Όπως πιθανών να γνωρίζεις από την παρακολούθηση αγώνων της Formula 1, το slipstream είναι το σημείο πίσω από ένα κινούμενο αντικείμενο όπου ο αέρας κινείται εξίσου γρήγορα με το ίδιο το αντικείμενο. Αυτό σημαίνει ότι ένα ποδήλατο κινούμενο πίσω από ένα αυτοκίνητο μπορεί να βοηθήσει τον αναβάτη να “πιάσει” ασυνήθιστα ψηλές ταχύτητες.
Κάτι τέτοιο έγινε τις προηγούμενες ημέρες στο Elvington Airfield στο Yorkshire, όπου ο Neil Campbell και η ομάδα του προσπάθησε να κατάρριψει το ρεκόρ ταχύτητας πάνω σε ποδήλατο. Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει πριν 42 σχεδόν χρόνια, με το τότε εγχείρημα του Jean-Claude Rude να ήταν αποτυχημένο, ο οποίος κινούταν πίσω από μία Porsche 935 Turbo.
Στη σύγχρονη απόπειρα του ο Campbell επέλεξε μία Porsche Cayenne Turbo, απόδοσης 550 ίππων, με τον ίδιο να καβαλάει ένα ποδήλατο της Moss Bikes, σχεδιασμένο ώστε να είναι σταθερό ακόμα και σε ταχύτητες άνω των 320 χλμ./ώρα. Το ποδήλατο είναι κατασκευασμένο από carbon και τρισδιάστατα τυπωμένων μερών, διαθέτει μακρύ μεταξόνιο και ειδικά για το σκοπό ελαστικά και γρανάζια.
Η Cayenne επιλέχθηκε για την ταχύτητα της και όγκο της, ώστε τόσο το ποδήλατο, όσο και ο αναβάτης του να “κρυφτούν” πίσω του, ώστε να επιταχύνουν πολύ γρήγορα και να διατηρήσουν υψηλές ταχύτητες. Όπως θα δεις το αυτοκίνητο άρχισε να επιταχύνει μέχρι τα 180 χλμ./ώρα, με το ποδήλατο και τον αναβάτη του να ήταν “δεμένα” πάνω σε αυτό. Έπειτα, ο Campbell “αποσυνδέθηκε” από την Cayenne Turbo και ξεκίνησε να επιταχύνει με τη δύναμη που ασκούσε στα πεντάλ του ποδηλάτου.
Έχοντας πιάσει την επιθυμητή ταχύτητα των 250 χλμ/ώρα, κάνοντας νέο ευρωπαϊκό ρεκόρ, το επόμενο δύσκολο πράγμα που είχε να κάνει ήταν να φρενάρει μέσα στην ευθεία μήκους μόλις δύο μιλίων (3,2 χλμ.). Ο Neil Campbell δήλωσε ότι επόμενος στόχος του είναι η κατάρριψη του παγκόσμιου ρεκόρ, τονίζοντας:
Είχαμε τόσο λίγο χώρο ώστε ήταν απαραίτητο να αναπτύξουμε ταχύτητα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Η επιτάχυνση της Cayenne ήταν απίστευτη, ήταν σαν να πιάστηκα σε έναν πύραυλο. Έδωσα μετά τα 160 χλμ./ώρα ό,τι μπορούσα. Πάντα η Cayenne ήταν ακριβώς μπροστά μου, καθαρίζοντας τον αέρα. Όλα ήταν τόσο σταθερά. Κοιτάζω τις εικόνες και αναρωτιέμαι «τι σκεφτόμουν», αλλά ήμουν πραγματικά αφοσιωμένος. Είναι απίστευτο το συναίσθημα να φτάσω στα 240 χλμ./ώρα σε τόσο μικρό διάδρομο. Αυτό είναι πέρα από οτιδήποτε περίμενα. Δεν μπορώ να ευχαριστήσω αρκετά την ομάδα και τους υποστηρικτές μου για τη βοήθεια και την εμπιστοσύνη που μου έδωσαν.
