Η Κίνα έχει βρει έναν ενδιαφέρον τρόπο να ελέγξει τον αριθμό των αυτοκινήτων στην εκάστοτε περιοχή. Αν αναρωτιέστε γιατί να θέλει να κάνει κάτι τέτοιο, μάλλον δεν έχετε δει τις κλασικές εικόνες από Κινεζικές μεγαλουπόλεις. Η μόλυνση της ατμόσφαιρας έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα και ένας λόγος για αυτήν είναι και τα αυτοκίνητα. Ας πάρουμε για παράδειγμα το Πεκίνο. Έστω ότι θέλεις να αγοράσεις αυτοκίνητο. Έχεις τα χρήματα. Μπορείς να το αγοράσεις. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως θα μπορείς και να το κυκλοφορείς καθώς για να το κάνεις αυτό, χρειάζεσαι πινακίδες κυκλοφορίας και ο μόνος τρόπος να αποκτήσεις πινακίδα κυκλοφορίας είναι να σου τύχει η λοταρία!
Όχι, δεν κάνω πλάκα. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ελέγχει η Κίνα τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν στις πόλεις της. Το πρόβλημα στο Πεκίνο (και όχι μόνο) έχει φτάσει στο σημείο που για να αποκτήσεις πινακίδα κυκλοφορίας για το αυτοκίνητο που δούλεψες σκληρά για να μπορείς να αγοράσεις, πρέπει να μπεις σε λοταρία. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι κάτοικοι της μεγαλούπολης αναφέρουν αστειευόμενοι (όχι και τόσο) πως είναι πιο πιθανό να σου τύχει η κανονική λοταρία (τζόκερ, λόττο κλπ) παρά η λοταρία πινακίδων! Υπάρχουν όμως και άλλοι τρόποι, λιγότερο νόμιμοι και τυπικοί, με τους οποίους μπορεί κάποιος να αποκτήσει πινακίδα:
- Πινακίδα από γειτονική επαρχία: Οδηγοί του Πεκίνου, πληρώνουν έως και 250 δολάρια επιπλέον για να αποκτήσουν πινακίδα από την Zhuozhou πχ, πόλη που απέχει περίπου μία ώρα από το Πεκίνο. Το πρόβλημα βέβαια είναι πως τα αυτοκίνητα με πινακίδες από οποιαδήποτε άλλη πόλη εκτός του Πεκίνου, απαγορεύονται να κυκλοφορούν στις βασικές οδικές αρτηρίες τις ώρες αιχμής.
- Ενοικίαση πινακίδας: Υπάρχουν άνθρωποι που για κάποιον περίεργο λόγο μάζευαν πινακίδες κυκλοφορίας πριν ξεκινήσει το σύστημα με την λοταρία. Τώρα, αυτοί οι άνθρωποι (μέσω των αντιπροσωπειών φυσικά) νοικιάζουν έναντι 250 δολαρίων τον μήνα αυτές τις πινακίδες σε όποιον ενδιαφέρεται. Φυσικά η αστυνομία τους κυνηγάει και τον Αύγουστο, συνελήφθη μία γυναίκα που νοίκιαζε περισσότερες από 1.000 πινακίδες σε κατοίκους του Πεκίνου! Έτσι, για να έχεις μία τάξη μεγέθους.
- Αγορά μεταχειρισμένου “beiche”: Κάποιοι έμποροι μεταχειρισμένων οχημάτων, δεν πουλούν μόνο τα οχήματα καθεαυτά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρεώνουν έως και 30% επιπλέον επί της αξίας του αυτοκινήτου για το δικαίωμα να χρησιμοποιηθεί η πινακίδα του προηγούμενου ιδιοκτήτη από τον νέο. Αυτό ονομάζεται «βρίσκω ένα beiche» όπου το beiche μεταφράζεται στα αγγλικά ως “car carrier” και στα ελληνικά… δεν ξέρω και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Το πρόβλημα είναι πως οι πινακίδες δεν μεταβιβάζονται, οπότε το αυτοκίνητο είναι δηλωμένο στο όνομα του προηγούμενου ιδιοκτήτη. Με λίγα λόγια, πληρώνεις παραπάνω για ένα αυτοκίνητο που στην ουσία δεν είναι δικό σου!
Ποιος είπε πως υπάρχει μόνο «ελληνικό διαμόνιο»; Όταν οι συνθήκες το απαιτούν, υπάρχει «δαιμόνιο» σε κάθε λαό!
[Πηγή: Quartz]