Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε δύο πλευρές συνήθως έχουν το ίδιο μοτίβο. Ο ένας προσφέρει το “Χ”, ο άλλος αντιπροτείνει το “Ψ” και τελικά οι δύο πλευρές καταλήγουν στο “Ω”. Κάπως έτσι λειτουργεί ο κόσμος σήμερα και ακριβώς με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και η Επιτροπή Προστασίας του Περιβάλλοντος της Αμερικής (EPA), η υπηρεσία των Η.Π.Α που είναι υπεύθυνη να κοιτά αν οι καταναλώσεις που ανακοινώνουν οι εταιρίες στα αυτοκίνητα τους, είναι όντως πραγματικές. Ο Margo Oge, πρώην επικεφαλής της EPA, έγραψε στο βιβλίο του:
Το 2011, η EPA ζήτησε από τις αυτοκινητοβιομηχανίες να αυξήσουν την αποδοτικότητα των ελαφρών φορτηγών τους κατά 5%, αρχής γενομένης από το 2017, αλλά η επιτροπή μπλόφαρε. Γνωρίζαμε από την αρχή πως η πρόταση μας δεν θα περάσει από τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Δεν είχαμε καμία πρόθεση να πιέσουμε για την αύξηση κατά 5% στα ελαφρά φορτηγά. Ωστόσο με τον τρόπο αυτό προσπαθούσαμε να έρθουμε σε συμβιβασμό.
Η Chevrolet μας είχε πει πως δεν είναι εφικτό έως το 2017 να βελτιώσει τη κατανάλωση του Silverado κατά 5% μέχρι το 2017. Γνωρίζουμε πως οι εταιρίες θα παρουσιάσουν μια αντιπρόταση στο τραπέζι, γι’αυτό και εμείς στην αρχή τοποθετούμε τον πήχη πολύ ψηλά.
Τελικά η EPA κατέληξε στο 3,5% με τις Ιαπωνικές αυτοκινητοβιομηχανίας να τσαντίστηκαν πολύ, όπως γράφει ο Oge, με έναν εκπρόσωπο της Toyota να απειλεί πως η εταιρία του θα σταματήσει τη κατασκευή pickups στο Τέξας. Φυσικά και κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ. Κάπως έτσι γίνονται οι διαπραγματεύσεις λοιπόν.