Πριν από έναν χρόνο, στο Grand Prix του Μονακό, ο Jules Bianchi είχε γράψει ιστορία για τη Marussia, καθώς κατέκτησε τους πρώτους και μοναδικούς βαθμούς στην ιστορία της ομάδας. Φέτος, προκειμένου να τιμήσουν τον Γάλλο, όλοι στην ομάδα φορούν ειδικά λαστιχένια βραχιολάκια, δίνοντας παράλληλα δύναμη με αυτόν τον τρόπο στη μεγάλη μάχη που δίνει ο 25χρονος για την υγεία του ή και τη ζωή του.
Αυτός που συνήθως μας ενημερώνει για τον Jules είναι ο πατέρας του, Philippe, και τώρα δυστυχώς δεν έχει ευχάριστα νέα για τον γιο του. Τα πράγματα δεν παρουσιάζουν βελτίωση και πλέον «μαύρες» σκέψεις έχουν αρχίσει να κατακλύζουν τους δικούς του ανθρώπους.
Ενώ υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα, ακόμα και μετά τόσο καιρό, περιμένεις ένα θαύμα. Κάθε μέρα είναι δύσκολη. Η κατάσταση είναι στάσιμη. Η νευρολογική πρόοδος δεν είναι αυτή που θα θέλαμε. Κάθε φορά που ξυπνάμε σκεφτόμαστε τη ζωή του Jules, αλλά σκεφτόμαστε, επίσης, και τον θάνατο. Πρέπει να σκεφτόμαστε τον θάνατο, επειδή είναι σε μια κατάσταση που πολλά μπορούν να συμβούν. Είναι τρομερό.
Το πιο σημαντικό είναι ότι ο Jules είναι ζωντανός. Μάχεται με τα όπλα που έχει, αλλά νευρολογικά δεν είμαι σίγουρος ότι μπορεί να κάνει πολλά τώρα. Είναι σημαντικό να τον βλέπουμε να παλεύει. Σταματήσαμε όλοι να ζούμε εκείνη τη μέρα, την 5η Οκτωβρίου. Ποτέ δεν μπορείς να περιμένεις κάτι τέτοιο. Δεν ήθελε ο Jules να είναι σ’ ένα κρεβάτι νοσοκομείου, δεν είναι αυτή η ζωή του, αλλά θα πρέπει να συνεχίζουμε να ελπίζουμε.
Ο Philippe δε θα μπορούσε να μη σχολιάσει το περσινό Grand Prix στο Μονακό, όπου έζησε στιγμές που θα θυμάται για μια ζωή.
Ήταν το όνειρο του Jules να σκοράρει βαθμούς στη Formula 1, και το έκανε με τη Marussia. Ήμουν εκεί και ήμουν τυχερός, γιατί ήμουν ο πρώτος που τον αγκάλιασε, επειδή στεκόμουν μόνος μου όταν τερμάτισε. Αυτές είναι απίστευτες στιγμές. Ο Jules είναι εδώ, παρόλο το ατύχημα που είχε. Είναι ακόμα εδώ και παλεύει. Όλοι όσοι τον σκέφτονται του δίνουν δύναμη· μπορεί να το καταλάβει αυτό και είναι όμορφο. Είμαστε πολύ συγκινημένοι με αυτό.
Και, αν η FIA είχε θεσπίσει ένα κανονισμό που να υποχρέωνε όλες τις πίστες να έχουν εξωτερικούς γερανούς και όχι γερανοφόρα οχήματα που να μπαίνουν στην πίστα, τίποτα δε θα είχε συμβεί…