Χωρίς υπερβολές, το “ιερό δισκοπότηρο” του Impreza, το πιο ποθητό και ίσως το καλύτερο Impreza όλων των εποχών είναι το 22B STI. Η Subaru Tecnica International συναρμολόγησε χειροποίητα μόλις 400 αριθμημένα 22B, όλα δεξιοτίμονα, ενώ επιπλέον 24 αυτοκίνητα χωρίς αριθμό πλαισίου πουλήθηκαν στην Μεγάλη Βρετανία (16) και την Αυστραλία (5), και τρία ήταν τα πρωτότυπα προπαραγωγής.
Το εικονιζόμενο αυτοκίνητο έχει διανύσει μέχρι σήμερα 77.405 χλμ., και αναζητά νέο ιδιοκτήτη, αφού βρίσκεται προς πώληση μέσω διαδικτυακής δημοπρασίας. Για να το αποκτήσει κάποιος πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, καθώς τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το υψηλότερο bid είναι στα 100.000 δολάρια, αλλά απομένουν 5 ημέρες για να ολοκληρωθεί η διαδικασία, κάτι που σημαίνει ότι θα αυξηθεί σημαντικό το τελικό ποσό.
Κάνοντας μια αναδρομή στο Impreza 22B STI, αυτό παρουσιάστηκε το 1998 για να εορταστούν τα 40 χρόνια της εταιρίας και το τρίτο συνεχόμενο πρωτάθλημα κατασκευαστών της ιαπωνικής εταιρίας στο WRC.
Το αυτοκίνητο είχε ένα μοναδικό χρώμα μπλε, με κωδικό 74F, γνωστό μέσα στο πέρασμα των χρόνων ως Sonic Blue, Rally Blue, 555 Blue Pearl, WR Blue και WRC Blue. Το φαρδύ bodykit του -80mm πλατύτερο- προερχόταν απευθείας από το αγωνιστικό αυτοκίνητο του WRC, το οποίο ήταν σχεδιασμένο από τον Peter Stevens. Διαθέτει μοναδικό καπό, εμπρός προφυλακτήρα εμπνευσμένο από το WRC και μοναδική ρυθμιζόμενη πίσω αεροτομή, ενώ τα μπροστά και πίσω φτερά αύξαναν το πλάτος του αυτοκινήτου κατά 80 χλστ.
Κατά τη συναρμολόγηση του, ένα πλαίσιο του WRX Type R έφευγε από τη γραμμή παραγωγής και έπειτα τοποθετούνταν τα νέα μέρη του αμαξώματος. Ακόμα, η ανάρτηση είναι της Bilstein, τα φρένα της Brembo (τετραπίστονα εμπρός/διπίστονα πίσω), βαμμένα σε κόκκινο χρώμα. Νέες ήταν και οι ζάντες και είχαν μεγαλύτερο μέγεθος κατά μια ίντσα από το WRX Type R STI, καθώς το 22B STI πατούσε σε 17άρες της BBS, βαμμένες σε χρυσό χρώμα. Τέλος, και ο συμπλέκτης ήταν αναβαθμισμένος με δίφτερο κεραμικό δίσκο, ενώ το βάρος του αυτοκινήτου άγγιζε τα 1.270 κιλά.
Μηχανικά, κάτω από το καπό, τη θέση του EJ20 είχε πάρει ο EJ22, που σημαίνει αυξημένη -κατά 200 κ.εκ.- χωρητικότητα (2,2-λίτρων), μέσω της αύξησης της διαμέτρου των τεσσάρων πιστονιών σε 96,9 χλστ. (από 92 χλστ.). Το turbo ήταν της IHI, ενώ ακόμα διέθετε μεταλλική φλάντζα κεφαλής, σφυρήλατα έμβολα, βαλβίδες εξαγωγής που εμπεριέχουν νάτριο για την καλύτερη ψύξη τους και βαλβίδες εισαγωγής με κοίλων στελέχη.
Με λόγο συμπίεσης στο 8,0:1 και μεγαλύτερο όριο περιστροφής του κινητήρα (κόφτη) στις 7.900 σ.α.λ., η επίσημη απόδοση του ήταν 280 άλογα στις 6000 σ.α.λ. και η ροπή στρέψης 364 Nm στις 3.200 σ.α.λ.
Η κίνηση μεταφέρεται σε όλους τους τροχούς μέσω ενός 5-τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου και ανεπίσημα, επειδή δεν υπάρχουν επίσημα νούμερα, το 0-96 χλμ/ώρα ερχόταν σε μόλις 3,9 δευτερόλεπτα, κάτι που σημαίνει ότι το αυτοκίνητο είναι εξαιρετικά γρήγορο σήμερα, πόσο μάλλον πριν από 26 χρόνια.