Κατά καιρούς οι αυτοκινητοβιομηχανίες, ακόμη και αυτές με χαμηλό προφίλ, παρουσιάζουν εντυπωσιακά αυτοκίνητα, για επίδειξη τεχνολογίας και για να δουν πως αντιδρά το κοινό στις προτεινόμενες νέες τάσεις. Όταν βαριούνται και έχουν χάσει την έμπνευσή τους τα πρωτότυπα αυτά συνήθως βγαίνουν βαρετά ή “παράδοξα’ και αντιμετωπίζουν την λοιδορία, αλλά τις φορές που έχουν κέφια, κεντούν συναισθήματα στις καρδιές των απανταχού petrolheads και μας αφήνουν όλους μας με ένα μεγάλο γιατί ή “what If…”, του πως θα ήταν ο αυτοκινητιστικός κόσμος αν είχαν περάσει στην παραγωγή. Στην δεύτερη κατηγορία, των κύδιμων, ανήκει και το Peugeot 907 που παρουσιάστηκε εντός έδρας, στην έκθεση του Παρισιού το 2004.

Όπως βλέπεις το σχήμα φωνάζει παντού Peugeot και πολλοί θα σκεφτούν πως φτιάχτηκε με μέρη άλλων ταπεινών μοντέλων της μάρκας. Η αλήθεια όμως είναι κάπως διαφορετική, το σχέδιο είναι αρκετά τολμηρό για την εποχή και ο μόνος λόγος που δεν εντυπωσιάζει είναι πως οι γραμμές του πέρασαν στην καθημερινότητά μας μέσω των μικρομεσσαίων μοντέλων της εταιρείας και τις συνηθίσαμε και ως γνωστόν η συνήθεια συχνά σκοτώνει τους έρωτες.

Στο 907 η συνταγή ήταν κλασσική, ένα πισωκίνητο FMR Grand Touring Coupe. Το μήκος είναι κάτω από τα 4,5 μέτρα, στα 4.370 χιλιοστά, το ύψος μόλις στα 1.210 χιλ και το πλάτος φτάνει το εντυπωσιακό 1.880 χιλ. ήτοι φαρδύ και χαμηλό, όπως πρέπει. Οι τροχοί είναι ακροβολισμένοι στις άκρες δίνοντας ένα μεταξόνιο των 2,5 μέτρων ακριβώς και όλα τα μηχανικά μέρη είναι ανάμεσα στους δυο άξονες κρατώντας την αδράνεια στρέψης σε χαμηλά επίπεδα. Το πιο εντυπωσιακό των τεχνικών χαρακτηριστικών το άφησα για το τέλος. Πίσω από τον πρόσθιο άξονα βρίσκεται ένας εξάλιτρος V12 με τις χοάνες των βεντούρι από τις 12 πεταλούδες να εξέχουν προκλητικά από το καπό. Τα άλογα που ανακοινώθηκαν ήταν 800, κάτι που σημαίνει πως αν έβγαινε στην παραγωγή θα ήταν μάλλον το πιο δυνατό ατμοσφαιρικό μοτέρ με ειδική ισχύ που ξεπερνούσε κατά τι τους 133 ίππους ανά λίτρο, απόδοση ανώτερη από κάθε άλλο ατμοσφαιρικό μοτέρ παραγωγής.

Οι μπούκες των εξατμίσεων έβγαιναν από το πλάι κάτω από τα “βράγχια” και φαντάζομαι θα ήταν χάρμα να οδηγεί με ανοιχτά τα παράθυρα. Η καμπίνα είχε και αυτή ιδιαίτερο σχεδιασμό με την παράσταση να κλέβει το παρμπρίζ που εκτελούσε και χρέη οροφής και συνδεόταν αρμονικά με τον πίσω υαλοπίνακα. Τα ελαστικά ήταν τερατώδη με φάρδος 345 πίσω και “μόλις” 275 εμπρός, διαστάσεις που τότε συναντούσες μόνο (;) σε Lamborghini Diablo! Η εμπειρία των Γάλλων στις κορυφαίες μορφές μηχανοκίνητου αθλητισμού ήταν εγγύηση πως το 907 ήταν ένα όχημα που μπορούσε να κοιτάει Ferrari και Porsche στα μάτια ή και από τον καθρέπτη καθώς η τελική εκτιμάτε πως θα έφτανε τα 360 χλμ/ώρα και σε αυτό συνηγορούν και τα ενεργά αεροδυναμικά βοηθήματα αλλά και ο ευμεγέθης διαχύτης που μπορείς να δεις πίσω χαμηλά στα καπούλια.

Κλείνοντας να θυμίσω πως η Peugeot και η Porsche ήταν σε διαμάχη για τα ονόματα/αριθμούς που ξεκινούσαν με 9, καθώς η Porsche ήθελε να ονομάσει την 911, 901 αλλά η Peugeot πρόβαλε την ιδιοκτησία της στο μεσαίο “0”. Πολλά χρόνια αργότερα σαν από ειρωνεία της τύχης, ένα από τα πιο εντυπωσιακά Peugeot, τον εν λόγω 907, είχε το όνομα μιας αγωνιστικής Porsche, της 907, πρόδρομου της 917!