Αυτή η McLaren P1 GTR έχει διανύσει μόλις 193 χλμ και αναζητά νέο ιδιοκτήτη προκειμένου αυτός να την χαρεί περισσότερο, μιας και ποτέ δεν έχει πατήσει πίστα.
Είναι βαμμένη στο πράσινο χρώμα Canepa Green με πορτοκαλί λεπτομέρειες. Η έκδοση πίστας της P1 GTR φορά το υβριδικό σύνολό που αποδίδει 1.000 άλογα (800 άλογα ο 3,8-λίτρων twin-turbo κινητήρας και 200 άλογα ο ηλεκτροκινητήρας).
Διαθέτει bodykit που παράγει μεγάλα ποσά κάθετης αεροδυναμικής παραγόμενης πίεσης, αποτελούμενο από μπροστά splitter, νέα εισαγωγή αέρα -εμπνευσμένη από την McLaren F1- πλαϊνά skirts, εισαγωγή αέρα στην οροφή, ενεργά αεροδυναμικά βοηθήματα, τεράστια πίσω αεροτομή, νέο πίσω προφυλακτήρα με διαχύτη βγαλμένο από την Formula 1.
Την παράσταση κλέβουν επίσης οι πολύ μεγάλες διπλές απολήξεις εξατμίσεων κατασκευασμένες από inconel και κράμα τιτανίου, όπως και οι μονομπούλωνες ζάντες 19″ με slick ελαστικά της Pirelli. Μάλιστα η McLaren έχει τοποθετήσει στο αυτοκίνητο αυτόματο σύστημα ανύψωσης -παρόμοιο με αυτό της αγωνιστικής McLaren 650S GT3-, για την ευκολότερη αλλαγή ελαστικών από τους ιδιοκτήτες. Η αεροτομή διαθέτει σύστημα DR, με τις αεροδυναμικές βελτιώσεις να παράγουν 660 κιλά κάθετης αεροδυναμικής πίεσης στα 241 χλμ/ώρα, 10% περισσότερο από όσο παράγει η P1 παραγωγής.
Η P1 GTR ζυγίζει 50 κιλά λιγότερο από την P1 παραγωγής, με το μπροστά μέρος να είναι μεγαλύτερο κατά 80mm, με την McLaren να αλλάζει την διαμόρφωση των αγωγών του συστήματος ψύξης, οι οποίοι εκβάλλουν στους μπροστά θόλους, ενώ διατηρούνται τα αεροδυναμικά πτερύγια στο πάτωμα μπροστά από τους εμπρός τροχούς. Στους πίσω θόλους, έχει τοποθετεί ένα νέο spoiler, το οποίο διαχέει τον αέρα από τα εμπρός ελαστικά ομαλά κατά μήκος της πλευράς του αμαξώματος από carbon, ενώ ένας νέος αεραγωγός, διαχέει επιπλέον αέρα μέσα στο ψυγείο, βελτιώνοντας παράλληλα και την αεροδυναμική απόδοση του πίσω δαπέδου. Σε ότι αφορά την ανάρτηση, έχει επαναρυθμιστεί, έχοντας μικρότερη απόσταση από το έδαφος (50 mm) σε σχέση με την P1 παραγωγής.
Οι καθρέπτες έχουν επανατοποθετηθεί πάνω στις μπροστά κολόνες, τόσο για να είναι πιο κοντά στα μάτια του οδηγού, όσο και για μειωθεί η αεροδυναμική αντίσταση. Αλλαγές έχουν γίνει και στο πίσω άκρως της πόρτας, με τα αεροδυναμικά κανάλια να έχουν επεκταθεί και να στέλνουν περισσότερο αέρα προς τα κάτω και μέσα στον κινητήρα για να βοηθήσει την ψύξη του.
