Οι ρύποι έχουν αναχθεί σε προϊόν τα τελευταία χρόνια και παίζεται γύρω τους ένα πολύ κερδοφόρο παιχνίδι. Έξω από αυτό δεν θα μπορούσε να μείνει η αυτοκινητοβιομηχανία, καθώς το αυτοκίνητο έχει συνδεθεί βιωματικά με την ρύπανση (κυρίως ατμοσφαιρική). Έτσι, εδώ και 40 χρόνια περίπου οι εξατμίσεις των αυτοκινήτων έχουν στοχοποιηθεί από νομοθέτες και διαφημιστές. Στην αρχή ήταν οι καταλύτες και αργότερα τα υβριδικά που δίναν υποσχέσεις πως θα τετραγωνίσουν τον κύκλο (όπως και τα ηλεκτρικά, όπως και τα diesel, όπως τόσες άλλες τεχνολογίες) και θα μπορεί κάποιος να έχει μεγάλο αυτοκίνητο χωρίς να καίει πολύ καύσιμο. Η αλήθεια φαίνεται δυστυχώς να απέχει παρασάγγας και η κατανάλωση καυσίμου των plug-in υβριδικών είναι αρκετά υψηλότερα από αυτή που ανακοινώνεται και κατ’επέκταση φορολογείται (ή εμπορεύεται).

Στην εποχή μας, η στατιστική παίζει σημαίνοντα ρόλο και γι’αυτό υπάρχει και η έκφραση πως τα στατιστικά αν τα βασανίσεις πολύ θα βγάλουν το αποτέλεσμα που θες. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες κάναν το ανάποδο, βασάνισαν την μέθοδο για να βγάλουν τα επιθυμητά αποτελέσματα και η Αυστραλιανή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου, αποφάσισε να δείξει πως ο βασιλιάς είναι γυμνός και πως όλα όσα ανακοινώνουν για τις καταναλώσεις είναι ψευδή. Έτσι μέτρησε σε πραγματικές συνθήκες 30 νέα οχήματα και τα αποτελέσματα ήταν καταπέλτης. Η πραγματική κατανάλωση ξεπερνούσε κατά 50% την ανακοινωθείσα και σε ένα μάλιστα έφτασε να είναι 4 φορές μεγαλύτερη.

Το κόλπο μάλλον το έχεις φανταστεί ή το ξέρεις και βασίζεται στην τυπικότητα της διαδικασίας πιστοποίησης της κατανάλωσης. Τα οχήματα δοκιμάζονται στο εργαστήριο σε κάτι που υποτίθεται προσομοιάζει μια καθημερινή διαδρομή. Αφού λοιπόν τα υβριδικά έχουν ηλεκτρική αυτονομία για κάποια χιλιόμετρα, θεωρείται πως γι’αυτά τα χιλιόμετρα δεν εκπέμπουν ρύπους. Για πολλά χρόνια αυτό το modus operandi βόλευε πολιτικούς που παριστάνουν του άτεγκτους οικολόγους και τις αυτοκινητοβιομηχανίες που υπόσχοταν φτηνές μετακινήσεις, χαμηλή φορολογία και θεωρώντας πως ξεγελούσαν καλύτερα από τις υπόλοιπες, αποκτούν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Και εδώ που τα λέμε, το σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί έτσι, απλά τώρα πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια, αν και για να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου ίσως είναι κι αυτό μέσα στο κόλπο του ανταγωνισμού και της νέας μόδας των ηλεκτρικών.

Κλείνοντας να αναφέρω, πως η Αυστραλιανή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου ζητάει να κατοχυρωθούν μετρήσεις σε πραγματικές συνθήκες, κάτι που διαδικαστικά είναι δύσκολο καθώς δεν υπάρχουν αντικειμενικές πραγματικές συνθήκες και οι δικηγόροι των κατασκευαστών θα δώσουν μάχη για τα παραθυράκια. Δυστυχώς οι πραγματικά οικολογικές λύσεις είναι η λιγότερη χρήση του αυτοκινήτου και τα μικρότερα αυτοκίνητα, με ασθενικά μοτέρ, κάτι που μισεί το καταναλωτικό κοινό.