Δεν γίνεται να μην έχεις παρατηρήσει πως μετά από μια στροφή, όταν αφήσεις το τιμόνι, αυτό θα επιστρέψει μόνο του στην κεντρική του θέση. Όχι δεν κρύβεται από πίσω του κάποια ειδική τεχνολογία ή κάποιος πολύπλοκος μηχανισμός. Η λύση είναι απλή και ακούει στη γωνία κάστερ.

Πρόκειται για τη γωνία που σχηματίζει ο άξονας γύρω απ’ τον όποιο στρίβει ο τροχός (άξονας στροφής), σε σχέση με την κατακόρυφο. Η γωνία κάστερ μπορεί να είναι θετική ή αρνητική. Εάν η νοητή προέκταση του άξονα στροφής τέμνει το δρόμο εμπρός από το ίχνος της κατακορύφου, μιλάμε για θετική γωνία κάστερ, στην αντίθετη περίπτωση για αρνητικό.

Με τη γωνία κάστερ εκμεταλλευόμαστε το βάρος του αυτοκινήτου για να κρατάμε τους τροχούς στην κατευθείαν διεύθυνση χωρίς προσπάθεια. Χάρη σ’ αυτή το βάρος εφαρμόζεται εμπρός ή πίσω από το σημείο επαφής του λάστιχου με το δρόμο δημιουργώντας έτσι μια ροπή, εξαιτίας της τριβής, που κρατάει τον τροχό σ’ ευθεία.

Ακριβώς λόγω της γωνίας κάστερ το τιμόνι έχει την τάση να επανέρχεται στην ευθεία μετά από μια στροφή. Για τον ίδιο λόγο, όταν τ’ αυτοκίνητο κινείται σ’ ευθύ δρόμο, δε χρειάζονται παρά ελάχιστες διορθώσεις για να διατηρήσει την πορεία του. Στα αυτοκίνητα παλιότερων εποχών με άκαμπτο εμπρός άξονα, η γωνία κάστερ έφτανε τις 8 με 9 μοίρες. Σήμερα έχει περιοριστεί σε μία ή δύο μοίρες.