[nextpage title=”Εισαγωγή” ]

10502134_892648527446043_6028348897047082908_n

Στην 31χρονη ιστορία του DTM, έχουν συνολικά αγωνιστεί 114 αγωνιστικά αυτοκίνητα από 21 εταιρείες, ωστόσο, μόνο 9 από αυτές κατάφεραν να κατακτήσουν έστω και μια νίκη στο πρωτάθλημα. Εύλογα δημιουργείται το ερώτημα ποιο από τα αυτοκίνητα είναι το πιο πετυχημένο του Γερμανικού Πρωταθλήματος Τουρισμού. Όμως επειδή είναι δύσκολο να επιλέξεις μόνο ένα, παρακάτω θα δεις τα 10 πιο πετυχημένα αγωνιστικά, έχοντας ως κριτήριο μόνο τις νίκες που κατέκτησαν οι οδηγοί με αυτά, χωρίς να εξετάζεται το ποσοστό νικών επί τους συνολικούς αγώνες. Τα πρωταθλήματα και τα έτη παρουσίας τα αναφέρω για να έχεις μια γενική εικόνα για το εκάστοτε αυτοκίνητο. Ξεκινώντας με φθίνουσα σειρά για να καταλήξουμε στο No1, έχουμε αρχικά το:

[/nextpage]

[nextpage title=”Calibra ” ]

Opel Calibra V6 4X4 (1994-1996)

10299030_1566353260279654_5737513719834886817_n

Ο τρίτος εκπρόσωπος της Class 1 και της “χρυσής εποχής” του DTM, ξεκίνησε την πλήρη αγωνιστική παρουσία του 1994, με την πρώτη νίκη να έρχεται την ίδια χρονιά στον αγώνα του Donington, που όμως,δεν προσμετρούσε στο πρωτάθλημα. Η μεγάλη μεταγραφή για την Opel ήρθε το 1995, με τον πρωταθλητή του 1994 Klaus Ludwig να αφήνει την Mercedes μετά από 5 χρόνια και να αγωνίζεται με την ομάδα του Keke Rosberg που προετοίμαζε το Calibra τις δύο τελευταίες χρονιές της Class 1 (1995,1996). O Manuel Reuter (φωτο) έμελλε να είναι ο τελευταίος πρωταθλητής της τεχνολογικά προηγμένης αυτής κατηγορίας. Οι οδηγοί των Opel είδαν 12 φορές πρώτοι την καρό σημαία του τερματισμού.

Fun Fact: Ο 2500κ.εκ V6 κινητήρας των Calibra ήταν κατασκευασμένος και εξελιγμένος από την Cosworth για λογαριασμό της Opel! (περισσότερα για το Calibra V6 4X4 στο προσεχές διάστημα, κλείνοντας τη σειρά αφιερωμάτων για την Class 1)

[/nextpage]

[nextpage title=”M3 E30″ ]

BMW M3 E30 (1987-1989)

M3

Ένα από τα πιο θρυλικά αγωνιστικά του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η BMW M3 E30, πραγματοποίησε το ντεμπούτο της το 1987 στο DTM. Mέχρι και το 1989 που οι Βαυαροί αγωνίζονταν με την έκδοση των 2332κ.εκ και των περίπου 320 ίππων, κατέκτησαν 17 νίκες, με αντιπάλους τα πανίσχυρα, υπερτροφοδοτούμενα Ford Sierra Cosworth και τους κλασικούς, αιώνιους αντιπάλους, τα “αστέρια” από τη Στουτγάρδη. Μέσα σε αυτήν τριετία, η “3αρα” βρέθηκε 2 φορές στην κορυφή του πρωταθλήματος, το 1987 με το Βέλγο Eric van de Poele, ο οποίος δεν πανηγύρισε καμιά νίκη μέσα στη χρονιά (!), αλλά, με τους σταθερούς τερματισμούς του μέσα στη βαθμολογούμενη 18δα, στέφθηκε πρωταθλητής και το 1989 με τον Roberto Ravaglia, με τον Ιταλό να είναι  έρχεται με φόρα από την κατάκτηση του πρωταθλήματος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τουρισμού (1987) και την επικράτηση ένα χρόνο μετά στο Ευρωπαϊκό και στην παρθενική του εμφάνιση στο DTM να κατακτά τον τίτλο.

Fun Fact: Κάθε φορά που η BMW αγωνίζεται με καινούριο αυτοκίνητο στο DTM, κατακτά και τον τίτλο στο τέλος της χρονιάς. Η αρχή έγινε το 1984 με την 635 CSi και τον Volker Strycek. Θα ακολουθήσει ο Eric van de Poele το 1987 με την M3 E30, το 2012 ο Bruno Spengler με την Μ3 DTM στην επανεμφάνιση της εταιρείας στο θεσμό και πέρσι ο Marco Wittmann με την Μ4.

[/nextpage]

[nextpage title=”Sierra RS500″ ]

Ford Sierra RS500 Cosworth (1988-1989)

6151071158_ca5104843f_b

 

Ο τελευταίος εκπρόσωπος και πρωταθλητής της υπερτροφοδότησης! Το 1988, ο Klaus Ludwig, μετά από σειρά περιορισμών στην εισαγωγή του turbo που επέβαλε η ιθύνουσα αρχή του πρωταθλήματος για να ελέγξει με αυτόν τον τρόπο την παντοδυναμία των Ford, στέφθηκε πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του στο DTM. Συνολικά, 18 νίκες πέτυχαν τα αυτοκίνητα με το “μπλε οβάλ”, με το 1989 να είναι η τελευταία τους χρονιά στο πρωτάθλημα, αφού με την αυγή της νέας δεκαετίας, η υπερτροφοδότηση απαγορεύτηκε.

Fun Fact: Αρχές του 1988, η ιπποδύναμη των Ford είχε φτάσει μέχρι και τους 500 ίππους αλλά οι κανονισμοί όμως του Group A, επιβάλουν τον πολλαπλασιασμό της χωρητικότητας των υπερτροφοδοτούμενων κινητήρων με το 1,7. Έτσι, τα δυνατότερα σε ιπποδύναμη αγωνιστικά αναγκαστικά φέρνουν έρμα (που έφτανε μέχρι και τα 350 κιλά) και μικρότερο σε πλάτος ελαστικό. Ενα εκατοστό λιγότερο ισοδυναμεί με 100 κιλά επιπλέον!

[/nextpage]

[nextpage title=”190E ” ]

Μercedes 190E 2.5-16 Evo II(1990-1992)

1992k

Το “Αστέρι” με την ίσως πιο αναγνωρίσιμη “φτερούγα”! Ο αιώνιος αντίπαλος από το Μόναχο έχει ήδη παρουσιάσει στον πρώτο αγώνα του  1990 στο DTM  την ανανεωμένη Μ3 (λέγε με Sport Evolution), και η Μercedes επιλέγει τον έκτο γύρο του πρωταθλήματος από το Wunstorf  για να παρουσιάσει στο φίλαθλο κοινό την Evo II. H πρώτη νίκη ήρθε στον ένατο γύρο στο παλαιό, στρατιωτικό αεροδρόμιο του Diepholz και μέχρι το τέλος του 1992, οι νίκες ήταν συνολικά 22, με τις 15 εξ’αυτών να έρχονται μέσα σε μία μόνο χρονιά (1992).

Fun Fact: Ο Keke Rosberg έκανε το ντεμπούτο του το 1992 με την Evo II και η πρώτη νίκη δεν άργησε να ‘ρθει, με τον Φινλανδό να ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στον τρίτο γύρο στο Wunstorf. Εκείνη τη χρονιά, ο Ludwig πανηγύρισε το δεύτερο πρωτάθλημά του.

[/nextpage]

[nextpage title=”M3 E30 Sport” ]

BMW M3 E30 Sport Evolution (1990-1994)

SPORT EVO

Η ανανεώμενη έκδοση της Μ3 των 2.467κ. εκ και 370 ίππων περίπου έκανε το ντεμπούτο της στο πρωτάθλημα του 1990, με τον απολογισμό να γράφει 9 νίκες εκείνη τη χρονιά. Συνολικά, 24 φορές έφεραν οι οδηγοί την Μ3 στο πρώτο σκαλί του βάθρου αυτήν την πενταετία, με την BMW πρακτικά να αποσύρεται στο τέλος του 1992, με την ίδια να θέλει να χρησιμοποιήσει στην νέα κατηγορία της Class 1 το σήμα κατατεθέν της, τον εν σειρά 6κύλινδρο κινητήρα, αλλά με τους κανονισμούς της κατηγορίας να το απαγορεύουν.

Fun Fact: O Johnny Cecotto έφτασε πολύ κοντά στην πηγή το 1990, αλλά….πρωτάθλημα δε γεύτηκε.  Τα φώτα της δημοσιότητας θα πέσουν για λάθος λόγο πάνω στο φέρελπι Michael Schumacher, διότι θα καταφέρει να φτάσει μόνο μέχρι την πρώτη στροφή, φρενάροντας πολύ αργά και πέφτοντας πάνω στο Βενεζουελανό, που προηγούταν μέχρι εκείνο τον αγώνα στην βαθμολογία. Ο Cecotto θα τερματίσει μεν στην ενδέκατη θέση, αλλά θα έχει χάσει πολύτιμο έδαφος και βαθμούς έναντι του έτερου διεκδικητή του τίτλου, Hans Joachim Stuck. O οδηγός της BMW, ακόμη και χρόνια αργότερα, δε θα μιλάει και με τα καλύτερα λόγια για τον μελλοντικό πρωταθλητή.

[/nextpage]

[nextpage title=”CLK” ]

Mercedes CLK (2000-2004)

11295817_1612876392293329_1556732400364515972_n

Στην επανέναρξη του πρωταθλήματος το 2000 και ύστερα από διακοπή 3 χρόνων, η Mercedes αγωνίστηκε με την CLK, πλέον με V8 4000κ.εκ κινητήρα, με την Opel να είναι εκείνη τη χρονιά ο μοναδικός αντίπαλός της. O Bernd Scheider, o “Mr. DTM” για τους Γερμανούς, κατέκτησε 3 από τα 5 πρωταθλήματά του με τη CLK και το μοντέλο αυτό βρέθηκε 30 φορές στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

Fun Fact: To 2001, η Mercedes έκανε το “1-2-3-4-5-6″ στον εναρκτήριο αγώνα του 2001 στο  Hockenheim!

[/nextpage]

[nextpage title=”Audi A4” ]

Audi A4 (2004-2011)

random-t-12_19_14-920-2

Το 2004 ήταν η χρονιά που εισήχθησαν τα sedans στο πρωτάθλημα, με τα coupe αμαξώματα της προηγούμενης χρονιάς να έχουν το δικαίωμα συμμετοχής για άλλη μια χρονιά.  Η Audi συμμετείχε ξανά επίσημα στο πρωτάθλημα μετά το 1992 και το θηριώδες V8 Quattro. Για να σε προλάβω, τα TT-R που αγωνίστηκαν από το 2000 έως και το 2003 δεν ήταν επίσημη συμμετοχή της εταιρείας από το Ingolstadt, καθώς εξελίχθηκαν από την Abt, με σύμφωνη γνώμη της μαμάς εταιρείας. Επίσης, το TT-R δεν πληρούσε τους κανονισμούς του νέου, πλέον DTM, αλλά, επειδή, πάντα υπάρχει ένα παραθυράκι στους κανονισμούς, δόθηκε το πράσινο φως. Στα του Α4 τώρα,η “σημαία” της Audi, o  Mattias Ekström στέφθηκε πρωταθλητής στην πρώτη χρονιά του μοντέλου, ξανά το 2007 πρωταθλητής ο Σουηδός, o Timo Scheider 2 συνεχόμενες (2008,2009) και τέλος ο Martin Tomczyk, που αγωνίζεται πλέον στη BMW, κατέκτησε τον τίτλο το 2011. Συνολικά, 34 νίκες για το Audi A4.

Fun Fact: Στην αυλαία του πρωταθλήματος το 2007, κλασικά από το Hockenheim, 152000 θεατές, αριθμός-ρεκόρ για τα δεδομένα του DTM, παρακολούθησαν τον Ekström στη δεύτερη κατάκτηση του πρωταθλήματος.

[/nextpage]

[nextpage title=”C-Class W202″ ]

Mercedes C Class W202 (1994-1996)

1908200_1599882296926072_7825388238521272376_n

Το αντίπαλο δέος της 155 V6 Ti, η C Class W202, μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έβαλε stop στο ομολογουμένως άκρως εντυπωσιακό ντεμπούτο της “Μιλανεζας” που συνδυάστηκε με πρωτάθλημα και ρεκόρ, με τους Γερμανούς να κατακτούν το πρωτάθλημα του 1994 (με τον Klaus Ludwig) του 1995 και το πρώτο πρωτάθλημα του ITC το 1995 (με τον Bernd Schneider). 35 νίκες μέσα στην τριετία, με τη C Class να είναι το μόνο πισωκίνητο αγωνιστικό της Class 1.

Fun Fact: To 1994, o Bernd Scheider ήταν ο πιο γρήγορος οδηγός για τη Mercedes. 3 φορές ξεκίνησε από την pole position, 6 φορές σημείωσε τον ταχύτερο γύρο, ωστόσο, μόνο σε εφτά αγώνες βαθμολογήθηκε και οδηγήθηκε σε εγκατάλειψη σε 13. Το 1995, όμως, θα ήταν η χρονιά του.

[/nextpage]

[nextpage title=”Αlfa 155 V6″ ]

Αlfa Romeo 155 V6 Ti (1993-1996)

10898144_780414375382515_5689183780609822152_n

To πιο πετυχημένο αγωνιστικό της Class 1, οι 42 νίκες και ο τίτλος το 1993 ήταν το επιστέγασμα της επιμονής και της προσπάθειας των Ιταλών να “σπάσουν” το γερμανικό κατεστημένο στο DTM. Μέχρι το μέσον του 1994, όλα έδειχναν ότι θα μπορούσε να γίνει το “back to back” στους τίτλους, αλλά προσωπικά λάθη του Nannini που προηγούταν στη βαθμολογία στο μισό του πρωταθλήματος, αλλά και ηανοδική πορεία των C Class, δεν επέτρεψαν την επιστροφή στους τίτλους. Το 1995, μάλλον θα ήθελαν να το ξεχάσουν στο Μιλάνο, καθώς η πολυπλοκότητα της SE 062, οδήγησε στην επαναφορά του μοντέλου του 1994 (με τροποποιήσεις), αλλά ήδη οι Γερμανοί έπαιζαν μόνοι τους στο πρωτάθλημα. Το 1996 φάνηκε να είναι μια πολλά υποσχόμενη χρονιά, με τους Ιταλούς να διορθώνουν τα λάθη του 1995, και στο τέλος να κατακτούν 10 νίκες, αλλά όχι και το πρωτάθλημα.

 Fun Fact: Ακόμα και μετά από σχεδόν 20 χρόνια από το τέλος της Class 1, 2 οδηγοί της Alfa Romeo, ο Nicola Larini και ο Alessandro Nannini, βρίσκονται στην πρώτη δεκάδα των οδηγών με τις περισσότερες νίκες, με τον πρώτο να έχει σημειώσει 18 και τον δεύτερο 14, ενώ ο Larini είναι δεύτερος στον πίνακα των οδηγών με τους περισσότερους γύρους, με τον Ιταλό να σημειώνει 22 σε 4 χρόνια παρουσίας στο DTM.

[/nextpage]

[nextpage title=”C-Class” ]

Mercedes C Class (2004-2011)

dtm-racing-920-17

Αισίως, φτάσαμε στο πιο πετυχημένο αγωνιστικό του DTM, τη C Class των 49 νικών και των 3 πρωταθλημάτων (2005, 2006, 2010).

Ονόματα πιλότων της F1, όπως αυτά των Mika Hakkinen, Jean Alesi, Ralf Schumacher, David Coulthard, Paul di Resta να στελεχώνουν την ομάδα αυτήν την οκταετία αλλά και του δικού μας, Αλέξανδρου Μαργαρίτη, ο οποίος αγωνίστηκε από το 2005 έως και το 2007 με τη Mercedes, φτάνοντας πολύ κοντά σε παρουσία στο βάθρο δύο φορές το 2007 και εντέλει κατέκτησε την τέταρτη θέση.

 Fun Fact: Το 2006, κρέμασε τα αγωνιστικά του γάντια ο Bernd Schneider, κατακτώντας τον πέμπτο του τίτλο, όλους με τη Mercedes. Παραμένει έως και σήμερα ο οδηγός με τις περισσότερες νίκες (43), τις περισσότερες pole positions (25), τους περισσότερους γρήγορους γύρους (60) και φυσικά με τους περισσότερους τίτλους. Όχι άδικα, λοιπόν, το προσωνύμιο “Μr.DTM”!

[/nextpage]