Το Grand Prix του Monaco είναι ένας αγώνας που ομάδες, οπαδοί και κάθε είδους celebrity, από ηθοποιούς, αθλητές, σκηνοθέτες, τραγουδιστές και ότι άλλο τραβάει η ψυχή σου, περιμένουν όλη τη χρονιά να δουν. Ή αν θέλετε, όχι τόσο να δουν, επειδή δεν ξέρω σε ποιο βαθμό καταλαβαίνει τι βλέπει το κάθε μοντέλο πχ, αλλά να συμμετέχουν σε αυτό απλά και μόνο με την παρουσία τους.
Είναι από τα ελάχιστα events τον χρόνο -και μάλλον το μοναδικό motorsport event- που συγκεντρώνει το jet set της παγκόσμιας showbiz αλλά και οικονομίας. Είναι ένα τετραήμερο απεριόριστης, οριακά αποκρουστικής χλιδής… Από την άλλη, ο αγώνας του Monaco είναι δεύτερος στη λίστα με τους πιο ιστορικούς αγώνες στο ημερολόγιο, πίσω μονάχα από το Grand Prix στη Monza, αφού λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο από το 1955 και μετά χωρίς καμία διακοπή.
Το Monaco είναι προορισμός για τους απεχθώς πλούσιους από τα τέλη του 19ου αιώνα και αν αναλογιστεί κανείς τα υπερπολυτελή καζίνο, την απουσία φορολογίας εισοδήματος και το γεγονός πως το ελάχιστο ποσό κατάθεσης για να ανοίξει κάποιος λογαριασμό στην τράπεζα είναι 400.000€, δεν μου προξενεί εντύπωση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί πιλότοι της F1 –μεταξύ άλλων- είναι «μόνιμοι» κάτοικοι Monaco. Το Grand Prix του Monaco, είναι τόσο σημαντικό για την Formula 1 που είναι ο μοναδικός αγώνας της season που δεν πληρώνει για το «προνόμιο» του να φιλοξενήσει το τσίρκο που ονομάζεται F1. Επαναλαμβάνω: ο μοναδικός! Όλοι οι υπόλοιποι, αποχωρίζονται ένα ποσό της τάξης των 28-32 εκ. δολαρίων για αυτό το προνόμιο. Αυτό με λίγα λόγια σημαίνει πως ο αυτοκινητιστικός όμιλος του Monaco, το ACM –Automobile Club de Monaco-, κρατάει το 100% των εσόδων του τετραημέρου.
Για να διεξαχθεί ο αγώνας με ασφάλεια, 50 μηχανικοί δουλεύουν για έξι βδομάδες ώστε να μετατρέψουν 3,34km δημόσιου δρόμου σε πίστα προδιαγραφών F1. Στο ενδιάμεσο, μεταφέρονται και συναρμολογούνται οι κερκίδες, που δεν φιλοξενούν πάνω από 37.000 θεατές αλλά ζυγίζουν περί τους 1.100 τόνους, ο εξοπλισμός των pits που ζυγίζει γύρω στους 900 τόνους και τα περίπου 32 χιλιόμετρα μπαριέρων που φροντίζουν για την ασφάλεια των θεατών αλλά και των οδηγών.
Κάθε χρόνο, για το τετραήμερο του αγώνα, υπολογίζεται πως κατεβαίνουν περίπου 100.000 άτομα αλλά πιο ρεαλιστικοί υπολογισμοί που συμπεριλαμβάνουν τα party animals, τους θεατές αλλά και τις πολλές οικογένειες που παρευρίσκονται στο πριγκιπάτο, ανεβάζουν τον αριθμό στους 200.000 ανθρώπους. Με αυτό δεδομένο αλλά και την τηλεθέαση που έχει κάθε χρόνο ο αγώνας, παρότι μας έχει δώσει μερικούς αγώνες από αυτούς που αποκαλώ «φεστιβάλ χασμουρητού», το ACM αποκομίζει κέρδη από διαφημίσεις στην πίστα, της τάξης των 16+ εκ. δολαρίων και αυτός είναι αριθμός του 2008, φαντάζομαι πως 5 χρόνια μετά μάλλον θα έχει αυξηθεί…
Πέρα από αυτό, το εισιτήριο που θα κληθεί να πληρώσει κάποιος που θέλει να παρακολουθήσει τον αγώνα, κυμαίνεται από 134€ -που φαντάζομαι σου εξασφαλίζει μία θέση δίπλα στα δημόσια αποχωρητήρια- έως και 1.600€ για κάποιες καλύτερες θέσεις. Και αυτές δεν είναι καν οι ακριβότερες αφού τα VIP πακέτα, κοστίζουν για τον συγκεκριμένο αγώνα κοντά τις 5.000€. Φυσικά, επειδή μιλάμε για το Monaco και όσοι έχουμε δει τον αγώνα γνωρίζουμε πολύ καλά πως υπάρχουν και κότερα, υπάρχει η δυνατότητα να παρακολουθήσει κάποιος τον αγώνα πάνω σε ένα τέτοιο κότερο, αν είναι διατεθειμένος να αποχωριστεί κοντά στα 3.000€ –η τιμή δεν συμπεριλαμβάνει την σαμπάνια ή οτιδήποτε άλλο αναλώσιμο καταναλώσει ο πελάτης, ούτε τις «υπηρεσίες» μίας εκ των καλλονών που σίγουρα θα τύχει είναι δίπλα του-.
Ξέρω πως το Grand Prix του Monaco πέρασε για φέτος και θα χρειαστεί να περάσουν 12 μήνες μέχρι την επόμενη φορά, αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ στην ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας αυτούς τους αριθμούς. Μέχρι την επόμενη φορά, αυτά είχα να πω και ελπίζω του χρόνου κάποιος από εσάς να έχει τη δυνατότητα να βρεθεί εκεί να μας πει από πρώτο χέρι τι γίνεται…