Υπάρχουν δηλώσεις από αθλητές, πολιτικούς και λοιπές περσόνες που δεν ξεφεύγουν από τα όρια της τυποποίησης. “Δεν έχει σημασία που έβαλα 5 γκολ και μοίρασα 8 ασίστ, η ομάδα να κερδίζει”, “αυτό που θα πρέπει να ενδιαφέρει όλους μας είναι η εθνική ενότητα”, “δεν έκανα τίποτα, παρά τη δουλειά μου” και λοιπά νερόβραστα.

Υπάρχουν, ωστόσο (κι ευτυχώς), άνθρωποι σαν τον Zlatan Ibrahimovic, τον Jacque Villeneuve και τον Walter Röhrl. Ο μυθικός Γερμανός “χεράς” υποστήριξε πως σιχαίνεται τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα κι ότι αποτελούν πληγή για το περιβάλλον (ν’ αγιάσει το στόμα του).

Φυσικά οι ιθύνοντες της Porsche, που έχουν ρίξει εκατομμύρια για την εξέλιξη και την προώθηση του ηλεκτρικού Mission E, δεν άνοιξαν σαμπάνιες με τις δηλώσεις του πρεσβευτή τους. Για την ακρίβεια, σχεδόν αμέσως ξεκίνησε ενδοεταιρική “σταυροφορία” προκειμένου να απολυθεί/συνταξιοδοτηθεί ο Röhrl. Κι επειδή πιο πιθανό είναι ο Γερμανός να ζητήσει υπηκοότητα Κιργιστάν παρά συγγνώμη, θυμόμαστε 10 στιγμές που οι “γιακάδες” του VAG -κι εμείς μαζί τους- ήπιαν νερό στο όνομα του Walter Röhrl.

1Porsche 959

H σχέση πάθους μεταξύ Röhrl και Porsche ξεκίνησε στα μέσα των 80’s, όταν η γερμανική εταιρία αποφάσισε να εξελίξει ένα αυτοκίνητο-διαστημόπλοιο για την εποχή του.

Ο Röhrl ανέλαβε το fine tuning και την συνεργασία μεταξύ ενεργητικής τετραδιεύθυνσης, ηλεκτρονικά ελεγχόμενης ανάρτησης/τετρακίνησης και την βελτιστοποίηση των 450 ίππων του διτούρμπινου boxer των 2,9 λίτρων. Για το ποσοστό επιτυχίας, μπορούμε να ρωτήσουμε την Ιστορία.

2Porsche 964 3.8 RS

H 964, από την άλλη, ήταν σαν να μπαίνεις σε Corsair μετά από Concorde (από άποψη τεχνολογικής αιχμής, ε). Βέβαια τα γράμματα “RS” απαιτούν πολλά κιλά καμπάνια για να τα στηρίξουν, τα οποία ανέλαβε να προσδώσει στην 2η γενιά της 911 ο ήρωας μας.

Η απλή 964 ήταν εξαιρετικό αυτοκίνητο μεν, κομματάκι υποτονικό δε-ειδικά συγκρινόμενο με την βαρβαρότητα της Turbo. Η 3.8 RS υιοθέτησε το “μπιλντέρικο” look της, αύξησε τον κυβισμό στα 3.800 κυβικά (από 3.600) και την ιπποδύναμη στα 300 άλογα (από 260), αφού πέρασε πρώτα από το φροντιστήριο του Γερμανού προφέσορα.

Η Porsche Βορείου Αμερικής αρνήθηκε να την εισάγει, γιατί -λέει- το στήσιμο ήταν πολύ σκληρό για την Αμερική. Ο Röhrl απάντησε πως και να την εισήγαγε. οι Αμερικανοί δεν θα μπορούσαν να την πάνε βήμα.

3Porsche 993 Turbo

Από τις ελάχιστες φορές που ασχολήθηκε με non-RS ή GT μοντέλο, ήταν όταν του ζητήθηκε να προσαρμόσει το πνεύμα της 959 σε ένα mainstream μοντέλο.

Η προσπάθεια οδήγησε στην καλύτερη -και ομορφότερη- Turbo που έχουμε δει, αλλά και σε μια από τις πιο συγκλονιστικές 911 όλων των εποχών.

4Porsche 993 GT2 Clubsport

Αρκετά απλούστερη η αποστολή της -κατά τον Niki Lauda- οδηγικής διάνοιας. Ο 3,6 twinturbo boxer της Turbo S στο κορμί της RS, με ταυτόχρονη τήρηση των κανονισμών για την homologation της κατηγορίας GT2. Ψιλοπράγματα.

Τελικώς, οι δρόμοι -και όσοι Avengers στάθηκαν πίσω από το τιμόνι της- βίωσαν ένα από τα πιο ωμά αυτοκίνητα που συνέλαβε ανθρώπινος νους τα τελευταία 30 χρόνια. 430 ίπποι για 1.250 κιλά, μέσω των πίσω τροχών κι ενός μεταξονίου που δεν ξεπερνούσε σε μήκος αυτό ενός Opel Astra. Μαγεία.

5Porsche Cayenne

Πριν αρχίσουν να φεύγουν οι πέτρες σαν στραγάλια, ρίξε μια ματιά στις Porsche πιο κάτω.

Ενδεχομένως να μην είχε δει καμιά τους το φως του ήλιου, αν δεν υπήρχε η Cayenne. Το Τσουφενχάουζεν αποφάσισε να παρουσιάσει ένα αιρετικό -προς την ιστορία της φίρμας- μοντέλο, προκειμένου να διατηρήσει την βιωσιμότητά της. Προφανώς και τα πρωτόγνωρα κέρδη δεν χάλασαν κανέναν, ωστόσο ο ρόλος που έπαιξε η Cayenne στην σημερινή ευμάρεια της Porsche είναι αδιαμφισβήτητος.

Ο Röhrl “ξίνισε” αρκετά όταν έμαθε τα μαντάτα, όμως έβαλε το χεράκι του ώστε να μπορεί ένα VW Touareg να φέρει τον θυρεό της Βάδης-Βυρτεμβέργης και να “μπαίνει”.

6Porsche 997 GT3 RS

Εντυπωσιακοί οι χρόνοι, “πυραυλωτική” η εμφάνιση και εκκωφαντικές οι 9.000 στροφές ανά λεπτό της σημερινής GT3 RS, όμως αυτή που έβαλε τις RS στην νέα εποχή ήταν η 997.

Σαφώς πιο γρήγορη και κοφτερή από την 996, αποτελεί ένα από τα “χαϊδεμένα” του . Δεν είναι τυχαίο πως έχει 2 στην κατοχή του, μια απλή (ο Röhrl να την κάνει) και μια 4.0. Κι ύστερα σου λένε πως οι πατεράδες δεν ξεχωρίζουν τα παιδιά τους.

7Porsche 911 GT2 RS

Μπορεί να μοιράζεται πλέον το φορτίο με τον Mark Webber, όμως στο Goodwood ο Röhrl συγκέντρωσε όλα τα βλέμματα.

Η μετάλλαξη της GT2 RS από σεσημασμένη “σκοτώστρα” σε διακορευτή ρεκόρ στο Nurburgring, φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή 2 τίτλων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι.

8Porsche 918 Spyder

Το πράγμα στράβωσε από την αρχή εδώ. Με το που άκουσε ο Röhrl για υβριδικό hypercar, έφυγε ντριφτάροντας για τον δερματολόγο. Κάπως ηρέμησε όταν έμαθε για πρώην αγωνιστικό, ατμοσφαιρικό V8 4,6 λίτρων και 610 ίππων, αλλά η 918 Spyder το κράτησε μανιάτικο

Παρ’όλη τη διαφορά φιλοσοφίας μεταξύ τους, ο Γερμανός δήλωσε εντυπωσιασμένος από τις επιδόσεις της 918 (αυτό έλειπε, 0-100 σε 2,4 δευτερόλεπτα και 0-300 σε 19,9″ κάνει) και πως κάποιες στιγμές του θυμίζει το Audi Quattro S1. Ένα καβγαδάκι να βγουν τα ‘πωθημένα κάνει θαύματα.

9Porsche Carrera GT

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως θα προτιμούσε την 918 Spyder μόνο με τον μανιασμένο ατμοσφαιρικό κινητήρα που κινεί τους πίσω τροχούς, ιδανικά με χειροκίνητο κιβώτιο και δίχως την παραμικρή υποψία ηλεκτρονικής συνδρομής. Μια πραγματική διάδοχο της Carrera GT, δηλαδή.

Μετά την Ferrari F50, κανένα supercar δεν εμφάνισε τόσο ισχυρούς δεσμούς με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Όχι μόνο από πλευράς μηχανολογικής διάταξης, αλλά και από το επίπεδο ικανοτήτων που απαιτούσε από τον οδηγό της

Ο κινητήρας μπορεί κάλλιστα να πρωταγωνιστήσει σε μυθιστόρημα: ξεκίνησε την καριέρα του το 1992 για το μονοθέσιο της Footwork στην F1, αλλά η ομάδα βάρεσε κανόνι και έμεινε ορφανός. Προς τα τέλη της δεκαετίας υπέστη επέμβαση η οποία ανέβασε τον κυβισμό του στα 5,7 λίτρα, προκειμένου να συμμετάσχει στο Le Mans. Η ατυχία ξαναχτύπησε και το project εγκαταλείφθηκε. Τελικά, πήρε την τρίτη -και επιτέλους τυχερή- ευκαιρία ως καρδιά του πρώτου υπεραυτοκινήτου της Porsche μετά από μιάμιση δεκαετία.

10Και το 10 το καλό