[nextpage title=”Πρόλογος” ]

coreo 1

H Formula 1 έχει πολύ μεγάλη ιστορία μιας και από το 1950 μέχρι και σήμερα, έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 900 Grand Prix. Αυτά τα 900 και πλέον Grand Prix, μας έχουν δώσει υπέροχες στιγμές και υπέροχες προσωπικότητες, αναφέρομαι τόσο στους οδηγούς όσο και σε όλους του συντελεστές των ομάδων.

Με αυτό το άρθρο θα σου θυμίσουμε 10 από τα πιο περίεργα και πιο ανταγωνιστικά Grand Prix όλων των εποχών. Στο τέλος του άρθρου θα ήθελα να γράψεις πιο από τα 10 αυτά GP θεωρείς το καλύτερο όλων των εποχών. Ας μην καθυστερούμε όμως και ας ξεκινήσουμε.

[/nextpage]

[nextpage title=”Βραζιλία 2012″ ]

Τελευταίος αγώνας της σεζόν του 2012, τότε στην Βραζιλία, με την διαφορά του δεύτερου στην βαθμολογία Fernando Alonso να είναι 13 βαθμοί από τον πρωτοπόρο Sebastian Vettel.

Οι κατατακτήριες ολοκληρώθηκαν με τον Alonso να ξεκινά από την 7η θέση και τον Vettel από την 4η. Ο αγώνας ήταν συναρπαστικός, μιας και ο Alonso πετάχτηκε μπροστά κατά την εκκίνηση, ενώ το ακριβώς αντίθετο έπραξε ο Vettel. Κάπου εδώ όμως ξεκινούν τα περίεργα, καθώς στην στροφή 4 της πίστας, ο Vettel συγκρούεται με τον Bruno Senna και τον Γερμανό να μένει στο τέλος της κατάταξης με τον Alonso να βρίσκεται στην τρίτη θέση!

Με το πέρασμα των γύρων, ο Vettel ανέβηκε στην κατάταξη και κάπου εκεί πάλι αλλάζει ο αγώνας. Η βροχή που ξεκίνησε έβαλε όλα τα μονοθέσια στα πιτ για αλλαγή ελαστικών. Μετά το πιτ στοπ, ο Vettel ήταν 5ος και ο Alonso 4ος, με τον Γερμανό να χάνει δύο θέσεις από τους Massa και Κobayashi, ενώ την ίδια στιγμή ο Alonso ανέβαινε και άλλο στην κατάταξη, εξαιτίας της σύγκρουσης των δύο πρωτοπόρων Hulkenberg και Hamilton.

Μπαίνοντας στους τελευταίους γύρους, ο Alonso ανέβηκε στην 2η θέση, με τον Massa ουσιαστικά να του δίνει την θέση του και τον Vettel να παίρνει ως δώρο την 6η θέση από τον Michael Schumacher στον τελευταίο αγώνα της καριέρας του μεγάλου Γερμανού πρωταθλητή.

[/nextpage]

[nextpage title=”Ιαπωνία 1988″ ]

Το 1988 στο Ιαπωνικό Grand Prix, ο Ayrton Senna απέδειξε στους υπόλοιπους οδηγούς του τότε grid, ότι πολύ απλά ήταν ο καλύτερος όλων. Σέβομαι την προσωπικότητα του Alain Prost, αλλά αυτό που έκανε σε αυτό τον αγώνα ο Senna απλά έμεινε στην ιστορία. Ας πάρουμε από την αρχή όμως τι συνέβη το μακρινό 1988 στην πίστα της Suzuka.

Το 1988, η McLaren κυριάρχησε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ας το θέσω καλύτερα όμως ,ο Ayrton Senna κυριάρχησε σε όλη την σεζόν. Στις κατατακτήριες, ο Senna κέρδισε την πρώτη θέση από τον Prost. Κατά την εκκίνηση του αγώνα το μονοθέσιο του Senna στόναρε με αποτέλεσμα από πρώτος να βρεθεί 14ος!

Κάπου εκεί, αρχίζει το οδηγικό μεγαλείο θες να το πεις ή το ταλέντο του Ayrton Senna. Τελειώνοντας τον δεύτερο γύρο, κατάφερε να περάσει έξι μονοθέσια και μέχρι τον 4ο γύρο βρισκόταν στην 4η θέση. Η ατυχία χτύπησε την πόρτα του Prost δύο φορές. Η πρώτη ήταν στον 14ο γύρο, όταν και ξεκίνησε η βροχή, κάτι που όπως γνωρίζεις έδινε αβαντάζ στον Senna και η δεύτερη φορά ήταν ένα πρόβλημα στο κιβώτιο, κάτι που τον έκανε να κόψει πολύ τον ρυθμό του.

Φτάνοντας στο 27ο γύρο, ο Senna είχε φτάσει πίσω από τον Prost ο οποίος είχε μπροστά του τον Andrea de Cesaris και τον καθυστερούσε. Ο Senna με μία κίνησή του, πέρασε τον Prost και έφτασε με ευκολία στην νίκη.

[/nextpage]

[nextpage title=”Βραζιλία 2008″ ]

To 2008 και το GP της Βραζιλίας είναι ακόμα ένας θρυλικός αγώνας. Ο εν λόγο αγώνας ήταν και ο τελευταίος της χρονιάς με τον Lewis Hamilton να προηγείται στην βαθμολογία με 94 βαθμούς, 7 περισσότερους από τον Felipe Massa. Ο Βρετανός οδηγός θα έπρεπε να τερματίσει μέχρι και την πέμπτη θέση για να στεφθεί πρωταθλητής.

Ο αγώνας όμως δεν κύλησε όπως θα ήθελε ο Hamilton, μιας και ο Massa κέρδισε την pole, με τον Βρετανό να ξεκινά από την 4η θέση. Ο αγώνας λόγο βροχής καθυστέρησε να ξεκινήσει και όταν η πίστα στέγνωσε δεν πέρασε πολύ ώρα αγώνα, με τις συνθήκες να γίνονται και πάλι βρόχινες. Όλοι οι οδηγοί φόρεσαν βρόχινα ελαστικά με τον Hamilton να βρίσκεται στην 6η θέση μετά το pit stop.

Κάπου εκεί έγινε ο μεγάλος χαμός. Φτάνοντας στον τελευταίο γύρο, ο Vettel προσπερνά τον Hamilton μετά από λάθος του δεύτερου και στην συνέχεια ο Γερμανός οδηγός, προσπερνά τον Timo Glock ο οποίος με πολύ φθαρμένα ελαστικά κυριολεκτικά έμενε εκτός αγωνιστικής γραμμής.

Η καρό σημαία έπεσε με τον Massa να πανηγυρίζει την κατάκτηση του πρωταθλήματος για μόλις 35 δευτερόλεπτα μιας και ο Hamilton κατάφερε να περάσει τον Glock και να τερματίσει στην 5η θέση. Η κατάκτηση αυτή του πρωταθλήματος από τον Lewis Hamilton είναι ίσως η πιο αγχωτική όλων των εποχών.

[/nextpage]

[nextpage title=”Μονακό 1984″ ]

O αγώνας ξεκίνησε με τον Alain Prost να κερδίζει την pole position, με τον Nigel Mansell να είναι δεύτερος και τον Ayrton Senna 13ος. Ο αγώνας ξεκίνησε με 45-λεπτη καθυστέρηση λόγο καταρρακτώδους βροχής. Η εκκίνηση δόθηκε με τον Prost να παίρνει αμέσως την πρωτοπορία, τον Mansell να τον ακολουθεί και τον Senna να έχει ανέβει από την 13η θέση στην 9η.

Ο Mansell πέρασε τον Prost, αλλά στον 16ο γύρο, τράκαρε το μονοθέσιο του και εγκατέλειψε. Ο Prost πέρασε πάλι στην κορυφή, με τον Lauda να τον ακολουθεί και τον Senna να έχει βρεθεί στην τρίτη θέση. Ο Senna δεν άργησε να περάσει τον Lauda, έχοντας βάλει ως στόχο του τον Prost. Κάπου εκεί μπαίνει στην μέση και ο Stefan Bellof, ο οποίος ναι μεν είχε ξεκινήσει τελευταίος, αλλά είχε βρεθεί πίσω από τον Βραζιλιάνο οδηγό, μειώνοντας μάλιστα και την μεταξύ τους διαφορά.

Την διαφορά μείωνε και ο Senna, με τον Prost να είναι κάτω από 10 δευτερόλεπτα μπροστά του. Εκεί η βροχή συνέχιζε με τον Prost να απαιτεί ολοκλήρωση του GP γνωρίζοντας ότι πιθανόν ο Senna θα τον έφτανε και πολύ πιθανόν θα τον προσπερνούσε. Ο Prost περνώντας από την γραμμή εκκίνησης τερματισμού, κουνώντας τα χέρια του, απαίτησε την πρόωρη λήξη του αγώνα εξαιτίας των καιρικών συνθηκών με τον Γάλλο, ένα γύρο μετά, να το πετυχαίνει αυτό που ζήτησε από του αλυτάρχες.

Παρά την πρόωρη λήξη του αγώνα και το αμφιλεγόμενο της απόφασης, ο συγκεκριμένος αγώνας παραμένει ως ένας από τους καλύτερους αγώνες στο Μονακό όλων των εποχών.

[/nextpage]

[nextpage title=”Ευρώπη 1993″ ]

To 1993 στο Ευρωπαϊκό Grand Prix, το οποίο γινόταν τότε στο Donington Park, είχαμε ακόμα μία παράσταση του μεγάλου Ayrton Senna. Οι Williams, την χρονιά εκείνη, ήταν τα δύο καλύτερα μονοθέσια εξαιτίας του superior traction control που ήταν εφοδιασμένα. Παρά την ανωτερότητα αυτών, ο Ayrton Senna σε συνθήκες βροχής έκανε και πάλι την διαφορά.

Την πρώτη θέση στις κατατακτήριες, κέρδισε ο Alain Prost, τον ακολούθησαν οι Damon Hill και Michael Schumacher. Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Prost να φεύγει πρώτος, με τον Γάλλο να τον ακολουθεί ο Hill και ο Schumacher να παλεύει με τον Senna για την δεύτερη θέση, κάτι που εκμεταλλεύθηκε πλήρως ο Wendlinger και πέρασε και τους δύο ανεβαίνοντας αυτός στην 3η θέση. Αυτό μάλλον εκνεύρισε τον Senna, ο οποίος σε έναν γύρο, πέρασε και και τους δύο ανεβαίνοντας αυτός 3ος.

Ο Senna δεν σήκωσε καθόλου το πόδι από το γκάζι, με αποτέλεσμα να περάσει τον Hill και να ανέβει 2ος, ακριβώς πίσω από τον Prost. Ο Βραζιλιάνος οδηγός, στην στροφή Melbourne Hairpin, έκανε την κίνησή του, από τη εσωτερική περνώντας στην πρώτη θέση. Ο Senna κατάφερε να ανέβει από την 5η θέση, στην 1η θέση μέσα στον ίδιο γύρο. Η διαφορά του Senna με τον Prost έφτασε τα 4,2 δευτερόλεπτα, όμως κάπου εκεί, άρχισε να μειώνεται η διαφορά του εξαιτίας του ότι στέγνωνε η πίστα, όμως η τύχη χαμογέλασε πάλι στον Senna, μιας και η βροχή έκανε και πάλι την εμφάνισή της. Στον 20 γύρο, ξεκίνησε πάλι η βροχή, ο Senna όμως δεν έβαλε βρόχινα ελαστικά, παρόλα αυτά μεγάλωνε την διαφορά του από τους υπολοίπους. Η πίστα άρχισε να στεγνώνει ακόμα μία φορά, όμως το pit stop του Senna ήταν λανθασμένο, με αποτέλεσμα να χάσει την πρωτοπορία. Για ακόμα μία φορά, η βροχή επέστρεψε και ο Senna πάλι κατάφερε με την οδηγική του υπεροχή στην βροχή να περάσει πρώτος.

[/nextpage]

[nextpage title=”Βρετανία 1987″ ]

Κατά την γνώμη μου, αυτό το GP να ανήκει στην τριάδα των καλύτερων αγώνων όλων των εποχών. Στην pole position βρισκόταν ο Piquet, πίσω του ο Mansell και στην τρίτη θέση ο Alain Prost. O Γάλλος οδηγός με μία μαγική κίνηση πέρασε και τους δύο οδηγούς της Williams για λίγο όμως, μιας και στην συνέχεια τον πέρασαν και πάλι.

Έχοντας φτάσει στα μισά του αγώνα, ο Piquet ήταν πρώτος και ο Mansell δεύτερος. Ο Βρετανός οδηγός όμως αντιμετώπιζε κάποιο μηχανικό πρόβλημα στους τροχούς του μονοθεσίου του, με αποτέλεσμα η ομάδα του φοβούμενη τον Senna, ο οποίος ήταν τρίτος, να τον καλέσουν στα pit.

Μετά το pit stop του Nigel Mansell, είχαμε πραγματικά έναν τρελό αγώνα. Το πρόβλημα του Mansell αποκαταστάθηκε μετά το pit stop, όμως η διαφορά του από τον πρώτο Piquet ήταν 20 δευτερόλεπτα. Ο Mansell από εκείνο το σημείο και έπειτα, έκανε 11 ταχύτερους συνεχόμενους χρόνους πριν τον φτάσει και στο τέλος τον περάσει, για να πάρει την τρελή αυτή νίκη.

[/nextpage]

[nextpage title=”Ιταλία 1971″ ]

Οι υψηλές τελικές ταχύτητες στην Monza δεν είναι φαινόμενο της τελευταία 10ετιας. Ο αγώνας που σου θα περιγράψω πιο κάτω, ήταν πολύ γρήγορος με τα μονοθέσια να έχουν ως μέσω όρο ταχύτητας τα 242,615 χλμ/ώρα. Το ρεκόρ αυτό έσπασε μετά από 32 χρόνια στην Formula 1, που αλλού, πάλι στην Μόντσα.

Ας περάσουμε στον αγώνα, στον οποίο από την πρώτη θέση εκκινούσε ο Chris Amon (Maserati), δεύτερος ήταν ο Jacky Ickx (Ferrari) και τρίτος ήταν ο Jo Siffet (BRM). Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Regazzoni (8ος στην εκκίνηση) και την Ferrari να κάνει μία απίστευτη εκκίνηση και με το τέλος του πρώτου γύρου να βρίσκεται στην πρώτη θέση. Κάπου εκεί, ξεκίνησε η εναλλαγή της πρώτης θέσης, με τους Peterson και Stewart να ανεβαίνουν στην κορυφή και τον Regazzoni μετά από λίγο να περνά και πάλι μπροστά.

Οι εγκαταλείψεις των Stewart και Regazzoni όμως είχαν σαν αποτέλεσμα να περάσει την πρωτοπορία ο Amon, ο οποίος και αυτός λόγω μηχανικών προβλημάτων, δεν κάθισε πολύ στην πρώτη θέση. Κάπου εκεί, πέντε μονοθέσια άρχισαν για αρκετούς γύρους να παλεύουν για την νίκη στο Ιταλικό GP. Νικητής τελικά ήταν ο Gethin, ο οποίος με διαφορά μόλις 0,10 του δευτερολέπτου κέρδισε τον Peterson. Ο αγώνας αυτός θα μείνει στην ιστορία μιας και τα πέντε πρώτα μονοθέσια που τερμάτισαν είχαν διαφορά μόλις 0,600 του δευτερολέπτου. Για την ιστορία, πίσω από τον Gethin ήταν οι Peterson, Cevert, Hailwood και Gainley.

[/nextpage]

[nextpage title=”Ισπανία 1981″ ]

Στο Ισπανικό GP του 1981, το οποίο διεξαγόταν στην Jarama, ο Gilles Villeneuve κατάφερε να κερδίσει οδηγώντας μία Ferrari σε ένα συναρπαστικό αγώνα. Στις κατατακτήριες, ο Lafitte κέρδισε την pole, ενώ οι δύο Williams, με τους Alan Jones και Reutemann να τον ακολουθούν. Ο Villeneuve ξεκινούσε από την έβδομη θέση.

Ο αγώνας εκκίνησε με τον Jones να προηγείται και τον Reutemann να το ακολουθεί, την στιγμή που ο Villeneuve είχε ήδη ανέβη στην τρίτη θέση. Ο Καναδός, γνωρίζοντας ότι στους πρώτους γύρους το μονοθέσιου του θα ήταν άκρως ανταγωνιστικό, κατάφερε πιέζοντας το, να περάσει στην πρώτη θέση. Για να φτάσει σε αυτή, είχε περάσει με το τέλος του πρώτου γύρου, τον Reutemann και σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη του Jones, είχε καταφέρει να είναι στην πρώτη θέση. Ο Villeneuve καθώς περνούσαν οι γύροι δεν μπορούσε να ανοίξει την διαφορά του από τους διώκτες του, μιας και η Ferrari του στις ευθείες ήταν καλή, αλλά στις στροφές έχανε πολύ χρόνο.

Ο Villeneuve οδηγώντας αλάνθαστα, αλλά και χωρίς να δώσει τον παραμικρό χώρο να μπορέσει κάποιος να τον περάσει, κέρδισε τον αγώνα με τον Laffite να είναι πίσω του μόλις 0,22 του δευτερολέπτου. Τα πρώτα πέντε μονοθέσια που τερμάτισαν τον αγώνα είχαν διαφορά μεταξύ του μόλις 1,24 δευτερόλεπτα. Η νίκη αυτή για τον Καναδό, ήρθε σαν αποτέλεσμα της μοναδικής του οδηγικής ικανότητας μιας και είχε υποδεέστερο μονοθέσιο από τους υπόλοιπους.

[/nextpage]

[nextpage title=”Ιαπωνία 1990″ ]

Είναι ο περίφημος αγώνας της πρώτης στροφής, ας δούμε όμως τι συνέβη στον επεισοδιακό αυτόν αγώνα το 1990 στην Ιαπωνία. Οι κατατακτήριες ολοκληρώθηκαν με τον Ayrton Senna πρώτο και τον Alan Prost δεύτερο. Ο Senna θέλοντας να ξεκινήσει τον αγώνα από την αγωνιστική γραμμή της πίστας (η pole position ήταν στο ακάθαρτο), ζήτησε ακρόαση από τους διοργανωτές για να τους θέσει το αίτημά του. Οι διοργανωτές το αποδέχθηκαν, όχι όμως και η FISA.

Να σου υπενθυμίσω ότι ο Senna είχε κερδίσει τις pole positions του 1988 και 1989 χωρίς να κάνει κάποιο θέμα για την θέση εκκίνησης του αγώνα. Ας περάσουμε όμως στο αγώνα, ο οποίος ήταν αρκετά σύντομος και για τους δυο αυτούς παγκόσμιους πρωταθλητές του παρελθόντος. O Senna ξεκίνησε καλά, όμως ο Prost τον πέρασε, αφήνοντας λίγο χώρο στην εσωτερική κάτι που είδε ο Senna και πήγε να επωφεληθεί. Το αποτέλεσμα ήταν να χτυπήσουν μεταξύ τους στην πρώτη στροφής της πίστας και να εγκαταλείψουν. Μετά το τέλος του αγώνα, ο Senna στέφθηκε και επίσημα παγκόσμιος πρωταθλητής, μιας και ο άλλος διεκδικητής ήταν ο Alain Prost.

Ο αγώνας τελείωσε με την Benetton Ford να κάνει το 1-2, τον Nelson Piquet να παίρνει την νίκη και τον Robero Moreno να είναι στο δεύτερο σκαλοπάτι του βάθρου. Στην τρίτη θέση βρέθηκε ο Aguri Suzuki με μία Lola-Lamborghini. Μάλιστα ήταν το πρώτο και τελευταίο βάθρο που κέρδισε ποτέ μονοθέσιο με κινητήρα Lamborghini στην F1.

[/nextpage]

[nextpage title=”Μαλαισία 2013″ ]

Θα γυρίσουμε πίσω στο όχι και τόσο μακρινό 2013 και στο GP της Μαλαισίας. Οι κατατακτήριες ολοκληρώθηκαν, με τον Sebastian Vettel να είναι πρώτος και τους Massa και Αlonso να τον ακολουθούν. Ο αγώνας αναμενόταν συναρπαστικός, μιας και η εκκίνηση δόθηκε σε υγρό οδόστρωμα. Στον πρώτο κιόλας γύρο, εγκαταλείπει ο Fernando Alonso μετά από επαφή που είχε με τον Vettel. H συνέχεια είναι συναρπαστική μονό από πλευράς ίντριγκας, μιας και ο Vettel παράκουσε τις οδηγίες της ομάδας του και πέρασε τον Weber και ο Nico Rosberg ουσιαστικά έμεινε πίσω με το έτσι θέλω από τον Lewis Hamilton.

Θα σου δώσω μόνο τις δηλώσεις των Weber και Hamilton για να αντιληφθείς το κλίμα που επικρατούσε στον αγώνα. Ο Weber δήλωσε:

Ήθελα και εγώ να πάω ταχύτερα, αλλά η ομάδα πήρε τις αποφάσεις της, πρόσεχε τα ελαστικά μου είπαν και φέρε το μονοθέσιο στο τέλος. Στο τέλος ο Seb με πέρασε καθώς πήρε σήμερα τις δικές του αποφάσεις. Επίσης δεν σεβάστηκε τις οδηγίες που του έδωσαν, αλλά και πάλι θα έχει την προστασία της ομάδας.

Οι δηλώσεις του Lewis Hamilton ήταν:

Για να είμαι ειλικρινής, ο Nico θα έπρεπε να ήταν εδώ…

[/nextpage]