Ο όρος spider (ή spyder) ανήκει στην αργκό της αυτοκίνησης και σημαίνει το κάμπριο (χωρίς σταθερή οροφή) αυτοκίνητο. Αν πεις σε κάποιον άσχετο με την αυτοκίνηση πως θες να έχεις spider θα σε κοιτάει περίεργα, όπως κι εμείς κοιτάμε περίεργα όσους/ες λένε πως θέλουν σάπιο μήλο! Το πως δημιουργήθηκε αυτός ο όρος είναι κάπως ασαφής. Το σίγουρο είναι πως προήλθε από τις ζωήλατες άμαξες.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε χρησιμοποιήσει ποτέ κάρο για μετακινήσεις, άντε οι πιο ρομαντικοί να έχουμε κάνει μερικές τουριστικές βόλτες με άμαξα. Κάποτε όμως η άμαξα που της έσερναν άλογα ήταν διαδεδομένη σχεδόν σαν το σημερινό αυτοκίνητο. Μάλιστα υπήρχαν και σπορ μοντέλα που ήταν φτιαγμένα για την χαρά της οδήγησης. Ένα από αυτά, ίσως το πιο πετυχημένο της εποχής του (19ος αιώνας) , ήταν και το Phaeton Spider. Αυτό ήταν πολύ ελαφρύ με πτυσσόμενο σκέπαστρο, μεγάλους λεπτούς τροχούς και η λεπτεπίλεπτη σιλουέτα του, του έδωσε και τον χαρακτηρισμό spider (αράχνη), αλλά δεν υπάρχει και κάποιο δελτίο τύπου του κατασκευαστή που να επιβεβαιώνει αυτή την εκδοχή.

Το όνομα όμως έμεινε και χαρακτήριζε όλες τις άμαξες που ήταν μινιμαλιστικές, σαν Lotus της εποχής και προοριζόταν για αμαξάδες που αναζητούσαν οδηγικές συγκινήσεις. Στην αυγή του 20ου αιώνα κάποιοι πρωτοπόροι άρχισαν να τοποθετούν κινητήρες εσωτερικής καύσης σε άμαξες δημιουργώντας τα πρώτα αυτοκίνητα. Πράγματι τότε δεν θεωρούσαν τα αυτοκίνητα κάτι πολύ διαφορετικό από τα κάρα, απλά αντί για άλογο ή βόδι, είχαν τον θορυβώδη κινητήρα εσωτερικής καύσης, ή κάποιον ηλεκτροκινητήρα.

Άλλωστε οι αποστάσεις που διένυαν τότε ήταν μικρές και μια αυτονομία 5-10 χιλιομέτρων ήταν υπεραρκετή. Αυτοί που έφτιαχναν τα κάρα, οι καροσσερίστες, έφτιαχναν και τα αμαξώματα για τα πρώτα αυτοκίνητα και έτσι ο τύπος spider πέρασε και στην αυτοκίνηση και όπως έγινε και με τις άμαξες, όταν κάποιο αυτοκίνητο “spider” έγινε επιτυχία, όλοι ηθέλαν να κλέψουν λίγο από την αίγλη του και ξεκίνησαν να προσφέρουν κι αυτοί εκδόσεις spider.