Την προσεχή Κυριακή, το “τσίρκο” της Formula 1 θα βρεθεί στην αγαπημένη πολλών πίστα της Καταλωνίας για τον πέμπτο αγώνα της χρονιάς. Σήμερα, θα γυρίσουμε το ρολόι 24 χρόνια πίσω, καθώς, στις 9 Μαΐου 1993 στην πίστα του Montmelo, τρεις από τους καλύτερους πιλότους στην ιστορία της F1 (αν όχι οι καλύτεροι) βρέθηκαν για πρώτη και τελευταία φορά το βάθρο των νικητών.

Μία και μοναδική φορά μαζί. Ο Γάλλος βρισκόταν στην τελευταία του χρονιά στην F1, επέστρεψε απ΄το “ρεπό” του για να διεκδικήσει τον τέταρτο παγκόσμιο τίτλο του και τα κατάφερε στο τέλος με το “little Airbus”, την σοφιστικέ Williams FW15C , το πρώτο μονοθέσιο στην εξέλιξη του οποίου συνεργάστηκαν τα  κορυφαία μυαλά της F1, Patrick Head και Adrian Newey. Ο Βραζιλιάνος, με την αναιμική McLaren MP4/8, πάλευε όλη τη χρονιά με θεούς και δαίμονες, πετυχαίνοντας τέσσερις νίκες, με εκείνη στο βρεγμένο Donington να μνημονεύεται εις τον αιώνα τον άπαντα και τα “θύματά” να ψάχνουν ακόμα πώς τους προσπέρασε στον πρώτο γύρο, και το “next best thing” της κορωνίδας του μηχανοκίνητου αθλητισμού, o Michael Schumacher που ήδη απ΄το 1992 και την πρώτη νίκη στην καριέρα του, αποδεικνύει ότι ήρθε για να μείνει και να χαράξει τη δική του ιστορία.

Μαζί, 14 παγκόσμιοι τίτλοι. Σε έναν μάλλον βαρετό αγώνα, ο Prost ξεκινούσε από την pole position, με τον Senna, του οποίου o κινητήρας της Ford υπολειπόταν σχεδόν 80 ίππους από την Benetton Ford του “Schumi”-Γερμανός είχε την τελευταία και πιο εξελιγμένη έκδοση του V8 του “Μπλε Οβάλ” – αλλά, κατάφερε να πλασαριστεί στην εκκίνηση στην τρίτη θέση, πίσω από τις Williams των Prost και Hill. Ο Schumacher σημείωσε το Σάββατο τον πέμπτο καλύτερο χρόνο.

Μετά από τις δύο νίκες του Senna σε Βραζιλία και Aγγλία, ο Prost επέστρεψε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στον αγώνα της Ίμολα που προηγήθηκε αυτού της Ισπανίας και η νίκη του στην Καταλωνία τον έφερε στην πρώτη θέση της βαθμολογίας. Ο επόμενος αγώνας θα ήταν στους στενούς δρόμους του Πριγκιπάτου, εκεί όπου ο “Βασιλιάς” του, θα έβλεπε για τελευταία φορά τη βραζιλιάνικη σημαία στον ψηλότερο ιστό, αγώνα για τον οποίο ανυπομονούσε ο Senna.

Για να έρθουμε και στον τρίτο της παρέας, ο Schumacher, ανέβηκε για τρίτη φορά στο βάθρο μέσα σε πέντε αγώνες, φτάνοντας τα εννιά όλη τη χρονιά, πετυχαίνοντας τη μοναδική του νίκη για το 1993 στην Πορτογαλία. Επτά χρόνια αργότερα στην Imola, μπροστά στους χιλιάδες tifosi, o “Μιχαλάκης” ισοφάρισε τις νίκες του Senna και σε μια φορτισμένη ατμόσφαιρα στη συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα, ξέσπασε σε κλάματα. Στην ίδια πίστα, που το 1994 είδε μπροστά του τον Senna να καρφώνεται με 300χ.α.ω.. στην Tamburello.

Στα 22 GP που οι Senna, Prost και Schumacher εκκίνησαν μαζί, ο Βραζιλιάνος και ο Γάλλος σημείωσαν από επτά νίκες κι ο Γερμανός μία. Στις παρουσίες στο βάθρο των νικητών, ο Prost αναδείχθηκε άτυπα νικητής με 14 παρουσίες, έναντι 12 του Senna και 9 του Schumacher, ενώ τέλος, όσον αφορά τη συγκομιδή βαθμών, ο Γάλλος συγκέντρωσε 112, ο Βραζιλιάνος 108 και ο Γερμανός 56.

  • georgekaras

    O ενας νεκρος, ο αλλος στο κρεβατι καθηγητης και στην ζωη ο Αλεν ευτυχως

  • Renesis1

    3 θρύλοι / τιτάνες της F1, σε μια φωτογραφία, στο ίδιο βάθρο.. Συλλεκτικό στιγμιότυπο..

  • 14 παγκοσμιοι τιτλοι…αυτο μονο ..τιποτα αλλο !!!

  • Geopan

    Πόσο πολύ μετάνιωσα για τα βρισίδια που έριχνα στον Mika όλο τον προηγούμενο καιρό, κόκκινος βλαμμενοβαμμένος όπως ήμουν, σε εκείνη την συνέντευξη.

    Γυρνάω σε εκείνες τις ημέρες στο Youtube και βλέπω πόσο στραβός και παρωπιδάτος ήμουν…

    Θα μου πεις, άλλα μυαλά τότε, πιτσιρικάς και άμυαλος, αλλά…

    Επειδή έχει συζητηθεί, άπειρες φορές… και μάλλον τον έχω αδικήσει άλλες τόσες…
    μετά από 27 χρόνια πρέπει να ομολογήσω, πως για μένα, ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ο μεγαλύτερος οδηγός που έζησα, και ας μην είχε πάρει τα “στατιστικά” πρωτεία, ήταν ο

    Mika Pauli Häkkinen