Η ζωή είναι γεμάτη ατέλειες ή μάλλον ανομοιομορφίες και αυτές είναι που την κάνουν συχνά όμορφη, ή έστω ιδιαίτερη. Στους δρόμους οι ευχάριστες ανομοιομορφίες είναι οι στροφές. Καμπές με αμέτρητες γεωμετρίες κάνουν την οδήγηση ενδιαφέρουσα, σε αντίθεση με τις βαρετές ευθείες. Υπάρχουν όμως και οι άσχημες ανομοιομορφίες και αυτές είναι οι λακκούβες και γενικώς οι ατέλειες στον οδοτάπητα. Καταπονούν ή και καταστρέφουν το όχημα και συχνά ευθύνονται για ατυχήματα. Αν μάλιστα οδηγάς και μοτοσυκλέτα, το να συναντήσεις λακκούβες μέσα στην στροφή προσθέτει λευκές τρίχες και διδάσκει χορευτικές φιγούρες, από καρσιλαμά μέχρι breakdance (για τους πιο άτυχους). Στην Ελλάδα θεωρούμε πως έχουμε άθλιους δρόμους γεμάτους λακκούβες, όμως αυτό δεν είναι ακριβώς αλήθεια, υπάρχουν και χειρότερα. Ποτέ δεν θα ξεχάσω κάτι φίλους Ιταλούς όταν τους πήγαινα στην αρχαία Ολυμπία, να εντυπωσιάζονται από τον δρόμο, αλλά ήταν από την νότια Ιταλία αν αυτό λέει κάτι.

Στην Ολλανδία λοιπόν και συγκεκριμένα στο πανεπιστήμιο του Delft, επεξεργάζονται την λύση που θα θέσει τέλος στην μάστιγα του χαλασμένου οδοστρώματος. Με την βοήθεια βακτηρίων και μικροϊνών ατσαλιού οι δρόμοι θα είναι σε θέση να επισκευάζουν από μόνοι τους τις ρωγμές, πριν αυτές εξελιχθούν σε χάσματα και οδηγήσουν στον εκφυλισμό της επιφάνειας. Δυστυχώς η διαδικασία δεν γίνεται αυτόματα αλλά χρειάζεται θερμότητα για να ενεργοποιηθεί. Αυτό ίσως γίνεται με τον ήλιο, που δεν έχουν όμως στην Ολλανδία, ή με ειδικά σχεδιασμένα μηχανήματα, ή με την βοήθεια ηλεκτρικού ρεύματος. Μάλιστα ο ηλεκτρισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επαγωγική (wireless) φόρτιση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Αυτό θα βελτίωνε αρκετά την αυτονομία των ηλεκτρικών, αλλά μόνο στις πόλεις. Και λέω μόνο στις πόλεις γιατί απαιτείται η ακινητοποίηση του οχήματος πάνω από έναν επαγωγικό σταθμό φόρτισης. Όπως αντιλαμβάνεσαι το καλύτερο σημείο γι’αυτούς είναι τα φανάρια και γενικά σημεία με μεγάλη κίνηση και συνεχείς στάσεις. Έτσι τον χρόνο που χάνεις ακινητοποιημένος θα τον κερδίζεις σε κιλοβατώρες!

Η τεχνολογία αυτή εξελίσσεται από το 2010 και ακόμη δεν είναι έτοιμη για εμπορική εφαρμογή αλλά οι ενδείξεις είναι ενθαρρυντικές. Το κόστος των αυτο-επισκευαζόμενων δρόμων θα είναι μόλις 25% μεγαλύτερο των συμβατικών, αλλά αντιλαμβάνεσαι το κέρδος θα έρθει από τις μειωμένες απαιτήσεις συντήρησης και βεβαίως από την μεγαλύτερη ασφάλεια που θα προσφέρουν. Για του λόγου το αληθές, ο Erik Schlangen, ο καθηγητής μικρομηχανικής πίσω από αυτή την τεχνολογία, κάνει μια επίδειξη του υλικού στο βίντεο που ακολουθεί.