Ακούγεται ειρωνικό αυτό που διάβασες στον τίτλο αλλά είναι αληθές και είναι από τα κακά του marketing. Κάποτε οι εργαζόμενοι είχαν τα μέσα και τα κονέ για να αποκτήσουν πρώτοι ένα μοντέλο, πλέον αυτό όμως κάνει κακό στο image της εταιρείας και απαγορεύεται αυστηρά. Ο λόγος δεν είναι άλλος από την τεράστια ζήτηση που έχουν τα αυτοκίνητα του Maranello. Όλα αυτά ειπώθηκαν έξω από τα δόντια, από τον Enrico Galliera, υπεύθυνο marketing της εταιρείας. Μπορεί σε μερικούς από εμάς να φαίνονται κάπως σαδιστικά, καθώς όποιος εργάζεται στην Ferrari σίγουρα αγαπάει πολύ τα αυτοκίνητά της. Έτσι το να μην τον αφήνεις να αγοράσει ένα από αυτά είναι σαν ο ζαχαροπλάστης να μην πηγαίνει ούτε μια τάρτα στο σπίτι.
Ο κύριος Galliera όμως έχει συμβάλει αρκετά στην απογείωση της Ferrari, οπότε του συγχωρούμε τον υπερβάλλον επαγγελματισμό του. Πέραν όμως από τους εργαζόμενους ο εν λόγω κύριος είναι υπεύθυνος για την επιλογή των εκλεκτών πελατών που θα πάρουν τις ειδικές εκδόσεις και άρα είναι αυτός που λέει όχι στους λιγότερο εκλεκτούς πελάτες, που όμως μπορεί να είναι εστεμμένοι ή άλλα σημαίνοντα πρόσωπα που σπάνια ακούνε όχι. Έτσι έχει αποκτήσει το προσωνύμιο Dr. No αν και η δράση του δεν έχει καμία σχέση με αυτή του ήρωα των βιβλίων του Ian Fleming.
Για παράδειγμα όταν ετοίμαζαν την LaFerrari Aperta, πριν καν ανακοινωθεί τίποτα, επικοινώνησε εμπιστευτικά με 200 εκλεκτούς πελάτες για να δει αν θα ενδιαφερόντουσαν και όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, είπαν ναι και ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν χωρίς να έχουν τίποτα χειροπιαστό. Για τις περιπτώσεις που χρειάζεται να επιλέξει, σημαντικό ρόλο παίζει αν ο ενδιαφερόμενος είναι ήδη κάτοχος μερικών Ferrari ή με όποια κριτήρια έχει θέσει, τον κατατάσσει στους “καλούς πελάτες”.
Κλείνοντας να αναφέρω πως υπάρχει μια ειδική κατηγορία εργαζομένων, στους οποίους δίνονται Ferrari και αυτοί είναι οι οδηγοί της στην Formula 1. Χαρακτηριστικά θυμάμαι τον Eddie Irvine που όταν έγινε το 1996 οδηγός της Scuderia Ferrari, βρήκε τον τρόπο για να αποκτήσει την 288 GTO που ονειρευόταν από μικρός.