Πριν από 15 χρόνια η Bugatti κατασκεύασε την πρώτη Veyron και η εταιρία μοιράζεται μαζί μας το πως γεννήθηκε η ιδέα για το hypercar των 1.001 ίππων. Τα πάντα ξεκίνησαν το 1997, όταν ο Ferdinand Piech, που κατάφερε να γίνει πρόεδρος του VW Group, σχεδίασε έναν 18-κύλινδρο κινητήρα, στο πίσω μέρος ενός φακέλου, ενώ ταξίδευε μέσα σε ένα τρένο υπερταχείας μεταξύ Τόκιο και Ναγκόγια.
Το σκίτσο του Piech έδειχνε έναν κινητήρα που αποτελείται από τρεις VR6 κινητήρες με γωνία 60 μοιρών. Ο 6,25-λίτρων ατμοσφαιρικός κινητήρας, σύμφωνα με το σχέδιο του Piech απέδιδε 555 άλογα και ο ίδιος ήθελε να τοποθετηθεί σε πολυτελή αυτοκίνητα υψηλών προδιαγραφών, με τον κινητήρα να είχε εξαιρετικά ομαλή λειτουργία. Ωστόσο υπήρχε ένα μεγάλο πρόβλημα. Το VW Group δεν είχε το κατάλληλο αυτοκίνητο για να τον τοποθετήσει. Η Rolls-Royce ήταν μια επιλογή, αλλά η BMW πρόλαβε να την εξαγοράσει, και παρότι η Volkswagen είχε εξαγοράσει την Bentley, ο Piech αποφάσισε να αγοράσει την Bugatti, η οποία τότε βρισκόταν σε αδράνεια και άνηκε στον Ιταλό επιχειρηματία Romano Artioli.
Ο Piech επέλεξε την Bugatti, μετά από τις διακοπές που έκανε στη Μαγιόρκα, εκεί όπου ο γιος του, του είχε δώσε μια μινιατούρα της Type 57 SC Atlantic. Ο Piech με το που γύρισε στη Γερμανία από τις διακοπές του, μίλησε στο χρηματοοικονομικό τμήμα της Volkswagen για την εκκαθάριση των κεφαλαίων που απαιτούνταν για την αγορά της Bugatti, με την αγορά να ολοκληρώνεται το 1998.
Τότε ο Piech έδωσε εντολή να δημιουργηθεί ένα πρωτότυπο, με τον Giorgetto Giugiaro της Italdesign να σχεδιάζει μέσα σε λίγους μήνες το EB118 concept που παρουσιάστηκε στην έκθεση του Παρισιού το 1998. Το πρωτότυπο διέθετε τον 18-κυλίνδρων κινητήρα που είχε σχεδιάσει ο Piech, ο οποίος βρισκόταν τοποθετημένος στο μπροστά μέρος. Το μοντέλο είναι τετρακίνητο και διέθετε πλαίσιο από αλουμίνιο.
Ακολούθησαν τρία ακόμη πρωτότυπα, το EB218 που παρουσιάστηκε στην έκθεση της Γενεύης του 1999, με σώμα και πλαίσιο από αλουμίνιο, αλλά και ζάντες από μαγνήσιο και έδειχνε πως θα μοιάζει ένα σεντάν μοντέλο της Bugatti, το EB18/3 Chiron που είχε μια πιο σπορ κατεύθυνση από το EB218, αλλά και το EB18/4 Veyron, ένα πρωτότυπο που παρουσιάστηκε στην έκθεση του Τόκιο του 1999 και αποτέλεσε την βάση της Veyron, αφού πήρε το πράσινο φως για να βγει στη παραγωγή.
Όταν ξεκίνησαν οι εργασίες ανάπτυξης του αυτοκινήτου, οι μηχανικοί εγκατέλειψαν τον 18κύλινδρο κινητήρα του Piech και στράφηκαν στον 8,0-λίτρων W16 τετράτουρμπο κινητήρα. Επέλεξαν την W διάταξη επειδή η τοποθέτηση ενός V κινητήρα θα δημιουργούσε έναν μεγαλύτερο και βαρύτερο κινητήρα.
Ο Piech και η ομάδα ανάπτυξης της Veyron είχαν θέσει ως στόχο το μοντέλο να έχει περισσότερα από 1.000 άλογα, να κάνει τα 0-100 χλμ/ώρα σε 2,5 δευτερόλεπτα και να έχει τελική ταχύτητα μεγαλύτερη των 406 χλμ/ώρα.
Επίσης στόχος της ομάδας ήταν να κατασκευάσουν ένα αυτοκίνητο που ο ιδιοκτήτης του θα μπορούσε την ίδια μέρα να βρίσκεται τόσο σε μια πίστα αγώνων, όσο και να οδηγεί για να πάει σε μια όπερα, με το ίδιο σετ ελαστικών. Κανένα αυτοκίνητο τότε στον κόσμο δεν κάλυπτε όλες αυτές τις ανάγκες και έτσι ο στόχος της ομάδας ήταν αρκετά φιλόδοξος.
Τα 406 χλμ/ώρα της τελικής ταχύτητας δεν επιλέχθηκε τυχαία. Ο Piech είχε σχεδιάσει και την αγωνιστική V12 Porsche 917, που είχε πιάσει τελική ταχύτητα 406 χλμ/ώρα στην μεγάλη ευθεία του Le Mans κατά την διάρκεια του 24ωρου αγώνα του 1970, όπου και κέρδισε. Τελικά η Bugatti κατάφερε να έχει ακόμη μεγαλύτερη τελική ταχύτητα αφού το 2010 μπήκε στο βιβλίο των ρεκόρ γκίνες με τα 431 χλμ/ώρα τελικής ταχύτητας.
Διάβασε επίσης
Η Bugatti προσπάθησε να κατασκευάσει ένα σεντάν μοντέλο, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ άσχημο
Διάβασε ακόμη
Δες και αυτό
6 ορόσημα του Ferdinand Piech κατά τη θητεία του στο VW Group