Τώρα θα σας πω κάτι που μάλλον θα σας σοκάρει αλλά εμείς εδώ στο autoblog.gr έχουμε μάθει να λέμε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια ακόμα και αν ενοχλεί κάποιους αυτό. Το πετρέλαιο και όλα τα υποπροϊόντα του δεν πρόκειται να κρατήσουν για πάντα! Ναι, ναι, ξέρω, κάτι θα βρούμε ώστε να σωθούμε από αυτό το ζοφερό μέλλον χωρίς αυτοκίνηση γι’ αυτό δεν ανησυχώ ιδιαίτερα. Υπάρχει ο ηλεκτρισμός, το συμπιεσμένο, υγρό υδρογόνο κ.ά. τεχνολογίες που δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα ή ίσως να έχουν ανακαλυφθεί αλλά θα το μάθουμε όταν κάποιοι κρίνουν ότι πρέπει να το μάθουμε. Όμως οι προσπάθειες για ανεύρεση εναλλακτικών καυσίμων, δεν ξεκίνησαν πριν από μερικά χρόνια. Ο άνθρωπος, με το ανήσυχο πνεύμα του, την περιέργειά του και την ασταμάτητη αλλά και επικίνδυνη ορισμένες φορές εφευρετικότητά του, έψαχνε να βρει κάτι διαφορετικό από την βενζίνη ή το πετρέλαιο για τουλάχιστον 2 αιώνες. Μπορεί να μην υπήρχαν αμάξια τότε αλλά η επιθυμία για ένα αλλιώτικο καύσιμο δεν περιορίζεται μόνο στα αυτοκίνητα!
Η πλάκα είναι πως οι μεταγενέστερες προσπάθειες τουλάχιστον, τότε που είχαν ανακαλυφθεί τα αυτοκίνητα ή έστω οι αυτοκινούμενες άμαξες, δεν έγιναν για οικονομία ή για να σώσουν τις μετέπειτα γενιές από την πετρελαϊκή εξάρτηση, αλλά καθαρά για λόγους διαφορετικότητας. Έπρεπε να βρουν κάτι διαφορετικό για να ξεχωρίζουν. Βέβαια, υπήρχε και το άλλο. Τότε δεν υπήρχε αυτό που λέμε «βέλτιστη λύση». Όλα ήταν πιθανά μέχρι να αποτύχουν με κάποιον εντυπωσιακό αλλά ενδεχομένως θανατηφόρο τρόπο. Ας δούμε μερικές από αυτές τις ιδέες που μπορεί τώρα να μας φαίνονται περίεργες ή ακόμα και χαζές αλλά τότε, στο μυαλό κάποιου, έμοιαζαν να είναι διαμάντια που θα άλλαζαν το μέλλον!
Σπόροι λυκοπόδιου
Αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία πάνω είναι μάλλον η πρώτη μηχανή εσωτερικής καύσης, το πυραιολοφόρο! Εφευρέθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα στην Γαλλία από τους αδερφούς Niepce, τον Νικηφόρο Niepce που στη συνέχεια εφηύρε την φωτογραφία και τον αδερφό του, Claude. Η μηχανή λειτουργούσε με σπόρους λυκοπόδιου που όταν καίγονται δημιουργούν μία πολύ φωτεινή λάμψη, εξ ου και η χρήση τους σε μαγικά κόλπα. Το πρόβλημα όμως είναι πως πέρα από την λάμψη δεν κάνουν και τίποτε άλλο. Η παραγωγή οποιουδήποτε είδους μετρήσιμης, ωφέλιμης ενέργειας από αυτούς τους σπόρους ήταν πολύ κοντά στο αδύνατο. Αλλά σκεφτείτε το αλλιώς. Τουλάχιστον αυτό το καύσιμο δεν μπορούσε να σκοτώσει με 120 διαφορετικούς τρόπους, κάτι που δυστυχώς δεν μπορούμε να ισχυριστούμε για τα υπόλοιπα.
Αέριο υδρογόνο
Η μηχανή de Rivaz ήταν ο σύγχρονος αντίπαλος του πυραιολοφόρου και οι δυο τους συναγωνίζονται για τον τίτλο της πρώτης μηχανής εσωτερικής καύσης. Η de Rivaz ανακαλύφθηκε το 1804 και μέχρι το 1807 ήδη κάποιος την είχε κολλήσει σε κάτι που έμοιαζε με αμάξι. Το concept ήταν απλό. Το αέριο υδρογόνο, αναμειγνύεται με οξυγόνο στον θάλαμο καύσης και η μικρή έκρηξη που ακολουθεί την σπίθα από το «μπουζί» κινεί ένα πιστόνι. Τώρα θα μου πεις που είναι το πρόβλημα; Μία λέξη: Hindenburg! Ναι, ξέρω πως η καταστροφή οφειλόταν στο εύφλεκτο περίβλημα αλλά όπως και να έχει το υδρογόνο σε αέρα μορφή δεν είναι ούτε το πιο σταθερό ούτε το πιο εκμεταλλεύσιμο υλικό.
Ατμός
Το Stanley Steamer ήταν καλή ιδέα. Γενικά ο ατμός είναι καλή ιδέα, γι’ αυτό κινούσε και τρένα. Το Stanley Steamer ήταν και δυνατό! Έθεσε παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας το 1906, ξεπερνώντας οριακά τα 127 mph -204km/h- Για αμάξι όμως; Για σκέψου να βγεις μέσα στο κρύο ή την βροχή να ανάψεις το boiler, να το γεμίσεις και με νερό, να περιμένεις μισή με μία ώρα να ανεβάσει πίεση ο ατμός και όλα αυτά για να κάνεις μία διαδρομή x λεπτών. Μπα… δεν είναι και ότι πιο πρακτικό.
Σακούλα Μεθανίου
Δεν ξέρω σε ποιανού το μυαλό το να κουβαλάς ένα μεγάλο δοχείο με εξαιρετικά εύφλεκτο αέριο, απροστάτευτο, πάνω από το κεφάλι σου είναι καλή ιδέα. Είναι τόσο αυταπόδεικτα ανόητη αυτή η ιδέα που πραγματικά δεν θα κάνω καν τον κόπο να εξηγήσω γιατί. Αν ακόμα αναρωτιέσαι γιατί δεν προχώρησε αυτό το σύστημα, κράτα μία σακούλα γεμάτη βενζίνη πάνω από το κεφάλι σου και ξεκίνα την ημέρα σου αύριο. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει η φύση…
Πυρηνική Ενέργεια
Το 1958, η Ford παρουσίασε το Nucleon. Δεν ήταν κανονικό αμάξι και νομίζω σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στο γεγονός πως κινούταν από έναν πυρηνικό αντιδραστήρα ο οποίος παρείχε με ενέργεια μία ατμομηχανή. Πάνω κάτω όπως κινούνται τα πυρηνικά υποβρύχια. Το αμάξι του μέλλοντος ε; Όχι, δεν θα το έλεγα. Τρία μικροπροβλήματα. Το πρώτο είναι η ραδιενέργεια. Εκτός αν το βλέπεις το πέσιμο των μαλλιών και των νυχιών σου σαν πλεονέκτημα και τον αργό και οδυνηρό θάνατο σαν λύτρωση. Υπό άλλες συνθήκες δεν νομίζω πως θα σου αρέσει. Βέβαια μπορείς να οδηγάς πολύ σπάνια μέσα σε ειδική στολή… αν και δεν είναι και πολύ πρακτικό. Το δεύτερο και το τρίτο ταυτόχρονα είναι η σύγκρουση με ένα φορτηγό ας πούμε… από πίσω. Εδώ σαν άνθρωποι δεν μπορούμε να διατηρήσουμε ασφαλή έναν πυρηνικό αντιδραστήρα στην ξηρά, στάσιμο και προστατευμένο, θα το καταφέρουμε εν κινήσει και μάλιστα ενώ υπάρχουν δεκάδες κίνδυνοι;;;; Μπα. Φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά. Δεν ρισκάρω το πυρηνικό ολοκαύτωμα για να γλιτώσω λεφτά από βενζίνη. Δεν λέει.