Το ότι σχεδόν κάθε νέο μοντέλο “παίρνει μπόι” σε σχέση με τον προκάτοχο του είναι κοινός τόπος. Οι “συνήθεις ύποπτοι” είναι η ανάγκη για αυξημένη παθητική ασφάλεια, τα πλήρη πακέτα εξοπλισμού και το γενικότερο packaging, που θέλει ακόμα και αυτοκίνητα μικρών κατηγοριών να προσφέρουν σεβαστό “αέρα” στους επιβάτες. Υπάρχει και η γραφειοκρατική όψη του νομίσματος, όμως.
Το “αποτύπωμα” ενός αυτοκινήτου βρίσκεται σε πλήρη συνάρτηση με τα όρια εκπομπών ρύπων και την κατανάλωση. “Αποτύπωμα” λογίζεται ο συνδυασμός των διαστάσεων του μήκους, του πλάτους και του μεταξονίου. Οπότε, όσο περισσότερο χώρο “πιάνει” στο οδόστρωμα ένα αυτοκίνητο σε μια δεδομένη κατηγορία, τόσο ελαστικότερα είναι τα όρια που ορίζoνται από την κυβέρνηση για το CAFE (Corporate Average Fuel Economy).
Η νέα Mercedes E Class για παράδειγμα, έχει αυξήσει το αποτύπωμά της στα 4.7 τετραγωνικά μέτρα από 4.65. Αυτή η μικρή διαφορά, επιτρέπει στον μέσο όρο κατανάλωσης να βρίσκεται στα 6.7 λίτρα/100 χλμ. Αυτός ο αριθμός είναι μεν κοντά στο λίτρο καλύτερος από την προηγούμενη γενιά (7.5), όμως είναι σχεδόν στο μισό λίτρο μεγαλύτερος από εκεί που θα βρισκόταν εαν η E Class διατηρούσε τις ίδιες διαστάσεις με πριν:
Τα αυτοκίνητα μεγαλώνουν προκειμένου να εκμεταλλευτούν κάθε περιθώριο και κάθε “παραθυράκι” της νομοθεσίας. Πάντα γινόταν και θα συνεχίσει να γίνεται, είναι απολύτως φυσιολογικό λέει ο αναλυτής της AutoPacific Inc, Dave Sullivan.
Ο καθηγητής μηχανολογίας στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, Steve Skerlos, συμπληρώνει:
Η αύξηση του αποτυπώματος είναι μια άκρως αποτελεσματική και οικονομική λύση, που έχει τον καταναλωτή κερδισμένο. Αυξημένοι χώροι και μειωμένη κατανάλωση.
Σύμφωνα με μία άλλη ανάλυση, ωστόσο, οι αλλαγές αυτές έχουν ελάχιστο αντίκτυπο. Ο Dave Cook, του Union of Concerned Scientists, υποστηρίζει πως:
Ο κύκλος ζωής ενός μοντέλου είναι -κατ’ ελάχιστο- στα 5 χρόνια. Η αύξηση του αποτυπώματος ανά 5ετια, δεν επηρεάζει σχεδόν καθόλου το κέρδος στον μέσο όρο κατανάλωσης που πρέπει να έχει ένα συγκεκριμένο αυτοκίνητο.
