Για άλλη μία φορά βρέθηκα να χαζεύω με τις ώρες ένα αυτοκίνητο στο οποίο έχει πέσει τόσο πολύ δουλειά και σκέψη που σε κάνει να σκέφτεσαι: γίνεται καλύτερο; Φυσικά και γίνεται καθώς έχει τα ελαττώματά του αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ένα ιδιαιτέρως ξεχωριστό track-day-car που κάνει τον ιδιοκτήτη του να χαμογελάει κάθε φορά που μπαίνει μέσα και γυρνάει την μίζα. Μέχρι εκεί όμως γιατί όταν τα πράγματα αρχίζουν να σοβαρεύουν, το χαμόγελο λογικά θα πρέπει να χάνεται και να αντικαθίσταται από απόλυτη αυτοσυγκέντρωση αφού λογικά αυτό το Mini πρέπει να είναι διαολεμένα γρήγορο!

Ας ξεκινήσουμε από το εξωτερικό για να καταλήξουμε σε αυτά που δεν φαίνονται αλλά κάνουν την διαφορά. Το πώς ξεκίνησε την ζωή του αυτό το όχημα δεν το γνωρίζω… Τώρα όμως είναι ένα αγωνιστικό με σωληνωτό πλαίσιο και wide bodykit από τους σπεσιαλίστες των Mini, zcars. Μόνο το fiberglass bodykit με τους τεράστιους θόλους, τα lexan παράθυρα και τους μεντεσέδες για εύκολη πρόσβαση εμπρός και πίσω, κοστίζει πάνω από 20.000 λίρες Αγγλίας! Παρότι κάποιος θα μπορούσε να πει ότι το Mini έχει αεροδυναμική περιπτέρου, ο ιδιοκτήτης έκρινε ότι με τις ταχύτητες που αναπτύσσει, θέλει όση κάθετη δύναμη μπορεί να βρει, έτσι στο πίσω μέρος βρίσκουμε την ευμεγέθη αεροτομή που βλέπετε στις φωτογραφίες και έναν διαχύτη. Εμπρός, ότι μπορεί κάνει ένα μικρό splitter στο κάτω μέρος του προφυλακτήρα. Οι ζάντες, παρότι φαίνονται τεράστιες, είναι μόνο 15 ιντσών, της Revolution Wheels που «ντύνονται» με ελαστικά διάστασης 185/45/15. Αυτό σύντομα θα αλλάξει βέβαια, καθώς ο ιδιοκτήτης θέλει να εξοπλίσει το Mini με μεγαλύτερης διάστασης semislicks που όμως προς το παρόν απλά δεν χωράνε.

Η «αγωνιστική» εικόνα συνεχίζεται και στο εσωτερικό όπου όλα είναι όμορφα κατασκευασμένα και νοικοκυρεμένα. Το πρώτο πράγμα που συναντάει κάποιος που θέλει να μπει μέσα είναι το rollcage, απαραίτητο συστατικό για τις εξορμήσεις στην πίστα. Τα δύο bucket καθίσματα της Sparco είναι τοποθετημένα στο κέντρο της καμπίνας για καλύτερη κατανομή βάρους και δεν υπάρχει χώρος για κανέναν άλλο πέρα από τον οδηγό και τον συνοδηγό (αν υπάρχει). Η κονσόλα είναι χειροποίητη φυσικά, κατασκευασμένη από αλουμίνιο και φιλοξενεί σωρεία διακοπτών και οργάνων ενώ στην κορυφή της βρίσκεται ένα μεγάλο στροφόμετρο και το start button. Ταμπλό δεν υπάρχει! Ο οδηγός έχει μπροστά του μονάχα το τιμόνι της Sparco και στο κάτω μέρος την custom πενταλιέρα για την ιδανική θέση οδήγησης.

Πάμε τώρα κάτω από το «δέρμα». Χαζεύοντας τις φωτογραφίες θα έχετε ήδη παρατηρήσει ότι τόσο στο καπό όσο και στο παρμπρίζ γράφει Mini quattro. Δεν είναι λάθος, ούτε καγκουριά του ιδιοκτήτη. Είναι όντως ένα Mini με τα σωθικά Audi. Ο κινητήρας και η μετάδοση έρχονται από κάποιο A3 1,8 Turbo του 1999. Αν σκεφτεί κανείς για πόσο λίγο χώρο μιλάμε, σίγουρα θα καταλαβαίνει ότι πρόκειται για την απόλυτη σπαζοκεφαλιά. Το πώς τα χώρεσε όλα μόνο αυτός και ο θεός ξέρει. Όσον αφορά στον κινητήρα, ο ιδιοκτήτης άλλαξε τον στρόφαλο με έναν από προηγούμενο μοντέλο A3 και τις μπιέλες και τα πιστόνια με σφυρήλατα της Verdi. Τα μπεκ έχουν παροχή 900cc/min και τροφοδοτούνται από δύο εξωτερικές αντλίες καυσίμου της Bosch ενώ η external wastegate είναι της Tial. Όλα αυτά έχουν αποτέλεσμα 450 άλογα στις 5.900 σ.α.λ. και 500 Nm ροπής στις 5.000 σ.α.λ. με 1,5 bar πίεση! Έχει περιθώρια να δώσει κι άλλα όμως ο ιδιοκτήτης δεν βιάζεται, όταν σταματήσει να διασκεδάζει με αυτή την ιπποδύναμη τότε ίσως.

Πρέπει όμως και το υπόλοιπο πακέτο να είναι αντάξιο του κινητήρα για αξιόπιστες, διασκεδαστικές βόλτες. Και είναι! Η μετάδοση όπως σας είπα είναι από το ίδιο A3 που είναι και ο κινητήρας. Το κιβώτιο παρέμεινε stock και εξοπλίστηκε με έναν αναβαθμισμένο συμπλέκτη. Η τετρακίνηση χρειάστηκε πολύ κόψιμο και ράψιμο για να χωρέσει στο μικροσκοπικό Mini αλλά ακόμα και τότε ο ιδιοκτήτης δεν σταμάτησε. Τα ημιαξόνια είναι custom της GKN και το κεντρικό διαφορικό υπέστη κάποιες τροποποιήσεις καθώς ο ιδιοκτήτης ήθελε σταθερή κατανομή δύναμης 50:50, έτσι πέταξε τους συμπλέκτες του Haldex και τους αντικατέστησε με ένα συμπαγές δαχτυλίδι. Πολύ δουλειά έπεσε και στο πακέτο πλαίσιο/αναρτήσεις. Από την κατασκευή του σωληνωτού πλαισίου είχε ήδη γίνει η μελέτη για την ανάρτηση και έτσι τα σημεία έδρασής της είναι αυτά που έπρεπε για ιδανική γεωμετρία. Στο εμπρός μέρος βρίσκουμε coilovers της Mobek ενώ πίσω αμορτισέρ της Bilstein με ελατήρια της ίδιας μάρκας αλλά τοποθετημένα ξεχωριστά. Φυσικά τόσο εμπρός όσο και πίσω βρίσκουμε ρυθμιζόμενες αντιστρεπτικές.

Δυστυχώς δεν βρήκα κάποιο videάκι να σας δείξω για τι πράγμα μιλάω αλλά νομίζω από τα specs και μόνο μπορείτε να φανταστείτε. 450 άλογα, 500 Nm ροπής και τετρακίνηση σε ένα αμάξι που ζυγίζει λίγο παραπάνω από ένα σακουλάκι πατατάκια πιστεύω ότι είναι εκρηκτικός συνδυασμός. Τυχερός ο ιδιοκτήτης… πολύ τυχερός! Βέβαια το project Mini Quattro είναι ένα project συνεχώς σε εξέλιξη ενώ παράλληλα θα πρέπει να τονίσω ότι ο τυχερός ιδιοκτήτης που σας έλεγα δεν είναι κάποιος ο οποίος θα το κρατάει φυλαγμένο μέσα σε ένα γκαράζ. Από ότι μαθαίνω είναι από αυτούς που ψάχνουν κάθε Σαββατοκύριακο πού θα είναι το επόμενο track-day για να πάει το Mini να “ξεμουδιάσει”. Τουλάχιστον αυτό είναι λίγο παρήγορο… Μακάρι να το χαίρεται για πολύ καιρό ακόμη…

[Πηγή: Speedhunters]