Το 1968 η Dodge παρουσίασε το Charger III, ένα άκρως αεροδυναμικό πρωτότυπο με μήκος 4.674 mm, πλάτος 1.854 mm και ύψος 1.067 mm. Το διθέσιο πρωτότυπο έπαιρνε κίνηση από έναν Hemi V8 κινητήρα 7,0-λίτρων και η πρόσβαση στο εσωτερικό γινόταν από τους δύο επιβάτες του με ευκολία, μιας και όλη η καμπίνα άνοιγε προς τα πάνω, όπως συμβαίνει στα μαχητικά αεροσκάφη.

Μόνο το τιμόνι και ο πίνακας οργάνων προερχόταν από το Charger παραγωγής. Το πρωτότυπο δεν διέθετε παράθυρα και έτσι ο αέρας εισερχόταν στο εσωτερικό της καμπίνας μέσω αεραγωγών στη βάση του παρμπρίζ και έβγαινε από αυτή μέσω των πίσω αεραγωγών.

Ωστόσο, το πιλοτήριο δεν ήταν το μοναδικό εντυπωσιακό στοιχείο του πρωτότυπου. Υπήρχαν και άλλες καινοτομίες, όπως για παράδειγμα το αερόφρενο, που αποτελούνταν από τρία πτερύγια, τα οποία ήταν συγχρονισμένα με το σύστημα πέδησης.

Επίσης υπήρχε αναδιπλούμενος καθρέπτης στο εσωτερικό, αλλά και ένα πίνακας πίσω από τον μπροστινό τροχό που παρείχε πρόσβαση σε βασικές πληροφορίες σχετικά με τη στάθμη λαδιού, τη στάθμη νερού και την κατάσταση της μπαταρίας. Το καπό είχε δύο εισαγωγές αέρα, τα φωτιστικά σώματα ήταν pop-up, ενώ στο πίσω μέρος υπήρχαν δύο τραπεζοειδείς απολήξεις εξατμίσεων.