Στην Ελλάδα, ο φόρος στην αμόλυβδη που επιβάλλεται επί ελληνικού εδάφους, είναι ένας από τους βαρύτερους στον πλανήτη, με αποτέλεσμα ο Έλληνας οδηγός να πληρώνει την 3η ακριβότερη βενζίνη στην Ευρώπη με τους νησιώτες να έχουν το προνόμιο ότι επιβαρύνονται με το ακριβότερο καύσιμο σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Δεν ισχύει το ίδιο για το πετρέλαιο κίνησης το οποίο μπορεί και αυτό να επιβαρύνεται με υψηλούς φόρους, πέφτει όμως σε χαμηλότερη θέση στην συνολική κατάσταση. Ο ΟΟΣΑ έρχεται να διαμαρτυρηθεί για το γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά στους φόρους που επιβάλλονται στα δύο καύσιμα. Η διαφορά αυτή έχει ήδη ως αποτέλεσμα να υπάρχει μαζική στροφή από τη βενζίνη στο πετρέλαιο κίνησης το οποίο επηρεάζει αρνητικά και τα φορολογικά έσοδα δεδομένου μάλιστα ότι έχει επιτραπεί και η πετρελαιοκίνηση στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ο φόρος που επιβάλλεται στο πετρέλαιο κίνησης στην Ελλάδα υπολογίζεται στα 0,6826 ευρώ ανά λίτρο αν συμπεριληφθεί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης αλλά και ο ΦΠΑ 24% ο οποίος επιβάλλεται και επί του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Συνολικά, φόροι και τέλη αντιστοιχούν περίπου στο 50,63% της τιμής λιανικής η οποία ανέρχεται στα 1,348 ευρώ με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία. Στη βενζίνη, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Οι φόροι φτάνουν στο ένα ευρώ ανά λίτρο και αντιστοιχούν στο 64,54% της τιμής λιανικής η οποία ανέρχεται στα 1,575 ευρώ ανά λίτρο.
Δηλαδή, για κάθε λίτρο καυσίμου που μεταφέρεται από τη βενζίνη στο πετρέλαιο κίνησης, το δημόσιο χάνει περίπου 33 λεπτά. Μήνα με τον μήνα, το πρόβλημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο καθώς παρά τη φιλολογία που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα ότι θα επιστρέψουν οι απαγορεύσεις στα πετρελαιοκίνητα, το μερίδιο του συγκεκριμένου καυσίμου στις καινούργιες πωλήσεις καυσίμων παραμένει υψηλότερο του 50%.
Πρακτικά, ο ΟΟΣΑ επαναφέρει στο τραπέζι το θέμα της εξίσωσης του φόρου προκειμένου να μην υπάρχει το κίνητρο ενίσχυσης της κατανάλωσης ενός καυσίμου που αποδίδει λιγότερο φορολογικά. Η εξίσωση δεν είναι απαραίτητο να γίνει στα επίπεδα του φόρου που επιβάλλεται σήμερα στην αμόλυβδη καθώς κάτι τέτοιο θα έφερνε τεράστιες ανατιμήσεις στη λιανική του πετρελαίου κίνησης η οποία επηρεάζει καθοριστικά τις τιμές των προϊόντων δεδομένου ότι αποτελεί το βασικό στοιχείο κόστους των μεταφορικών εταιρειών. Σε κάθε περίπτωση, το σενάριο της εξίσωσης, με τα σημερινά δεδομένα θα σήμαινε ότι ο οδηγός δεν θα μπορεί να βρει καύσιμο με τιμή χαμηλότερη από τα 1,5 ευρώ ανά λίτρο.