρες ζάντες, σε γκρι ή ασημί, τα side skirts, οι αναμορφωμένοι προφυλακτήρες και οι τέσσερις μπούκες των εξατμίσεων. Το βασικό χρώμα ήταν το κόκκινο, αλλά μετά διατέθηκε και σε κίτρινο/μαύρο, ολίγον τι κιτς όμως. Στο εσωτερικό, δέσποζε το όνομα της ABT σε pedals, όργανα και λεβιέ ταχυτήτων και νέα ήταν τα καθίσματα.
25 ΑS400 παρήχθησαν, με την πλειονότητά τους σχεδόν να αποκτούν το πακέτο (έξτρα) βελτίωσης AS400 Perfomance package, ενώ το αυτοκίνητο, στην τελική του μορφή, κόστιζε περί τα 95.000 ευρώ.
