Ο τέσσερις φορές πρωταθλητής της F1, Alain Prost πιστεύει ότι το πρόβλημα στη Alpine ήταν κυρίως ο πρώην CEO της, ο Laurent Rossi. Η ομάδα ανακοίνωσε την Παρασκευή πως παρελθόν από αυτή αποτελούν και οι Pat Fry, Otmar Szafnauer και Alan Permane, με τον Prost που από τον Ιανουάριο του 2022 έχει αποχωρήσει και ο ίδιος από την Alpine, κατέχοντας την θέση του αγωνιστικού διευθυντή, να χαρακτηρίζει τον Rossi ανίκανο και αλαζόνα.
Η Renault επί θητείας Cyril Abiteboul είχε ως στόχο να γίνει ξανά πρωταθλήτρια σε βάθος πενταετίας, με τον Laurent Rossi να θέτει νέο πλάνο και να πιστεύει πως η Renault θα κερδίσει τον τίτλο μετά από 100 αγώνες.
Έχοντας περάσει ήδη οι 20, η Alpine δεν βρίσκεται στη θέση που θα ήθελε, με τον “κύριο καθηγητή” να θεωρεί πως αιτία γι’αυτό είναι η συχνή εμπλοκή των Laurent Rossi (Διευθύνων Σύμβουλος της Alpine) και Luca de Meo (Διευθύνων Σύμβουλος της Renault), σε υποθέσεις της ομάδας της Formula 1.
Όπως είπε ο Prost:
Λατρεύω αυτή την ομάδα και στεναχωριέμαι που την βλέπω στην τρέχουσα κατάστασή της. Αξίζει τα καλύτερα και έχει όλα όσα χρειάζεται για να πετύχει. Απλώς πιστεύω ότι πρέπει να βασιστείς στην ιστορία για να καταλάβεις τι πήγε στραβά.
Στα χρόνια μου στη Renault άκουγα συχνά στα κεντρικά γραφεία ότι η F1 είναι ένα εύκολο άθλημα που θα μπορούσε να το διαχειριστούν αυτοί από το σπίτι. Μεγάλο λάθος, όπως αποδείχθηκε με τον τελευταίο από τους CEO, τον Laurent Rossi.
Ο Laurent Rossi είναι το τέλειο παράδειγμα του φαινομένου Dunning-Kruger, αυτό ενός ανίκανου μάνατζερ που πιστεύει ότι μπορεί να ξεπεράσει την ανικανότητά του με την αλαζονεία του και την έλλειψη ανθρωπιάς προς το προσωπικό του.
Αυτός που βρισκόταν στο τιμόνι της Alpine για 18 μήνες και νόμιζε ότι τα ήξερε όλα από την αρχή, αλλά έκανε εντελώς λάθος. Η διοίκηση του σταμάτησε την δυναμική της ομάδας που ξεκίνησε από το 2016 ώστε να ανέβει στο βάθρο και να κερδίσει. Ας ελπίσουμε ότι η απόφαση που ελήφθη την Παρασκευή να είναι ένα σωτήριο σοκ για την ομάδα.
Το φαινόμενο Dunning-Kruger σχετίζεται με το πότε η έλλειψη γνώσεων και δεξιοτήτων ενός ατόμου σε έναν συγκεκριμένο τομέα το κάνει να υπερεκτιμά τις ικανότητές του.
Ο Prost ανέφερε ως παραδείγματα συνεργασίας αυτές των Jean Todt με τους Ross Brawn και Michael Schumacher στη Ferrari, Toto Wolff, Niki Lauda, James Allison και Lewis Hamilton στη Mercedes και Christian Horner, Adrian Newey, Helmut Marko στην Red Bull με τους Sebastian Vettel και Max Verstappen.
Είπε επίσης ότι σε όλες τις περιπτώσεις, οι μητρικές εταιρείες διοικούνταν επίσης από CEO που κατανοούσαν και υποστήριξαν τις προσπάθειες της ομάδας της F1, κάτι που πιστεύει ότι λείπει πολύ στη Renault (Alpine).
Αν κοιτάξετε τις μεγάλες ιστορίες επιτυχίας των τελευταίων 30 ετών, θα δείτε μια απλή δομή –σε αντίθεση με ένα βιομηχανικό οργανόγραμμα– που χτίζεται γύρω από τρεις ή τέσσερις ισχυρές προσωπικότητες, σε συνδυασμό με έναν νικητή οδηγό.
Ήξεραν τους κωδικούς της F1 και είχαν την απαραίτητη ευελιξία να αφήσουν τους ανθρώπους τους να παίρνουν τις αποφάσεις. Η απόφαση της Red Bull να μην συνεργαστεί με την Porsche προέρχεται στην πραγματικότητα από αυτήν την άρνηση να υποκύψει σε αυτές τις υπερβολικά βαριές αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου, από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν την Formula 1.
Ενώ ο προσωρινός διευθυντής της ομάδας της Alpine, Bruno Famin, είναι πεπεισμένος ότι η ομάδα έχει ένα σχέδιο για να επιτύχει γρήγορα στην F1, ο Prost παραμένει σκεπτικός.
Ας ελπίσουμε ότι η απόφαση που πάρθηκε την Παρασκευή να είναι ένα σωτήριο σοκ για την ομάδα. Όταν κοιτάξετε πίσω στην επιτυχία της Renault, θα βρείτε έναν άνθρωπο, τον Flavio Briatore και έναν οδηγό-θρύλο, τον Fernando Alonso, που υποστηρίζονταν από μια ομάδα διαχείρισης [Patrick Faure, Louis Schweitzer] που, εκείνη την εποχή, εφάρμοσε αυτή τη φιλοσοφία γρήγορης λήψης αποφάσεων από ειδικούς.
Είναι διασκεδαστικό να βλέπεις ότι οι διευθυντές της F1 προσκαλούνται συχνά σε συνέδρια σχετικά με τη διαχείριση από μεγάλες εταιρείες για να μιλήσουν για αντιδραστικότητα και ευελιξία. Σπάνια συμβαίνει το αντίστροφο [να προσκληθούν διευθυντές εταιρειών να μιλήσουν για την F1].